Gwiazdnica blada (Stellaria apetala Ucria) – gatunek roślin z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae). Występuje w znacznej części Europy, w północnej Afryce, w zachodniej i środkowej Azji. W Polsce rośnie na nielicznych stanowiskach w zachodniej i północnej części kraju.
Morfologia thumb|220px|left|Kwiat ze zredukowanymi płatkami thumb|220px|left|Owoce thumb|220px|left|Nasiona Łodyga Wiotkie, jasnozielone, słabo rozgałęzione, o długości do 30 cm. Wzdłuż łodygi między węzłami biegnie pojedyncza linia włosków, czasem łodygi bywają też nagie. Liście Dolne ogonkowe, górne siedzące, o blaszce jajowatej, do 10 mm długości i 5 mm szerokości, jasnozielone. Kwiaty Zebrane po kilka w luźne lub gęste wierzchotki. Działki kielicha od 2 do 4 mm długości, jajowate, tępe, pokryte gęstymi, szarymi włoskami. Płatki korony całkiem zredukowane lub szczątkowe, żółtawozielone. Pręciki w liczbie od jednego do trzech, rzadko pięciu. Pylniki fioletowe. Znamiona na szczycie słupka trzy o długości do 0,5 mm. Owoce Walcowate torebki otwierające się 6 ząbkami. Szypułki w czasie owocowania są 2–4 razy dłuższe od kielicha. Zawierają kuliste, jasnobrązowe nasiona o średnicy ok. 0,8 mm, z łupiną pomarszczoną. Gatunki podobne Gwiazdnica pospolita Stellaria media i zaniedbana S. neglecta mają podobny pokrój, różnią się obecnością płatków korony i preferencją siedlisk świeżych i wilgotnych.
Biologia i ekologia Roślina jednoroczna i dwuletnia. Kwitnie od marca do czerwca. Rośnie na glebach piaszczystych i suchych, w murawach i lasach.
Liczba chromosomów: 2n=22.
Przypisy
Kategoria:Goździkowate Kategoria:Rośliny chronione