Nama – rodzaj chrząszczy z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Entiminae. Obejmuje 14 opisanych gatunków.
Morfologia Chrząszcze o ciele długości od 1,7 do 3,9 mm.
Głowa ma gęsto porośnięte łuskami czoło, policzki i podpoliczki. Liczba fasetek budujących oko jest większa niż 50. Oczy wystają poza obrys głowy przy patrzeniu od góry. Ryjek płynnie przechodzi w dalszą część głowy, nie jest wydzielony od niej bruzdą; w widoku górnym ma boki proste, a w widoku bocznym brzuszną krawędź ma znacznie krótszą niż jego szerokość u podstawy, podobną do średnicy oka. Rowki do chowania czułków na ryjku w widoku grzbietowym są wąsko-nerkowate lub krótko-bruzdowate do całkiem niewidocznych, w bocznym zaś prawie trójkątne, ku tyłowi rozszerzone, o jednakowo wykształconych krawędziach górnej i dolnej, dochodzące do oka. Szeroki epifrons zajmuje większą część grzbietu ryjka. Czułki mają krótkie i grube trzonki, u szczytów szersze niż buławki.
Na każdym międzyrzędzie pokryw mieści się od trzech do pięciu szeregów przylegających łusek i jeden regularny szereg sterczących szczecinek. Panewki przednich bioder leżą pośrodku przedpiersia, bliżej jego przedniej niż tylnej krawędzi. Odnóża mają krótkie i grube golenie, w części wierzchołkowej wyraźnie powiększone bocznie oraz długie i smukłe stopy cechujące się członem trzecim wyraźnie szerszym od poprzedniego i podzielonym na płaty. Wszystkie golenie są na szczycie zaokrąglone i uzbrojone w rozproszone, krótkie, tęgie, żółte do brązowych kolce.
Odwłok ma porośnięte łuskami sternity. Szew między pierwszym a drugim z widocznych sternitów jest głęboko-łukowaty. Długość drugiego z widocznych sternitów jest podobna do długości następnego. Samcze genitalia cechują się słabo zesklerotyzowanymi paramerami. Ósmy sternit samicy ma długą i cienką apodemę zakończoną w obrębie szerszej niż dłuższej, parasolowatej lub owalnej płytki. Gonostyliki są krótkie, nieznacznie dłuższe niż szersze.
Ekologia i występowanie Owady te zamieszkują siedliska półpustynne. Bytują w ściółce pod krzewiastymi wilczomleczami, komosowatymi i roślinami z rodzaju Euclea.
Rodzaj afrotropikalny, endemiczny dla Afryki Południowej, znany z południowej Namibii oraz z Południowej Afryki.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 2013 roku przez Romana Borovca i Massima Meregalliego na łamach „Zootaxa”. Nazwę rodzajową nadano od grupy etnicznej Nama. W 2021 roku przeniesiony został z Trachyphloeini do nowego plemienia Namaini, a część jego gatunków wydzielono do nowych rodzajów Pentamerica i Yamalaka. W 2023 roku opisano w jego obrębie 14 nowych gatunków. W 2026 roku Borovec i Meregalli wydzielili część gatunków do nowego rodzaju Protonama, jednocześnie opisując trzy nowe w obrębie Nama.
Do rodzaju należy 14 opisanych gatunków: Nama chaslavskae Meregalli et Borovec, 2023 Nama endroedyi Borovec et Meregalli, 2026 Nama ginobartalii Meregalli et Borovec, 2023 Nama goegapensis Meregalli et Borovec, 2023 Nama khalidae Meregalli et Borovec, 2023 Nama namibiana Borovec et Meregalli, 2026 Nama peternormani Meregalli et Borovec, 2023 Nama quagga Borovec et Meregalli, 2026 Nama richtersveldiana Borovec et Meregalli, 2013 Nama semilunata Meregalli et Borovec, 2023 Nama seriehispida Meregalli et Borovec, 2023 Nama switzerae Meregalli et Borovec, 2023 Nama wallacei Meregalli et Borovec, 2023 Nama yusrae Meregalli et Borovec, 2023
Przypisy
Kategoria:Ryjkowcowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 2013 roku