Sichów (niem. Seichau) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Męcinka.

Podział administracyjny W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

Położenie Miejscowość położona jest na Nizinie Śląsko-Łużyckiej, na Równinie Chojnowskiej, u podnóża Pogórza Kaczawskiego (Pogórza Złotoryjskiego), nad potokiem Gajką i jego dopływem SichowiankąPark Krajobrazowy Chełmy, mapa turystyczna, skala 1:50 000, PPWK, Warszawa – Wrocław, wydanie II, 1999.

Południowa część wsi leży w Parku Krajobrazowym "Chełmy", a północna w jego otulinie.

Budowa geologiczna Pod względem budowy geologicznej miejscowość położona jest na bloku przedsudeckim, częściowo w SudetachPark Krajobrazowy Chełmy, mapa geologiczna dla turystów, skala 1:50 000, Państwowy Instytut Geologiczny, Warszawa, 1995, .

Podłoże zbudowane jest ze skał metamorficznych należących do strefy kaczawskiej, głównie fyllitów oraz zieleńców i łupków zieleńcowych. Wokół wsi licznie występują trzeciorzędowe bazalty. Na bloku przedsudeckim (Równinie Chojnowskiej) zalegają również trzeciorzędowe piaski, żwiry i mułki z wkładkami węgli brunatnych. Starsze utwory przykryte są plejstoceńskimi glinami i lessami, a w dolinach potoków piaskami i żwirami oraz namułami.

Nazwa Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi ze średniowiecznego dokumentu z 1217 roku gdzie wymieniona jest jako „Sichovici”. Wieś wzmiankowana także w łacińskim dokumencie z 1228 roku wydanym przez Henryka Brodatego, gdzie zanotowana została w zlatynizowanej, staropolskiej formie „Sichova”. W 1323 notowana jako „Sichowe”Stanisław Jastrzębski: Jawor i okolice, Ossolineum, Wrocław 1973, s. 143..

Niemiecki językoznawca Heinrich Adamy zalicza nazwę miejscowości do grupy nazw patronomicznych wywodząc ją od imienia pierwszego założyciela lub właściciela Sycha, Sychowa lub Zycha. W swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia on jako najstarszą zanotowaną po łacinie nazwę miejscowości Sychovici podając jej znaczenie "Dorf des Sychow" czyli po polsku "Wieś Sychowa lub Sycha". Nazwa wsi została później fonetycznie zgermanizowana na Seichau i utraciła swoje pierwotne brzmienie.

Historia Zakupiona w roku 1249 przez klasztor cystersów w Lubiążu pozostaje w jego własności do XV w. Ponownie wraca na własność klasztoru w roku 1734 aż do kasacji zakonu w roku 1810. W XVII w. okolice wsi są terenem powstań chłopskich. W okolicy wydobywano węgiel brunatny oraz bazalty. W XIX w. w okolicy Sichowa wydobywano rudę miedzi w kopalniach „Albert Loranz” i „Hirsch”, o których niewiele więcej wiadomo.

Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są obiekty: kościół parafialny pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny, z XV–XVIII w. cmentarz przykościelny, z drugiej połowy XIII w. park pałacowy, z połowy XIX w. inne: pałac w Sichowie, dziś będący tylko ruiną; miał służyć za miejsce przechowania dzieł sztuki (m.in. "Damy z Łasiczką" Leonarda da Vinci) zrabowanych przez III Rzeszę na rozkaz Hansa Franka.

Przypisy

Bibliografia

Stanisław Jastrzębski: Jawor i okolice, Ossolineum, Wrocław 1973, s. 143-144 Edward Wiśniewski, Tomasz Horoszko: Park Krajobrazowy Chełmy, Myślibórz, Wrocław 2013, Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 7 Pogórze Kaczawskie, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BiS, Wrocław, 2002, , s. 502-507 Park Krajobrazowy Chełmy, mapa turystyczna, skala 1:50 000, PPWK, Warszawa – Wrocław, wydanie II, 1999 Park Krajobrazowy Chełmy, mapa geologiczna dla turystów, skala 1:50 000, Państwowy Instytut Geologiczny, Warszawa, 1995,

Kategoria:Męcinka (gmina) Kategoria:Dawne ośrodki górnictwa w Polsce