Sielsko (niem. Silligsdorf1947, Silligsdorf-Sielsko, sielski MPol XXVI nr 37) – wieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie łobeskim, w gminie Węgorzyno.
Wieś położona jest na Pomorzu Zachodnim, 1,1 km na północny wschód od Jeziora Sambórz Duży, około dwudziestu kilometrów na południe od miasta Resko.
Historia Miejscowość ma swoje początki w osadnictwie słowiańskim, o czym świadczy stary mur zamkowy z tego okresu. Właściwa wieś została założona na początku XIV wieku przez hrabiego Günzelina ze Schwerina. Od 1315 roku Silligsdorf był lennem rodu von Wedel, co udokumentowano w 1340 roku. Wojna trzydziestoletnia pozostawiła głębokie blizny. Liczba gospodarstw spadła do pięciu. W 1717 roku w Silligsdorfie było 18 rolników i jeden chałupnik; do 1939 roku było ich 37. Do 1817 roku Silligsdorf należał do powiatu Wedel, a w wyniku reformy powiatowej w 1818 roku stał się częścią nowo utworzonego powiatu Regenwalde. Silligsdorf stał się siedzibą powiatu administracyjnego nazwanego jego imieniem, który powstał z gmin Altenfließ (Trzebawie), Horst (Chwarstno), Mellen (Mielno), Schwerin (Zwierzynek), Silligsdorf i Teschendorf (Cieszyno). W 1910 roku gmina i majątek Silligsdorf liczyły łącznie 505 mieszkańców. W 1933 roku ich liczba wzrosła do 586, a w 1939 roku osiągnęła już 594Powiat Regenwalde, [Dostęp 2025-10-10]. Około 1850 roku w Silligsdorfie wybudowano szkołę o konstrukcji szachulcowej, a w 1914 roku wybudowano nowy budynek.
Od 1945 wieś jest w Polsce, a od 1947 nosi polską nazwę Sielsko. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Sielsko. W latach 1946–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.
W miejscowości był przystanek kolejowy Sielsko.
Zabytki park pałacowy, pozostałość po pałacu zabytkowy kościółZabytki w Polsce.
Proboszczowie lista proboszczów do roku 1940: Georg Müller, ab 1608 Gregorius Schultze, 1609 Joachim Großkreutz Miachel Ballermann, ab 1610 Johann Albertus, 1619 Andreas Gröneberg, 1645–1650 David Gröneberg, 1650–1653 Friedrich Richter, ab 1654 Richard Birkholtz Georg Seidel, 1664–1696 David Kypke, 1697–1725 Georg Christian Velothbart (?), 1725–1738 Bartholomäus Mayer, 1740–1768 Christian Gotttrau Runze, 1769–1798 Georg Christian Friedrich Odenbrecher, 1798–1841 Julius Anton Hermann Prömmel, 1842–1876 Martin Konrad Friedrich Witte, 1876–1893 Gustav Belling, 1894–1928 Albrecht Kundenreich, 1934–1940
Przypisy