Klasztor Speinshart (niem. Kloster Speinshart) – opactwo norbertanów znajdujące się w bawarskiej gminie Speinshart.
Historia Klasztor został założony w 1145 roku przez Adelvolka von Speinsharta z żoną Rychenzą oraz braci Reinolda i Eberharda von Reifenbergów. Pierwsza pisemna wzmianka pochodzi z 1163 roku. Klasztorem macierzystym placówki był . W 1459 roku przeorat wyniesiono do godności opactwa, a 15 marca 1460 roku w Norymberdze kard. Bessarion wręczył opatowi Georgowi Ochsowi, w imieniu papieża Pawła II, mitrę, pierścień i pastorał. W XVI wieku liczba zakonników spadła do zaledwie trzech. W 1554 roku opat Johann Georg von Gleißenthal wprowadził w klasztorze reformację, a dwa lata później 1556 roku ożenił się. W 1557 roku Gleißenthal przeniósł się do zlikwidowanego klasztoru franciszkanów w Ambergu. W 1564 roku majątek opactwa przeszedł w całości na własność państwa.
W 1624 roku elektor Maksymilian I Bawarski sprowadził do Speinshart jezuitów. Cztery lata później opiekę nad placówką objęli benedyktyni, a w 1661 roku elektor Ferdynand Maria Bawarski zwrócił go kanonikom norbertańskim. Zakonników sprowadzono z Klasztoru Steingaden. W 1691 placówka odzyskała status opactwa. Wzniesiono wówczas nowe, barokowe skrzydła klasztorne autorstwa , a w 1699 roku ukończono budowę nowego kościoła klasztornego wg projektu , brata Georga. Za dekorację wnętrza świątyni odpowiadali bracia Carlo Domenico i Bartolomeo Lucchese. W 1714 roku zainstalowano ołtarz główny z obrazem Matki Bożej Niepokalanie Poczętej pędzla . W latach 1741–1756, na pobliskim , wzniesiono rokokowy kościół i letnią rezydencję klasztoru wg projektu Hugona Straussa. W latach 1747–1752 wzniesiono wzniesiono kaplicę Wies (Wieskapelle), a około 1748 roku refektarz przebudowano w stylu rokokowym. W 1761 roku kościół klasztorny wyremontowano pod okiem mediolańskich artystów Stephana i Antona Massinich.
Opactwo zlikwidowano 25 kwietnia 1803 roku, w ramach sekularyzacji. Mieszkało w nim wówczas 23 ojców i dwóch braci zakonnych. Kościół klasztorny przekształcono w kościół parafialny, a liczne zabudowania i tereny dawnego klasztoru przeszły w ręce okolicznych mieszkańców. Wyposażenie Wieskapelle sprzedano, a sam budynek został przedzielony ścianami działowymi, by funkcjonować jako obora i stodoła. W 1905 roku kompleks został wyremontowany przez Państwowy Urząd Ochrony Zabytków.
W 1921 roku obiekt został zakupiony przez norbertanów z . Oficjalna reaktywacja placówki nastąpiła 15 kwietnia 1923. W 1929 roku kapitularz przebudowano wg projektu . W 1944 roku placówka ponownie uzyskała status opactwa. W latach 1958–1960 zabudowania klasztoru poddano renowacji. W 1996 roku w kościele klasztornym zainstalowano 26-głosowe organy o dwóch manuałach i pedale, wykonane przez przedsiębiorstwo . W latach 2008–2011 świątynię wyremontowano, przywrócono wówczas barokową kolorystykę wnętrza.
Galeria
Przypisy
Klasztor Kategoria:Zabytkowe klasztory w Niemczech Kategoria:Klasztory norbertańskie Kategoria:Klasztory w Bawarii Kategoria:Klasztory katolickie w Niemczech Kategoria:Architektura barokowa w Niemczech