Siniarzewo – wieś w Polsce, położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie aleksandrowskim, w gminie Zakrzewo, przy drodze wojewódzkiej nr 252.
Podział administracyjny W latach 1954–1961 wieś należała i była siedzibą władz gromady Siniarzewo, po jej zniesieniu w gromadzie Zakrzewo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa włocławskiego. Wieś sołecka.
Demografia Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyło 341 mieszkańców. Jest drugą co do wielkości miejscowością gminy Zakrzewo.
Prehistoria W miejscowości (przy okazji budowy gazociągu tranzytowego Jamał-Europa) odkryto neolityczne osady długich domów datowane na okres około 5000 lat p.n.e. Podobne znaleziska odkryto w Bożejewicach (gmina Strzelno) i Kuczkowie (gmina Zakrzewo).
Historia Siniarzewo, dawniej, jeszcze w 1789 r. pisano nazwę Swiniarzewo, wieś, kolonia i folwark nad doliną Bachorzy w powiecie nieszawskim, gminie Bądkowo, parafii Siniarzewo, odległe 14 wiorst (około 14,9 km) od Nieszawy. Kolonia ma 57 mieszkańców i 98 mórg, wieś ma 181 mieszkańców i 707 mórg ziemi dworskiej (461 mórg roli i 122 mórg łąk) i 38 mórg włościańskich. W 1827 r. było 11 domów i 135 mieszkańców.
W końcu XVI w. dziedzic wsi Filip Zakrzewski, najgorliwszy reformator, zabrał grunta plebańskie, kościół ograbił i następnie go zburzył. Dopiero Jan Umiński, dziedzic, wystawił w 1642 r. nowy kościół drewniany pw. św. Jakuba Apostoła, który istnieje do tej pory. Przy kościele dobudowano dwie kaplice. Siniarzewo jako parafia w dekanacie nieszawskim liczyła 730 dusz (według opisu Aleksandra Jelskiego tom X. s.616).
We wsi urodził się Stanisław Kraiński (1898–1945), chorąży Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Zabytki Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisany jest park dworski, 2 poł. XVIII w., 1920, nr rej.: A/25 z 3.07.2000.
Przypisy
Kategoria:Siniarzewo