Namaini – plemię chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Entiminae. Obejmuje 15 rodzajów. Wszystkie są endemitami Afryki Południowej.
Morfologia Chrząszcze o ciele długości od 1,4 do 4,9 mm. Oskórek gęsto porastają przylegające łuski, ubarwione zwykle w odcieniach brązu lub szarości, w przeciwieństwie do Oosomini zawsze pozbawione połysku metalicznego.
Głowa wyposażona jest w krótki i szeroki, wyraźnie szerszy niż dłuższy ryjek, w przeciwieństwie do Embrithini płynnie przechodzący w jej część pozostałą, niewygraniczony bruzdą. Żuwaczki podobnie jak u Embrithini są zaopatrzone w trzy szczecinki każda. Oczy bywają od małych po średnich rozmiarów i często umieszczone są w dolnej połowie głowy. Czoło zwykle jest gęsto pokryte łuskami. Czułki mają krótkie, zwykle przysadziste trzonki, a panewki czułkowe są bruzdowate do wąsko-nerkowatych, w widoku bocznym ku tyłowi poszerzone i skierowane ku oczom lub powyżej nich, w widoku grzbietowym trudno dostrzegalne. Epifrons zwykle sięga podstawą do wewnętrznej krawędzi oka i zazwyczaj ma U-kształtny lub V-kształtny rowek po stronie grzbietowej.
Na bokach przedplecza przednia krawędź nie tworzy płatów przyocznych ani nie dysponuje wibrysami. Pokrywy pozbawione są guzów barkowych, a druga para skrzydeł uległa redukcji – owady nie mają zdolności lotu. Epimeryty śródtułowia są prawie trójkątne, o przeciętnych rozmiarach. Zapiersie cechuje się szerokim, znacznie szerszym od tylnych bioder wyrostkiem międzybiodrowym; odległość między tymi ostatnimi wynosi od półtora- do dwukrotności ich szerokości. Odnóża mają nieuzbrojone uda, pozbawione ostróg golenie oraz wolne, wyraźnie rozbieżne pazurki. Podobnie jak u Oosomini na tylnych goleniach brak elementów w kształcie konsoli ().
Odwłok ma sternity zwykle obficie porośnięte łuskami, jedynie w bardzo rzadkich przypadkach nagie. Szew między pierwszym a drugim z widocznych sternitów bywa prosty, lekko zafalowany lub głęboko-łukowaty. U samicy ósmy sternit ma długą, cienką apodemę zakończoną u podstawy płytki lub w obrębie niej. Genitalia samicy cechują się obecnością wierzchołkowo osadzonych gonostylików na gonokoksytach.
Ekologia i występowanie Owady te bytują w ściółce i glebie.
Ryjkowce afrotropikalne, znane z Południowej Afryki i przyległych terenów południowej Namibii.
Taksonomia Plemię to wprowadzone zostało w 2021 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Zoological Journal of the Linnean Society”, m.in. na podstawie wyników molekularnej analizy filogenetycznej.
Do plemienia zalicza się 15 rodzajów: Afrogoodallia Borovec et Meregalli, 2026 Calitzdorpia Borovec et Meregalli, 2026 Cederbergia Borovec et Meregalli, 2021 Cervellaea Borovec et Meregalli, 2021 Dregeana Borovec et Meregalli, 2026 Hansbraunsia Borovec et Meregalli, 2026 Nama Borovec et Meregalli, 2013 Namaquania Borovec et Meregalli, 2021 Pentamerica Borovec et Meregalli, 2021 Protonama Borovec et Meregalli, 2026 Richtersveldiella Borovec et Meregalli, 2026 Springbokia Borovec et Meregalli, 2021 Tankwa Borovec et Meregalli, 2026 Willowmoria Borovec et Meregalli, 2026 Yamalaka Borovec et Meregalli, 2021
Jako blisko spokrewniony z tym plemieniem, a być może nawet dla niego siostrzany wymieniany jest południowoafrykański rodzaj Brevinasia.
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate