Aleksander Tadeusz Kawecki (ur. 14 lipca 1945 w Łodzi) – polski wokalista, perkusista, kompozytor, autor tekstów, a także długoletni filar i menadżer grupy No To Co. Współautor takich przebojów tego zespołu, jak: Gwiazdka z nieba, Ptaki, pola, lasy czy My kibice (Po zielonej trawie piłka goni).

Życiorys Dzieciństwo, młodość i edukacja w Łodzi Urodził się i wychował na łódzkim śródmieściu, gdzie mieszkał w kamienicy stojącej na rogu ulic Nawrot i Kilińskiego. Ukończył Technikum Budowy Maszyn w Łodzi. Następnie zaliczył dwa semestry na Politechnice Łódzkiej, lecz porzucił studia po czym rozpoczął karierę zawodowego muzyka.

Komety Wywodzi się z tamtejszego środowiska muzycznego, gdzie zaczynał, jako wokalista w zespole rock and rollowym Komety (1962–1963), którego założycielem był Jerzy Krzemiński (śpiew, gitara, akordeon). Pozostałymi członkami grupy poza nimi byli: Krzysztof Krawczyk (śpiew), Marian Lichtman (śpiew), Janusz Płyta (gitara basowa), Jerzy Rybiński (gitara basowa, śpiew) i Henryk Stolarski (perkusja) – nieco później dołączył saksofonista Krzysztof Sowiński. Konferansjerem podczas występów grupy był Andrzej Maciejewski. Komety działały przy Młodzieżowym Domu Kultury w Łodzi i miały w repertuarze piosenki z rep. Billa Haleya (spolszczona nazwa łódzkiego zespołu to nic innego, jak nazwa jego zespołu „Comets”), Elvisa Presleya, Tommy'ego Steele'a, Paula Anki, Neila Sedaki, Roya Orbisona, Cliffa Richarda, The Platters, The Beatles, a także utwory, grających rocka instrumentalnego zespołów The Shadows, The Tornados i The Ventures.

Trubadurzy Dużo czasu spędzał w klubie studenckim „77”, gdzie spotykali się jego rówieśnicy, młodzi muzycy i studenci z Łodzi. Tam też w 1963 roku został pierwszym perkusistą Trubadurów, którzy powstali z połączenia zespołów Komety oraz Twist Chickens, a których konsultantem muzycznym był Janusz Sławiński i podczas wakacji w Mielnie pracował nad pierwszym repertuarem grupy w składzie w którym znaleźli się oprócz niego także: Krzysztof Krawczyk (śpiew), Sławomir Kowalewski (śpiew, (gitara basowa), Jerzy Krzemiński (gitara, śpiew) i Bogdan Borkowski (gitara). Po powrocie zastąpił go Marian Lichtman, lecz gdy wiosną 1967 roku Sława Mikołajczyk (śpiew), K. Krawczyk i M. Lichtman opuścili szeregi Trubadurów na rzecz udziału w nowopowstającej formacji Izomorf 67, ponownie zasiadał za zestawem perkusyjnym, a do zespołu powrócił wówczas także B. Borkowski. Wówczas Trubadurami zainteresował się były dyrektor Estrady Łódzkiej Tadeusz Sutt i pod jego kierownictwem, a także pod opieką J. Sławińskiego zapewniono zespołowi w pełni profesjonalne warunki do pracy nad nowym repertuarem, lecz niedoszła współpraca z Katarzyną Gärtner i Anną German przekreśliła te dalekosiężne plany i wokalistką zespołu została Marta Martelińska. W tym składzie wraz z Trubadurami wylansował piosenkę pt. Słoneczniki, która latem 1967 roku znalazły się 3 miejsce na liście przebojów Rozgłośni Harcerskiej, lecz wkrótce z J. Krzemińskim i B. Borkowskim odszedł z zespołu, który zawiesił działalność, by formować razem z Piotrem Janczerskim, Jerzym Grunwaldem i Jerzym Rybińskim, który przyprowadził Jana Stefanka – Grupę Skifflową No To Co z którą osiągnął dotąd niespotykane w swej karierze sukcesy.

No To Co Próby rozpoczęły się we wrześniu 1967 roku w mieszkaniu P. Janczerskiego, znajdującym się w łódzkiej dzielnicy Bałuty, a były to przygotowania do udziału w programie telewizyjnym pt. Młodzieżowy Klub Piosenki „Po Szóstej” (emisja: 15 grudnia 1967). Pierwszy koncert miał miejsce w marcu 1968 roku w Zakopanem i był on rozgrzewką przed udziałem VI KFPP w Opolu, po czym kariera zespołu nabrała rozpędu. W efekcie brał udział w licznych sesjach nagraniowych w rozgłośniach Polskiego Radia, płytowych, filmowych (Milion za Laurę w reż. Hieronima Przybyła i telewizyjnych (No To Co na przedmieściu, Przyśpiewki ludowe i Te opolskie dziouchy – przeboje No To Co). Poza tym liczne koncerty w kraju i za granicą (m.in. Czechosłowacja, Węgry, RFN, NRD, ZSRR, Bułgaria, Rumunia, Kuba, Francja, Szwecja, Finlandia, Wielka Brytania oraz ośrodki polonijne w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie).

Wśród wielu wyróżnień znalazły się m.in.: Nagrody Przewodniczącego Miejskiej Rady Narodowej na VI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej Opole ’68 za piosenkę Po ten kwiat czerwony Dwie Srebrne Kotwice Sopockiego Lata '68 Nagroda „Kuriera Polskiego” Nagrody Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za popularyzację polskiego folkloru Nagrody Ministra Kultury i Sztuki III stopnia – obie w 1969 Srebrnego Pierścienia na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej Kołobrzeg ’70

Grupa No To Co po kilku zmianach w składzie i bez swoich najważniejszych filarów (od końca 1970 bez Jerzego Grunwalda, od 1971 bez Piotra Janczerskiego i od 1974 bez Jerzego Rybińskiego, który przeszedł do zespołu Andrzej i Eliza) do stycznia 1977 roku działała pod kierownictwem Jerzego Krzemińskiego, które przejął Bogdan Borkowski i ciągle zmieniała swój skład, realizując jeszcze program z okazji swojego 13-lecia i przestała istnieć w 1980 roku (niektóre źródła podają, że w 1981).

Zespół Henryka Fabiana i Kasi Sobczyk W 1982 roku wraz z gitarzystami Tadeuszem Mrozem i Ireneuszem Szyszką, gitarzystą basowym Ryszardem Kaczmarkiem (eks-Czerwone Gitary) oraz klawiszowcem Marianem Kaczmarkiem znalazł się w składzie zespołu towarzyszącego Henrykowi Fabianowi, który nagrał wraz z nim cztery utwory w PR Łódź (formacja powstała i działała przy Koszalińskim Towarzystwie Kulturalno-Oświatowym). W 1983 roku dołączyła do nich Katarzyna Sobczyk (koleżanka z czasów współpracy w Czerwono-Czarnych), która występowała w ich programie estradowym zatytułowanym „Henryk Fabian zaprasza”, a poza piosenkarką, wielu innych wykonawców.

Reaktywacja grupy No To Co (1993) i Srebrny Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2024) Latem 1993 roku wziął udział w reaktywacji No To Co w oryginalnym składzie, lecz bez Jerzego Grunwalda oraz z dodatkowymi muzykami. Od tego czasu zespół w różnych składach występuje do dziś, a w 2017 roku obchodził wraz z nim 50-lecie swojej działalności.

4 września 2024 roku w Studiu Koncertowym im. Henryka Debicha w Polskiego Radia Łódź odbyła się uroczystość podczas której został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Autor i współautor muzyki do piosenek grupy No To Co Opracowano na podstawie: „A ja lubię defilady” (muz. Aleksander Kawecki – sł. Piotr Janczerski) „Brass band” (muz. A. Kawecki – sł. Andrzej Więcko) „Kolorowe szkiełko” (muz. A. Kawecki, Jerzy Grunwald – sł. Piotr Janczerski) „Najpiękniejsza jest moja Ojczyzna” (muz. A. Kawecki – sł. P. Janczerski) „My kibice (Po zielonej trawie piłka goni)” (muz. A. Kawecki, Czesław Mogiliński – sł. Ludwik Jerzy Kern) „Ptaki, pola, lasy” (muz. A. Kawecki – sł. P. Janczerski) „Wiejski koncert” (muz. A. Kawecki – sł. Grzegorz Walczak)

Autor i współautor tekstów piosenek grupy No To Co Opracowano na podstawie: „Blednie noc” (J. Krzemiński – sł. A. Kawecki, Grzegorz Walczak) „Dimi” (J.Krzemiński – sł. A. Kawecki, G. Walczak) „Gwiazdka z nieba” (muz. Jerzy Krzemiński – sł. A. Kawecki)

Przypisy

Kategoria:Polscy wokaliści rockowi Kategoria:Polscy wokaliści popowi Kategoria:Polscy perkusiści rockowi Kategoria:Polscy perkusiści popowi Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki rozrywkowej Kategoria:Polscy tekściarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Urodzeni w 1945