Lśnianka (Lampropelma) – rodzaj pająków z infrarzędu ptaszników i rodziny ptasznikowatych. Obejmuje dwa opisane gatunki.
U pająków tych karapaks cechuje się szerokim wzgórkiem ocznym. Część głowowa bywa wyniesiona. Odnóża pierwszej pary są długie i grube; u dorosłej samicy długość tej pary odnóży jest o około 5 mm większa niż długość odnóży pary ostatniej – różnica ta jest o połowę mniejsza niż u kapryśników, ale większa niż u lirowargów. Nogogłaszczki samca odznaczają się embolusem zaopatrzonym w wierzchołkową nabrzmiałość, w widoku wierzchołkowym zwężonym u szczytu w szpic. Przynajmniej u gatunku typowego, w przeciwieństwie do lirowargów, na tylno-bocznych powierzchniach ud nogogłaszczków występuje wyraźny pędzel z grubych włosków.
Rodzaj orientalny, znany z malezyjskiej części Borneo oraz indonezyjskich wysp Celebes i Sangir. Ptaszniki te zasiedlają wiecznie zielone, równikowe lasy deszczowe.
Takson ten wprowadził w 1892 roku przez Eugène Simon. Gatunkiem typowym wyznaczył opisaną w tej samej publikacji L. nigerrimum. Do rodzaju należą cztery opisane gatunki: Lampropelma carpenteri (Smith et Jacobi, 2015) – lśnianka borneańska Lampropelma nigerrimum Simon, 1892 – lśnianka czarniawa
Przypisy
Kategoria:Ptasznikowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1892 roku