Mały Rudnik – wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie grudziądzkim, w gminie Grudziądz.
We wsi znajduje się cmentarz poewangelicki z przełomu XIX i XX w. oraz gminny ośrodek kultury.
Historia Osada założona została w końcu XVII wieku na terenach położonych między Rudnikiem, a Rudą, jako wybudowanie do wsi Rudnik, na nowo zasiedlonej w 1681 r. przez osadników holenderskich – Mennonitów, sprowadzonych tu przez starostę grudziądzkiego Marcina Borowskiego. Mennonici byli odłamem protestantów, którzy przybyli do Polski wskutek nasilenia prześladowań religijnych we własnym kraju i osiedlili się najpierw na Żuławach, a później także w dolinie Wisły. Osadnictwu holenderskiemu patronowali m.in. królowie polscy i biskupi chełmińscy oraz właściciele ziemscy. Mennonici, odznaczający się wielką pracowitością, surową moralnością, skromnością strojów i obyczajów, przynieśli wyższy poziom gospodarki rolnej, usprawnili system odwadniania terenów podmokłych, budowania kanałów i tam, przyczyniając się w ten sposób do lepszego zagospodarowania żyznych ziem na Żuławach i w dolinie Wisły.
W 1840 r. mieszkał tu Jan Kreklau, należący do znanej w powiecie grudziądzkim ewangelickiej rodziny nauczycielskiej. W 1885 r. wieś obejmowała 284 ha gruntów (181 ha roli, 81 ha łąk i 2 ha lasu) i 439 mieszkańców.
W 1905 r. występuje jako odrębna osada pod nazwą Adamsdorf, zaś Mały Rudnik, liczący 7 budynków mieszkalnych i 18 mieszkańców, został spisany łącznie ze wsią Rudnik. Obie jednostki administracyjne zostały połączone zapewne przed 1921 r., bowiem wg danych ze spisu wówczas przeprowadzonego występuje już tylko jednostka Mały Rudnik.
W 1905 r. we wsi była szkoła, a mieszkańcy należeli do parafii: katolickiej w Sarnowie, ewangelickiej w Piaskach-Rudniku.
Liczba budynków mieszkalnych i mieszkańców wg danych spisowych z lat 1885 – 84 domy mieszkalne i 439 mieszkańców (kat. 37, ewang. 384, dyssyd. 18); 1905 – 82 domy mieszkalne i 427 mieszkańców (kat. 10, ewang. 405, inn.chrz. 12); 1921 – 78 domy mieszkalne i 363 mieszkańców (kat.105, ewang. 258, -).
Podział administracyjny W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.
Demografia Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 652 mieszkańców. Jest piątą co do wielkości miejscowością gminy Grudziądz.
Drogi krajowe Przez wieś przechodzi droga krajowa nr 55.
Transport publiczny Komunikację do wsi zapewniają linie autobusowe Gminnej Komunikacji Publicznej.
Przypisy
Kategoria:Grudziądz (gmina wiejska)