Smażyno (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Smażëno) – wieś kaszubska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie wejherowskim, w gminie Linia.
Wieś leży nad rzeką Bolszewką.
Historia Najstarsze ślady osadnictwa szacuje się na ok. 1200 r. p.n.e. Pierwsze źródła pisane, uwzględniające wieś pochodzą z 1348 roku. Najstarsza wzmianka o nazwie pochodzi z 1407 r.
Wieś królewska w starostwie mirachowskim w województwie pomorskim w II połowie XVI wiekuMapy województwa pomorskiego w drugiej połowie XVI w. : rozmieszczenie własności ziemskiej, sieć parafialna / Marian Biskup, Andrzej Tomczak. Toruń 1955, s. 94..
W 1862 r. powstała parafia ewangelicka. Na pierwszego pastora powołano pochodzącego z Bartoszyc Wilhelma Fischera. W 1865 wzniesiono kościół ewangelicki (obecnie rzymskokatolicki kościół parafialny pw. św. Antoniego Padewskiego).
24 czerwca 1864 roku miało miejsce uroczyste otwarcie szkoły w Smażynie w obecności Królewskiego Radcy Krajowego. Działała tu gorzelnia parowa i młyn wodny.
Podczas zaboru pruskiego wieś nosiła nazwę niemiecką Smasin. Podczas okupacji niemieckiej nazwa Smasin w 1942 została przez nazistowskich propagandystów niemieckich (w ramach szerokiej akcji odkaszubiania i odpolszczania nazw niemieckiego lebensraumu) zweryfikowana jako zbyt kaszubska i przemianowana na nowo wymyśloną i bardziej niemiecką – Mühlental.
W 1946 kościół ewangelicki został przejęty przez katolików i dostosowany do potrzeb kultu katolickiego. W 1970 powstał przy nim ośrodek duszpasterski, zaś w 1971 w Smażynie utworzono samodzielną parafię rzymskokatolicką pw. św. Antoniego Padewskiego.
W latach 1954–1959 wieś była siedzibą władz gromady Smażyno, po jej zniesieniu w gromadzie Łebno. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
W miejscowości znajduje się jedna z 13 figur szlaku turystycznego „Poczuj kaszubskiego ducha" - wykonana przez Jana Redźko na podstawie opracowania "Bogowie i duchy naszych przodków. Przyczynek do kaszubskiej mitologii" Aleksandra Labudy rzeźba, przedstawiająca patronkę lasów i żyjących w nich zwierząt, Borową Ciotkę (Bòrowô Cotka) z koszem i kosturem.
Zabytki Kościół neogotycki z 1864 roku. XIX-wieczny dworek szlachecki z trzema trójkondygnacyjnymi ryzalitami, obecnie ośrodek terapii uzależnień.
Zobacz też Łebno Strzepcz Szemud
Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()
Kategoria:Wsie starostwa mirachowskiego Kategoria:Smażyno