Komitet Ministrów do Spraw Kultury – organ koordynacyjny Rady Ministrów w zakresie polityki kulturalnej i naukowej państwa, mający na celu przygotowywanie zasad polityki kulturalnej państwa, opiniowanie projektów aktów normatywnych, koordynację planowania kulturalnego i wydawniczego i dysponowanie określonymi funduszami specjalnymi.
Powołanie Komitetu Ustanowiony w 1946 r Komitet Rady Ministrów do Spraw Kultury, został w 1947 r. zmieniony na Komitet Ministrów do Spraw KulturyUchwała Rady Ministrów z dnia 4 kwietnia 1946 r. – Statut Komitetu Rady Ministrów do Spraw Kultury, „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Oświaty” 1946 nr 6 poz. 162.Uchwała Rady Ministrów z dnia 14 lipca 1947 r. w sprawie powołania Komitetu Ministrów do spraw kultury, „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Oświaty” 1947 nr 8 poz. 159.. Organem wykonawczo-technicznym Komitetu był Sekretariat Komitetu, wchodzący w skład Zarządu Centralnego Prezydium Rady Ministrów. Zadania i organizację Sekretariatu określał regulamin wydany przez Prezesa Rady MinistrówArchiwum Akt Nowych, zespół Centralny Urząd Planowania, sygn. 2/192/0/8.42/4047, „Komitet ministrów do spraw kultury. 1946-1956.
Skład Komitetu
Minister Kultury i Sztuki, Minister Oświaty, Minister Skarbu, Minister Obrony Narodowej, Prezes Centralnego Urzędu Planowania.
Zakres działania Komitetu Zakres działania Komitetu Ministrów do Spraw Kultury obejmował przede wszystkim koordynowanie działalności władz państwowych i instytucji w dziedzinie kultury i nauki. Komitet miał charakter międzyresortowego organu koordynacyjnego, którego zadaniem było zapewnienie współdziałania poszczególnych resortów oraz uzgadnianie ich działalności w zakresie realizacji państwowej polityki kulturalnej i naukowej.
Do podstawowych kompetencji Komitetu należało przygotowywanie i przedkładanie Radzie Ministrów projektów zasad polityki rządu w zakresie rozwijania i krzewienia kultury i nauki. Komitet opiniował również projekty ustaw, dekretów, rozporządzeń i uchwał Rady Ministrów odnoszących się do tych dziedzin. W ten sposób uczestniczył w kształtowaniu podstaw prawnych i programowych powojennej polityki państwa w zakresie kultury i nauki, nie przejmując jednak bezpośredniego zarządu nad poszczególnymi instytucjami.
Istotnym obszarem działalności Komitetu było planowanie rozwoju i upowszechniania kultury i nauki. Do jego zadań należało uzgadnianie działalności ministrów dotyczącej okresowych planów rozwoju i krzewienia kultury i nauki oraz analizowanie sprawozdań ministerstw z wykonania tych planów. Kompetencja ta pozwalała Komitetowi oddziaływać na sposób realizacji przyjętych przez państwo zamierzeń poprzez koordynowanie działań poszczególnych resortów.
Właściwość Komitetu obejmowała ponadto sprawy wydawnicze i poligraficzne. Koordynowanie tej sfery działalności miało szczególne znaczenie dla organizacji powojennego obiegu książki i prasy oraz zapewnienia zgodności przedsięwzięć wydawniczych z ogólnymi założeniami polityki państwa.
Komitet posiadał także kompetencje związane z koordynowaniem wykorzystania środków finansowych przeznaczonych na cele kulturalne. Nie oznaczało to jednak przejęcia przez niego całościowego zarządu finansowego nad instytucjami kultury, lecz przede wszystkim umożliwiało uzgadnianie sposobu wykorzystania środków pozostających w dyspozycji poszczególnych władz i instytucji na cele związane z kulturą.
Przypisy
__INDEKSUJ__ __LINKNOWEJSEKCJI__
Kategoria:Urzędy centralne PRL