Skorzów – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój.Ma status sołectwa. Nazwa Nazwa miejscowości pochodzi od nazwy osobowej Skor, lub staropolskiej nazwy osobowej Skorosz, SkoruszaDanuta Kopertowska, Nazwy miejscowe województwa kieleckiego, Warszawa-Kraków 1984, s.200.. Wcześniej wieś nosiła nazwę SchorzowFranciszek Czaykowski, Regestr Diecezjów Franciszka Czaykowskiego, czyli właściciele ziemscy w Koronie 1783-1784, Warszawa 2006, s. 255., Skorzow, Skórzów, Skorzew.
Integralne części wsi +Integralne części wsi Skorzów SIMC Nazwa Rodzaj 0232696 Błonie część wsi0232704 Zakupniki część wsi
Historia Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z XVI w.Eugeniusz Wiśniowski, Rozwój sieci parafialnej w prepozyturze wislickiej w średniowieczu, Warszawa 1965, s.151. W 1783 r. wieś wchodziła w skład Ordynacji Myszkowskich. W 1813 r. po procesie z ordynatem Aleksandrem Wielopolskim, właścicielem dużej części ordynacji, między innymi klucza szanieckiego, w skład którego do 1812 r. wchodziła wieś Skorzów, został Jan Olrych SzanieckiLeszek Cmoch, Busko-Zdrój i okolice. Przewodnik Turystyczny, Kielce 1993, s.35.. W 1812 r. czyli tuż przed procesem wieś Skorzów i Słabkowice kupił Andrzej Bem, ojciec gen. Józefa BemaGazeta Kielecka, 1931, nr 34.. W 1927 r. we wsi mieszkało 90 osób w 14 domach, Tabella miast, wsi, osad, Królestwa Polskiego z wyrażeniem ich położenia i ludności, alfabetycznie ułożona w Biurze Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji, Warszawa 1827, T.2, s.176..
W 1864 r. car Aleksander II Romanow wydał dekret o uwłaszczeniu włościan w Królestwie Polskim. Na mocy tego dekretu zniesiono pańszczyznę, a wieś Skorzów stała się własnością mieszkających w niej rolników. Dotychczasowemu właścicielowi wsi, czyli dziedzicowi pozostał jeszcze na własność folwark liczący 539 morgów ziemi według danych z 1880 r.Filip Sulimierski, Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880. W XX w. właścicielem folwarku Skorzów była rodzina ziemiańska Kuleszów. W 1913 r. jako właściciele wymienieni są Mieczysław i Stanisław KuleszaA.Laskowski, Rocznik Wsi Polskiej 1913. Adresy obywateli ziemskich Królestwa Polskiego, Litwy i Rusi., Warszawa 1913.s.19.
W czasie II wojny światowej, 3 sierpnia 1944 r. pod Skorzowem oddziały Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich stoczyły bitwę z oddziałem armii niemieckiej. Oddziałem A.K. dowodził Jan JopLeopold Wojnakowski, Z dala od Wykusu, Kielce 1988, s.121., a oddziałem B.Ch. Henryk GrabalaFranciszek Faliszewski, Kartki z przeszłości ruchu ludowego w byłym powiecie stopnickim, Warszawa 1965, s.132.. Do kolejnej potyczki z okupantem doszło 6 sierpnia. Patrolem oddziału Batalionów Chłopskich, który z zasadzki zaatakował w okolicy Skorzowa silny patrol niemiecki dowodził Szczepan Koruba. W czasie walki zginęło kilku Niemców, w tym oficerJanusz Gmitruk Piotr Matusak Jan Nowak, Kalendarium działalności bojowej Batalionów Chłopskich 1940-1945, Warszawa 1983, s.547..
Folwark w Skorzowie należał do rodziny Kuleszów do 1953 r. bowiem jako mający obszar mniejszy niż 50 ha nie został objęty działaniem reformy rolnej w 1947 r. W 1953 r. władze uznały jednak że wchodzące w skład folwarku nieużytki można przekwalifikować na tereny rolne i przejęły dwór i folwark. Rodzina Kuleszów została przesiedlono na teren województwa krakowskiego. Folwarczna ziemia stała się bazą dla uruchomionej rolniczej spółdzielni produkcyjnej, działającej do 1997 r..
Przypisy Raport o stanie gminy Busko-Zdrój w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 10-11 BIP gminy, sołectwa Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Bibliografia Leopold Wojnakowski – Z dala od Wykusu. Kielce 1988.
Busko Zdrój - charakterystyka miasta i gminy