Regina Możdżeńska z d. Starkiewicz (ur. 22 sierpnia 1922 w Lubomlu na Wołyniu, zm. 5 października 2014 w Lublinie) – polska reżyserka, poetka, scenarzystka, wybitna animatorka amatorskiego ruchu teatralnego. Związana z Chełmem i LublinemEncyklopedia Chełma, t. I. Ludzie. Chełm: Wydawnictwo Gaudium 2011, s. 186–187 (autor artykułu „Możdżeńska Regina”: Zbigniew Waldemar Okoń)..
Życiorys Urodziła się 21 sierpnia 1922 roku w Lubomlu (woj. wołyńskie). W 1932 wraz z rodziną przeniosła się z Kowla do Skarżyska Kamiennej. W roku 1935 ukończyła szkołę podstawową. Następnie uczęszczała do szkoły średniej im. Stanisława Kostki w Końskich (rok 1939, edukację zakończyła w 1945). W czerwcu 1940 wyszła za mąż za Kazimierza Saturnina-Możdżeńskiego, uczestnika kampanii wrześniowej. W latach 1943–1977 mieszkała w Chełmie. Pracowała jako urzędniczka na kolei w Chełmie i Lublinie. Ukończyła czteroletnie Studium Teatralne w Warszawie (1972). W 1974 otrzymała kategorię „S” (reżyser teatrów amatorskich). W roku 1977 zamieszkała na stałe w Lublinie. W latach 1978–2003 była wykładowcą w zakresie kultury słowa i reżyserii małych form na Wydziale Pedagogiki i Psychologii UMCS w Lublinie.
Była członkiem Grupy Literackiej „Pryzmaty” (1960–1990), Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Chełmskiej (1957–1990), należała do Koła Młodych przy Lubelskim Oddziale Związku Literatów Polskich.
Działalność reżyserska Jako reżyser debiutowała w roku 1946. Zorganizowała i prowadziła zespoły teatralne w Chełmie: „Wersety” (1945–1975), „Prometeje” w Wojewódzkim Domu Kultury (1980–1984), w Lublinie: teatry poezji „Ziemia Lubelska” (1955–1970), „Renum” (w lubelskim Domu Kultury 1971–1991), w Domu Kultury Lubelskiej Spółdzielni Mieszkaniowej (1980–1984), teatr „Bartnik” w Pszczelej Woli. Według własnych scenariuszy reżyserowała widowiska plenerowe i monodramy.
Przez swoich wychowanków była nazywana „Matką wielkiej teatralnej rodziny”Zbigniew Waldemar Okoń: Chełm literacki XX i XXI wieku ... 2016, s. 115..
Twórczość poetycka Jako poetka debiutowała w roku 1955 (w „Kulturze i Życiu”). Pisała liryki, piosenki, satyry. Urszula Gierszon napisała, że twórczość Możdżeńskiej emanuje „całą gamą barw, wysmakowanych środków artystycznych, uczuciami o głębokich treściach, promieniuje nostalgicznymi nastrojami, ciepłem, humorem, optymizmem, wiarą w ludzi, a przede wszystkim pokorą wobec życia”cyt. za: Longin Jan Okoń: Odeszli, lecz żyją w swej poezji, [w:] Chełm literacki XX i XXI wieku, 2016, s. 277..
Wydała poezje: Horyzont nieustający (1979), Juvenilia (piosenki, ballady, satyry)(1996), Życie jest … (1996), Opodal Parnasu (2002), Tobie (2003), Inaczej o miłości (2003), Ulga w strefie milczenia (2003).
Nagrody i wyróżnienia Na podstawie: Brązowy Krzyż Zasługi (1955) Srebrny Krzyż Zasługi (1963) Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1964) Odznaka „Za zasługi dla Lubelszczyzny” (1976) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1977) Nagroda Witolda Doroszewskiego przyznaną przez Polską Akademię Nauk i Narodową Radę Kultury – "Za wybitną działalność dydaktyczną w zakresie kultury słowa” Nagrody Ministra Kultury i Sztuki (czterokrotnie)
Zobacz też
Czesław Dopieralski
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia Chełma, t. I. Ludzie. Chełm: Wydawnictwo Gaudium 2011, s. 186–187. ISBN 978-83-61149-13-2 (autor artykułu „Możdżeńska Regina”: Zbigniew Waldemar Okoń). Longin Jan Okoń: Odeszli, lecz żyją w swej poezji , [w:] Longin Jan Okoń, Zbigniew Waldemar Okoń: Chełm literacki XX i XXI wieku, t. II. Chełm 2016, s. 277–284. ISBN 978-83-946468-0-6. Zbigniew Waldemar Okoń: Szukanie człowieka. Pięćdziesiąt lat pracy twórczej Reginy Możdżeńskiej. Chełm 1996. Zbigniew Waldemar Okoń: Między teatrem a poezją. Życie i twórczość Reginy Możdżeńskiej. Chełm 2012. Zbigniew Waldemar Okoń: Chełm literacki XX i XXI wieku – tło historyczno-kulturowe, [w:] Longin Jan Okoń, Zbigniew Waldemar Okoń: Chełm literacki XX i XXI wieku, t. II. Chełm 2016, s. 7–159.
Kategoria:Polscy reżyserzy Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2014