Wielki Meczet w Heracie – meczet znajdujący się w Heracie, powstały w czasach panowania dynastii Ghurydów.
Historia Obecny kompleks zajmuje miejsce dwóch wcześniejszych niewielkich meczetów zbudowanych za panowania Ghaznawidów; obie budowle uległy zniszczeniu w następstwie trzęsienia ziemi oraz pożaru. Wznoszenie obecnego założenia rozpoczęto w 1200 roku, gdy Herat znajdował się pod rządami Ghurydów. Dokładne położenie meczetu względem ówczesnego ośrodka miejskiego nie jest pewne; przyjmuje się jednak, że został on usytuowany w północno-zachodniej części średniowiecznego Heratu.
W XIII wieku miasto zostało zniszczone podczas najazdu wojsk Czyngis-chana. Jego odbudowę podjęto w 1306 roku. Po trzęsieniu ziemi w 1364 roku przeprowadzono następne prace przy budowli. Dalsze zmiany wprowadzano w XV oraz XX wieku.
Architektura Założenie ma formę prostokąta; w jego środkowej części znajduje się rozległy dziedziniec o wymiarach 121 × 174 m. Przestrzeń tę otaczają cztery głębokie ejwany oraz zespoły sal modlitewnych o układzie hypostylowym; pomieszczenia są przykryte kopułami i sklepieniami. Rozmieszczono kilka wejść, z czego najważniejsze umieszczono po stronie wschodniej. W południowo-wschodniej części budowli zachował się portal z okresu Ghurydów.
Podstawowym materiałem budowlanym była cegła mułowa, którą pokryto tynkiem. Elewacje oraz partie otaczające dziedziniec ozdobiono różową cegłą i niebieskimi płytkami ceramicznymi, natomiast dekorację płytek uzupełniają ornamenty o motywach roślinnych. Obecny wygląd wschodniej fasady jest rezultatem późniejszej rekonstrukcji. Elewację zaprojektowano symetrycznie, z centralnie umieszczonym pesztakiem; po jego bokach znajdują się minarety oraz dwupoziomowe nisze.
Przypisy
Kategoria:Herat Kategoria:Meczety w Afganistanie