Wielozarodniczka wydłużonozarodnikowa (Sistotrema oblongisporum M.P. Christ. & Hauerslev) – gatunek grzybów z rodziny kolczakowatych (Hydnaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Sistotrema, Hydnaceae, Cantharellales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go w 1960 r. Mads Peter Christiansen i Knud Preben Liisberg Hauerslev na drewnie buka w Danii. Brak synonimów. Nazwę polską zarekomendował Władysław Wojewoda w 2003 r.
Morfologia Owocnik Rozpostarty, przyrośnięty, oprószony, gładki, skórzasty, bardzo cienki, początkowo białawy, potem jasnoszary. Cechy mikroskopowe Strzępki o średnicy 2,5–3,5 μm. Podstawki urnowate, 15–18 (22) x 4–6 μm, 6–8 sterygmowe. Zarodniki cylindryczne, pół alantoidalne (4,5) 5–6 × 1,5–2 μm.
Występowanie i siedlisko Występuje na wielu wyspach i na wszystkich kontynentach, także w Antarktyce. W Europie sięga zasięgiem od Hiszpanii po północne rejony Półwyspu Skandynawskiego, brak go w Europie Południowo-Wschodniej. W Polsce podano jego stanowiska.
Wielozarodniczki to grzyby nadrzewne, saprotroficzne.
Przypisy
Kategoria:Kolczakowate (grzyby) Kategoria:Mykobiota Polski