thumb|upright=1.5 thumb|Karta wyborcza do Bundestagu z 2009 r. System wyborczy Republiki Federalnej Niemiec
Wybory do Bundestagu Wybory do Bundestagu odbywają się w Niemczech na podstawie ordynacji wyborczej do Bundestagu ().
W Bundestagu zasiada 630 deputowanych (Mitglieder des Deutschen Bundestages – MdB). Art. 38 konstytucji Niemiec (Grundgesetz – GG) opisuje wybory jako powszechne, bezpośrednie, wolne, równe i odbywające się w głosowaniu tajnym.
Wybory do Bundestagu odbywają się co cztery lata, o ile kadencja nie zostanie skrócona. Bierne i czynne prawo wyborcze przysługuje pełnoletnim obywatelom.
Istotną rzeczą jest sposób głosowania. Jest to połączenie systemu większościowego i proporcjonalnego. Połowa deputowanych do Bundestagu wybierana jest w jednomandatowych okręgach wyborczych (w których do uzyskania mandatu wystarcza uzyskanie większości względnej), a druga połowa rozdzielana jest na szczeblu krajowym według systemu proporcjonalnego (klucza partyjnego). „Głos pierwszy” wyborca oddaje na jednego z kandydatów w jednomandatowym okręgu wyborczym, a „głos drugi” na jedną z list wyborczych zgłaszanych w danym landzie.
Wybory komunalne i do parlamentów krajów związkowych W niemieckim systemie wyróżnia się dwa rodzaje wyborów samorządowych: wybory komunalne (niem. Kommunalwahlen) oraz wybory do parlamentu kraju związkowego (niem. Landtagswahlen).
W odróżnieniu od Polski w Niemczech wybory komunalne i wybory do parlamentów krajów związkowych odbywają się na podstawie osobnych aktów prawnych i według osobnych kalendarzy wyborczych, a zatem – zazwyczaj – w różnych latach. Dotyczy to nie tylko poszczególnych krajów związkowych (landów) – czasowo rozdzielone są też oba rodzaje wyborów samorządowych, tj. Kommunalwahlen i Landtagswahlen w ramach tego samego landu.
Głosowanie korespondencyjne Głosowanie korespondencyjne (choć nie w formie wyłącznej) jest w Niemczech stosunkowo powszechne i ma ugruntowaną historię. Możliwość taka istnieje już od 1957 r. i jest to forma głosowania coraz chętniej wybierana przez niemieckich wyborców. W 1957 r. osoby głosujące w sposób korespondencyjny w wyborach do Bundestagu stanowiły jedynie 4,9% wszystkich głosujących, w 1990 r. było to już 9,4%, a w 2013 r. – 24,3%. Ta zmiana ma również swoje uzasadnienie prawne. O ile początkowo złożenie przez wyborcę wniosku o głosowanie korespondencyjne musiało zawierać uzasadnienie wyboru takiej formy, o tyle od 2009 r. uzasadnienie nie jest już wymagane.
Rejestr wyborców W Niemczech nie ma centralnego rejestru wyborców i brak jest planów wprowadzenia takiego systemu. Spisy wyborców posiadających czynne prawo wyborcze tworzone są przez gminy.
Zgodnie z niemiecką Federalną Ordynacją Wyborczą () każda gmina zobowiązana jest do prowadzenia własnego rejestru wyborców w poszczególnych obwodach wyborczych. Maksymalna liczba wyborców w jednym obwodzie wyborczym nie może przekraczać 2500 mieszkańców. Dane osobowe w rejestrze zawierają nazwisko, imię, datę urodzenia i adres zamieszkania wyborcy. Powyższe dane pobierane są z urzędów meldunkowych.
Rejestry aktualizuje się na 35. dzień przed przewidywaną datą wyborów.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ordynacje wyborcze