Brevinasia albonigra – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Entiminae. Endemiczny dla Południowej Afryki.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2024 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Taxonomy”. Jako miejsce typowe wskazano wzgórza na wschód od Stilbaai w Prowincji Przylądkowej Zachodniej Południowej Afryki. Epitet gatunkowy oznacza po łacinie „biało-czarny”.

Morfologia thumb|left|Okaz paratypowy. a: widok grzbietowy, b: widok boczny, c: przedplecze, d: pokrywy w widoku grzbietowo-bocznym, e: spód odwłoka, f: przednia goleń, g: czułek, h: ryjek w widoku grzbietowym, i: ryjek w widoku grzbietowo-bocznym, j: ryjek w widoku bocznym Chrząszcz o ciele długości od 1,5 do 1,9 mm. Oskórek jest czarny, tylko na nasadzie trzonków czułków i goleniach brązowoczarny.

Łuski na głowie i ryjku są głównie białe, a szczecinki szarawe. Czułki wyróżniają się na tle rodzaju sześcioczłonową pozabuławkową częścią biczyka.

Na przedpleczu występują dwa szare i trzy białe pasy podłużne, wszystkie szerokie. Szerokość przedplecza jest od 1,7 do 2 razy większa od długości, największa w nasadowej trzeciej części. Dwie lub trzy pary igłowatych guzków na bokach przedplecza widoczne są patrząc boczno-grzbietowo, ale już nie wprost grzbietowo. Pokrywy są krótko-owalne, o płaskich międzyrzędach. Na pokrywach występują nieregularnie kanciaste, przylegające, różnobarwne łuski – białe i szare tworzą marmurkowanie, a czarniawe małe, bezładnie rozmieszczone kropki wśród niego, a oprócz łusek niewyraźne, krótkie, szpatułkowate, półwzniesione szczecinki takie same, jak te na głowie i przedpleczu. Odnóża przednie odznaczają się na tle rodzaju nieco bocznie powiększonymi i krótko bocznie zakrzywionymi szczytami goleni.

Prącie cechuje się obecnością trzech długich, cienkich sklerytów w endofallusie. Ósmy sternit samicy ma dużą, poprzeczną, półokrągłą płytkę. Spermateka ma krótkie, szerokie, równomiernie zakrzywione cornu, zaokrąglony korpus, tęgie, prawie kwadratowe ramię i prawie trójkątną szyjkę.

Ekologia i występowanie Owady te zasiedlają fynbos z dominacją roślin z rodzin wrzosowatych i rześciowatych. Osobniki dorosłe znajdywano o zmierzchu na niskiej roślinności, a także w pułapkach glebowych.

Gatunek afrotropikalny, endemiczny dla Południowej Afryki, znany tylko z południowego zachodu Prowincji Przylądkowej Zachodniej.

Przypisy

Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Chrząszcze Południowej Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Południowej Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2024 roku