Odznaka „Wzorowego Sprzedawcy” – polskie odznaczenie resortowe w formie odznaki ustanowione przez Prezydium Rządu PRL 18 września 1954. Przyznawana była sprzedawcom, bufetowym i kelnerom. Przyznawana w trzech stopniach: złotym, srebrnym i brązowym.
Odznaka miała kształt okrągłej plakietki (30 mm średnicy) przedstawiającej skrzydlatą czapkę boga Hermesa i dwa wijące się węże, na tle fabryki i wiązki zboża. Na odwrocie umieszczono agrafkę albo śrubę służącą do mocowania na ubiorze.
Odznakę zniosła uchwała Rady Ministrów III RP z dnia 10 kwietnia 1996.
Bibliografia Uchwała Nr 648 Prezydium Rządu z dnia 18 września 1954 r. w sprawie ustanowienia odznaki „Wzorowego Sprzedawcy” () Zarządzenie Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia 22 października 1954 r. w sprawie ustalenia regulaminu odznaki „Wzorowego Sprzedawcy” () Zarządzenie Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia 6 lutego 1957 r. w sprawie ustalenia regulaminu odznaki „Wzorowego Sprzedawcy” () Uchwała nr 141 Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 1970 r. zmieniająca uchwałę w sprawie ustanowienia odznaki „Wzorowego Sprzedawcy” () Zarządzenie Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia 15 grudnia 1970 r. w sprawie ustalenia regulaminu odznaki „Wzorowego Sprzedawcy” () Uchwała nr 48 Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 1996 r. w sprawie uznania niektórych uchwał Rady Ministrów i jej organów za nieobowiązujące ()
Kategoria:Odznaczenia Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej Kategoria:Polskie odznaczenia resortowe Kategoria:Zniesione odznaczenia