Czesław Wisłocki (ur. 20 października 1893 w maj. Nowa Planta, zm. 5 kwietnia 1939 w Nowogródku) – major kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Edwarda i Marii księżnej Światopełk-Mirskiej (1863–1933) urodzony 20 października 1893 w majątku Nowa Planta. Był starszym bratem Haliny (1899–1966), zamężnej z Aleksandrem Łubieńskim, majorem dyplomowanym kawalerii.
W czasie wojny z bolszewikami dowodził 7 kompanią 45 pułku piechoty. Wyróżnił się 7 grudnia 1919 w wypadzie na Miropol i 20 stycznia 1920 w wypadzie na Romanów. 21 grudnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii gen. Hallera. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie 5 Brygady Jazdy, a jego oddziałem macierzystym był 3 pułk strzelców podhalańskich. Później został przeniesiony do korpusu oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii) i wcielony do 27 pułku ułanów w Nieświeżu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 108. lokatą w korpusie oficerów jazdy. W 1924 został przydzielony do Oficerskiej Szkoły dla Podoficerów w Bydgoszczy. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień rotmistrza z dniem 15 sierpnia 1924 i 22. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Później wrócił do macierzystego pułku. Od marca 1930 pełnił obowiązki dowódcy szwadronu zapasowego 27 puł. w garnizonie Łuków. 17 grudnia 1931 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1932 stopień majora w korpusie oficerów kawalerii i 11. lokatą. Po awansie został zatwierdzony na stanowisku dowódcy szwadronu zapasowego. W kwietniu 1934 został przeniesiony do 26 pułku ułanów w Baranowiczach na stanowisko kwatermistrza. W lipcu 1935 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX, a później przeniesiony w stan spoczynku.
Zmarł 5 kwietnia 1939 w Nowogródku i został pochowany w grobie rodzinnym w majątku Dołmatowszczyzna. Był żonaty, bezdzietny.
Czesław Wisłocki został wykazany przez niektórych historyków kampanii wrześniowej 1939 jako podpułkownik, zastępca dowódcy Ośrodka Zapasowego Kawalerii „Łuków” i dowódca improwizowanego oddziału kawalerii w Grupie „Dubno”.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari Medal Niepodległości – 20 lipca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych dwukrotnie Srebrny Krzyż Zasługi – 1931 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości francuski Krzyż Wojenny międzysojuszniczy Medal Zwycięstwa francuski Medal Pamiątkowy Wielkiej Wojny
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kwatermistrzowie 26 Pułku Ułanów Wielkopolskich Kategoria:Majorowie kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 27 Pułku Ułanów Kategoria:Oficerowie 45 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojennym (Francja) Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Pamiątkowym Wielkiej Wojny Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1939