Namyślin (niem. Neumühl) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie myśliborskim, w gminie Boleszkowice, nad rzeką Myślą.
W latach 1954–1971 wieś należała i była siedzibą władz gromady Namyślin, po jej zniesieniu w gromadzie Boleszkowice. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.
We wsi jest stacja kolejowa Namyślin.
Nazwa Niemiecka nazwa Neumühl oznacza „Nowy Młyn” i pojawia się w dokumentach po raz pierwszy w 1565. Niektórzy historycy identyfikują z Namyślinem średniowieczną osadę Nyvik, wymienioną w dokumencie z 31.12.1262, w którym Jan i Otton, margrabiowie brandenburscy z dynastii askańskiej, zawierają ugodę z Widekindem (Widekinusem), mistrzem templariuszy w Niemczech i krajach słowiańskich, na mocy której templariusze w zamian za zrzeczenie się praw do miejscowości leżących przy drodze do Gorzowa (oppidum – prawdopodobnie przedlokacyjna osada targowa pod Kostrzynem, Kłośnica, Warniki, Dąbroszyn, Pudignowe i Witnica) oraz dóbr komandorii w Myśliborzu, otrzymują potwierdzenie posiadania komandorii chwarszczańskiej wraz z dziesięcioma wsiami (Bogusław, Carkzowe?, Cychry, Dargomyśl, Dębno, Gudzisz, Krześnica, Nyvik?, Oborzany, Sarbinowo) oraz dodatkowo wieś Kaleńsko w ziemi kostrzyńskiej, będącą wcześniej w posiadaniu rycerskimRiedel A., Codex diplomaticus Brandenburgensis, XIX Band (1860), ss. 5-6. Osada Nyvik musiała być opuszczona dość wcześnie, gdyż nie występuje w księdze ziemskiej margrabiego brandenburskiego Ludwika Starszego z 1337, ani w źródłach z XV w. Nazwa Namyślina nie pojawia się również w kontrakcie z 15.06.1540 przejęcia komandorii Chwarszczany przez margrabiego Jana z Kostrzyna od zakonu joannitów, którzy zostają zmuszeni do przeniesienia konwentu do Świdwina. Stąd niektórzy historycy są skłonni przypisywać założenie Namyślina dopiero żonie margrabiego Jana, Katarzynie Brunszwickiej. Niemniej pewne jest, że nazwa Neumühl (Nowy Młyn) wiąże się z istnieniem młyna wodnego na rzece Myśli.
Po 1945 nazwa wsi zmieniała się kilkakrotnie. Początkowo osada przyjęła nazwę od stacji kolejowej, która w lipcu-sierpniu 1945 przyjęła nazwę Garnicz. W sierpniu tego roku ustalono oficjalną nazwę wsi jako Tupadły. Okazało się jednak, że w materiałach wybitnego onomasty Stanisława Kozierowskiego istnieje inna osada o nazwie Neumühl, którą pomylono z tą w okolicach Kostrzyna. Jednocześnie wykształciła się nazwa ukuta przez nowych mieszkańców wsi, brzmiała ona Namyślice. Komisja Ustalania Nazw Miejscowości proponowała nazwać osadę Dargobórz (od rzeki Darre – Sienica, która wpada nieopodal wsi do Myśli) lub Dargolesie. Ostatecznie od 27 października 1946 ustalono oficjalną nazwę NamyślinE. Rymar, Reslawinizacja nazw miejscowości na obszarze ziemi chojeńskiej i mieszkowickiej w latach 1945-1947, cz. II, Przegląd Zachodniopomorski, t. 11(1996), z. 3, s. 279.
Historia Kultura łużycka (1300-400 p.n.e.) – ślady osadnictwa w rejonie Namyślina i Wysokiej; cmentarzysko, groby popielnicowe Wczesne średniowiecze (IX-XIII w.) – ślady osadnictwa odkryte w rejonie Namyślina i Boleszkowic. Przez tereny te przebiega szlak handlowy, w miejscach wylesionych powstają grody obronne (np. Boleszkowice). Początek XIII w. – teren, na którym w przyszłości powstanie osada wchodzi w skład dóbr należących do templariuszy, a później joannitów z Chwarszczan 1540 – teren przyszłej osady przechodzi na własność margrabiego Jana z Kostrzyna 1560 – zbudowano młyn 1565 – pierwsza wzmianka o osadzie Neumühl (Newmühl); jest to folwark margrabiego Jana z Kostrzyna, przynależny do Amt Damm (Dębno); w skład folwarku wchodzą: młyn (3 koła), kaszarnia i olejarnia. Nie jest znana dokładna lokalizacja młyna, prawdopodobnie znajdował się w pobliżu dzisiejszego spiętrzenia wody na rzece Myśli. 1566 – założono browar, produkujący 1675 beczek piwa rocznie, dostarczający piwo karczmom w Chlewicach, Kaleńsku, Szumiłowie (obecnie dzielnica Kostrzyna nad Odrą) i Namyślinie. 1592 – wzniesiono dworek myśliwski dla margrabiego Jana z Kostrzyna Prawdopodobnie na początku XVII w. – wzniesiono tu kościół 1616 – źródła wymieniają dzwon kościelny 1696 – we wsi mieszka 13 zagrodników 1718 – wieś należy do domeny w Dębnie i liczy 13 gospodarstw zagrodniczych o wielkości 1 łana, posiada młynarza, pasterza i tartak. 1756–1763 – wzniesiono kościół w konstrukcji szachulcowej; na jego miejscu stanie obecny budynek świątyni Początek XIX w. – we wsi 21 zagrodników i chałupników, 10 komorników, kołodziej, krawiec, tkacz, szewc, kowal, młynarz. Majątek jest własnością Schoenfe. Liczba mieszkańców: 185. 1804 – istnieje w Neumühl samodzielna parafia ewangelicka z kościołami filialnymi w Chlewicach, Porzeczu, a później także w Gudziszu-Reczycach 1876 – powstaje linia kolejowa na trasie Chojna – Kostrzyn Początek XX w. – wybudowano stację kolejową Neumühl-Kutzdorf 1903–1904 – zburzono stary budynek kościoła, na jego miejscu wzniesiono nową świątynię w stylu neogotyckim. W tym czasie gmina wiejska obejmuje nadleśnictwo, dwa leśnictwa – Krępno (niem. Waldhaus) i Namyślin, stację kolejową i tartak. 1913–1928 – właścicielem młyna wodnego jest Friedrich Teubner Okres międzywojenny – Namyślin liczy ok. 600 mieszkańców, dodatkowo ok. 150 osób mieszka i pracuje w okolicznych folwarkach leśnych. Nie jest to typowa wieś rolnicza z uwagi na zbyt małą ilość ziemi uprawnej, stąd wśród zajęć mieszkańców dominują rzemiosła – m.in. stolarstwo i koszykarstwo. Działa młyn wodny, elektrownia wodna, dwa tartaki, stolarnie, fabryka uszczelek gumowych i perfumeria, nadleśnictwo. Namyślin stanowi również wieś letniskową. Naprzeciw dworca działa restauracja Waldschlösschen, właściciel Laerm, następnie Otto Beyer (Meyer?). Po II wojnie światowej w budynku restauracji stacjonowali żołnierze armii radzieckiej, obecnie budynek mieszkalny. W centrum działa gospoda (w miejscu obecnego przystanku PKS), prowadzona przez wdowę von Grahlow wraz z trzema córkami. Drugą gospodę, zajazd i sklep kolonialny prowadzi Emil Schmidt, który w latach 30. XX w. przekazuje firmę synowi, Martinowi. Obecnie w budynku dawnego zajazdu Schmidtów mieści się świetlica wiejska, sklepy oraz bar. Lata 20. XX w. – w Namyślinie powstają zakłady chemiczne – fabryka uszczelek gumowych i perfumeria – oraz elektrownia wodna. 1921 – na placu przykościelnym postawiono pomnik ofiar I wojny światowej 1922 – działalność rozpoczyna fabryka drewniaków (w pobliżu dworca) dająca 250 par dziennej produkcji 05.02.1945 – zajęcie przez wojska 5 Armii 1 Frontu Białoruskiego; zniszczony został budynek stacji kolejowej, zachowane kościół i dom parafialny (następnie siedziba Gromadzkiej Rady Narodowej, obecnie poczta). Po 1945 – wysiedlenie ludności niemieckiej; pierwszymi polskimi osiedleńcami są żołnierze Wojsk Ochrony Pogranicza (ok. 30 osób), którzy urządzają strażnicę. Zakłady chemiczne i elektrownia przestają funkcjonować. Większość budynków ulega rozbiórce; wyjątek stanowi budynek dawnej fabryki chemicznej, który zostaje zaadaptowany na potrzeby wojska. Uruchomiono szkołę, w niedługim czasie zaczyna działać ośrodek zdrowia, poczta oraz strażnica Ochotniczej Straży Pożarnej. Wyludniają się okoliczne miejscowości związane z gospodarką leśną: Ponikła, Przewóz Chlewicki, Śliwica, Smolary Namyślińskie (niem. Neumühler Teerofen), Pyza, Krępno (niem. Waldhaus); w stanie postępującej ruiny znajdują się opuszczone zabudowania w Wielopolu. Od V.1946 – napływ cywilnych osadników, w większości przesiedleńców z Bukowska koło Sanoka, wsi spalonej przez UPA (sotnia „Chrina”) 04.04.1946. Osadnicy z sanockiego przybywają w trzech falach: w V.1946 (17 rodzin; głowy rodzin: Andrzej Bednarz, Jan Bednarz, Florian Bochnak, Józef Bochnak, Franciszek Chrząszcz, Maria Chrząszcz, Kazimiera Cytlau, Jadwiga Czołacz, Franciszek Kramarz, Królicka, Ignacy Matyszkiewicz, Baltazar Mroczko, Jan Sokół, Antoni Sternik, Zygmunt Zawada, Michał Zytka) i XII.1946 (Stanisław Kiryk, Paweł Radożycki, Adam Sobolewski, Stanisław Stawarczyk) oraz w poł. 1947 (Józef Barański, Tomasz Grzyb, Andrzej Mikołajek, Jan Pleśniarski, Stanisław Pleśniarski, Zygmunt Sadowski, Mieczysław Słysz, Paweł Szuwart, Antoni Zytko; ponadto 2 rodziny z Nadolan), w sumie 28 rodzin z Bukowska i 2 z Nadolan (ok. 180 osób). Znacznie mniejsze grupy osadników przywędrowały z innych rejonów Polski (w 1947 z Piaseczna: Józef Ryfko, Józef Kwiatek, Jan Mazurek, Grzybowscy, Matusiewiczowie), a część także z Syberii (w 1946; Krawiec, Sawka, Sitkiewicz) i spod Białowieży (1945, Maksymilian Karczewski).
22.09.1946 – poświęcenie kościoła jako świątyni rzymskokatolickiej 1947 – uruchomienie szkoły, pierwszy nauczyciel Stanisława Jakubowska z Jędruszkowic koło Sanoka 1948–1953 – Namyślin liczy ok. 300 stałych mieszkańców oraz kilkudziesięciu robotników sezonowych spod Piaseczna, Garwolina i Siedlec, pracujących przy wyrębie lasu, z których nieliczni osiedli we wsi (m.in. Edward Biarda, Stefan Jarzębski, Jan Jasek, Stefan Krawczyk, Stanisław Trojanowski). 25.09.1954 – w wyniku reformy administracyjnej, powstaje Gromadzka Rada Narodowa Namyślin (7 gromad) 1956 – otwarcie biblioteki gromadzkiej Lata 60. XX w. – zlikwidowano zabudowę tartaku na wyspie między odnogami rzeki Myśli, tworząc z niej obszar rekreacyjny a nad rzeką kąpielisko 1968 – przebudowano budynek stacji kolejowej Lata 80. XX w. – zlikwidowano tartak za dworcem kolejowym 1997 – rozpoczęto budowę małej elektrowni wodnej. Wykorzystano niewielkie fragmenty dawnego budynku maszynowni oraz betonową konstrukcję stopnia wodnego. 15.05.1998 – oddanie do użytku elektrowni wodnej.
Ludność RokLudnośćPocz. XIX w.18519335481939536198533519903092005298
Gospodarka Na terenie sołectwa funkcjonuje 24 gospodarstw rolnych. Struktura użytków rolnych (2004): Użytki rolnePow. w haOrne94Sady0,9Łąki41Pastwiska42
Mała elektrownia wodna – na stopniu wodnym na odnodze rzeki Myśli o wysokości 2,5 m. Czynne są dwie turbiny rurowe śmigłowe o mocy docelowej 2 × 60 kW, średni przepływ wody 4,6 m³ na sekundę. Usługi leśne Usługi instalacji wodno-sanitarnej Wytwórnia folii Usługi transportowe 2 sklepy spożywczo-przemysłowe Siedziba obrębu leśnego i Leśnictwa, jednostka Nadleśnictwa Dębno. Pow. obrębu Namyślin 11 278,63 ha. Historia: nadleśnictwo Namyślin utworzono w 1946, w jego skład wchodziły dwa obręby: Namyślin i Drzewice. W 1953 podzielono Nadleśnictwo Namyślin na Nadleśnictwo Drzewice i Nadleśnictwo Namyślin. Taki podział utrzymał się do 1958, w którym ponownie połączono te dwie jednostki tworząc Nadleśnictwo Namyślin istniejące do 1972. Z dniem 01.01.1973 – włączono je do Nadleśnictwo Dębno. W rejonie wsi Namyślin zostało udokumentowane i było próbnie eksploatowane złoże ropy naftowej; obecnie ze względu na wysokie zasiarczenie kopalin nie jest eksploatowane. Kruszywo naturalne: piaski i żwiry