Obłęże (kaszb. Òblëżé lub Òblãżé, niem. Woblanse) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Kępice. Leży na Wysoczyźnie Polanowskiej przy drodze wojewódzkiej nr 208. Ma status sołectwa.
Na zachód od miejscowości znajduje się Jezioro Obłęskie. Obłęże i okoliczne wioski (Barcino, Barwino i Osieki) powstały w pasie wykarczowanej w dużym stopniu Puszczy Korzybskiej.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Historia Najstarsza wzmianka o wsi Obłęże pochodzi z 1301 roku. Wymienia ją przywilej Sambora rugijskiegoMaryniuk B.,1977, Człowiek w środowisku geograficznym [w:] Sylwestrzak J., (red.), Pojezierze Bytowskie Monografia geograficzno- ekonomiczna, Gdańskie Towarzystwo Naukowe, Gdańsk.
Były majątek rycerski Obłęże, tworzący jeden klucz dóbr wraz z Barcinem był jednym z najstarszych lenn rodziny Massow, która tutaj miała swoją siedzibę. Massowowie z Obłęża zostali wymienieni w XVIII w. wśród rodzin, które ze swoich zysków kapitałowych fundowały dla zdolnych uczniów stypendium na naukę w akademii lub gimnazjum akademickimJohann Karl Konrad Oelrichs: Historisch-Diplomatische Beiträge zur litterarischen Geschichte, fürnehmlich des Herzogtums Pommern. Band 1, Berlin 1790, S. 281.. W 1823 r. przeprowadzono tu regulację gruntów, co zapoczątkowało rozwój wsi. Obłęże było znaczącym ośrodkiem hodowli owiec. W 1918 r. dobra obłęskie nabył graf Karl von Bicmarck - Osten, a od 1922 r, ich ostatnim właścicielem był jego syn Friedrich WilhelmJarosław Ellwart Peter Oliver Loew: Śladami Bismarcka po Pomorzu. Wydanie III rozszerzone, Gdynia 2008, str. 169 .
W 1925 r. w Obłężu znajdowało się 50 budynków mieszkalnych ze 122 gospodarstwami domowymi i liczyło 556 mieszkańców. Wieś należała do 1945 do powiatu Rummelsburg i. Pom., rejencji koszalińskiej, prowincji Pomorze. Do gminy Obłęże należała również osada Szoferajka (Woblanser Schäferei). Powierzchnia gminy wynosiła 16,9 km².
W końcu II wojny światowej mieszkańcy uciekli najpierw przed napierającą Armią Czerwoną. Uciekinierzy zostali jednak dopędzeni przez jej oddziały w Gardnie Wielkiej i musieli zawrócić. Samo Obłęże zostało zajęte przez Armię Czerwoną bez znaczniejszych walk w dn. 6/7.03.1945. Po 1945 r. Obłęże przeszło pod polską administrację. Polska placówka administracyjna powstała wczesnym latem 1946 r. Majątek pozostał w posiadaniu Armii Czerwonej do 1957 r. Niemiecka ludność została wysiedlona do końca 1947 r. oprócz trzech czy czterech rodzin, które wysiedlono późniejDer Kreis Rummelsburg. Ein Schicksalsbuch. Pommerscher Zentralverband, Lübeck 1985, S. 279–283..
Znani mieszkańcy Kaspar Otto von Massow (1665–1736), urzędnik pruskiej administracji i minister wojny.
Przypisy Raport o stanie gminy Kępice za rok 2024. Stan na dzień 31-12-2024 Strona 27 Strona gminy, sołectwa GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()
Linki zewnętrzne Obłęże Artykuł: Wadyl S., Szczepanik P., Wczesnośredniowieczny kompleks osadniczy w Obłężu na Pomorzu, archeowiesci.pl, 2021-08-16 [dostęp: 2022-01-14]
Kategoria:Kępice (gmina)