Joanna Trzepiecińska, (ur. 7 września 1965 w Tomaszowie Mazowieckim) – polska aktorka teatralna i filmowa, piosenkarka. Występuje na deskach warszawskich teatrów.
Życiorys Jest córką farmaceutki oraz inżyniera i dyrektora fabryk włókienniczych, ma młodszą o pięć lat siostrę.
Ukończyła państwową szkołę muzyczną w klasie fortepianu i średnią w klasie fletu. W 1988 otrzymała dyplom ukończenia Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie.
Będąc na drugim roku studiów, zadebiutowała na małym ekranie główną rolą osieroconej Joanny Macieszanki w serialu TVP1 Rzeka kłamstwa (1987) Jana Łomnickiego na motywach cyklu powieściowego Ewy Szelburg-Zarembiny Rzeka kłamstwa (1987). W grudniu tego samego roku zadebiutowała w teatrze rolą służącej w spektaklu Stanisława Ignacego Witkiewicza Bezimienne dzieło w reżyserii Jana Englerta na scenie Teatru Polskiego w Warszawie. Po ukończeniu studiów została aktorką Teatru Studio w Warszawie, w którym zadebiutowała rolą Nancy w przedstawieniu Woody’ego Allena Zagraj to jeszcze raz, Sam (1988) w reżyserii Adama Hanuszkiewicza. Na scenie tego teatru wystąpiła następnie w roli Lucy w musicalu Bertolta Brechta Opera za trzy grosze (1989) w reżyserii Jerzego Grzegorzewskiego.
Kontynuowała karierę filmową, grając m.in. Wandę Milewską w dramacie Dotknięci (1988), aktorkę Iwonę w dramacie politycznym Janusza Kijowskiego Stan strachu (1989), Annę w komedii erotycznej Jacka Bromskiego Sztuka kochania (1989), Tamarę w filmie politycznym Tomasza Wiszniewskiego Kanalia (1990), Izę w horrorze Powrót wilczycy (1990) u boku Jerzego Zelnika i Bożenę w telewizyjnym filmie Piotra Łazarkiewicza W środku Europy (1990). Pod koniec 1990 występowała gościnnie w roli Klary w spektaklu Aleksandra Fredry Zemsta w reż. Gustawa Holoubka.
Za rolę Marty z obozu studenckiego w filmie psychologicznym Andrzeja Barańskiego Nad rzeką, której nie ma (1991) była nominowana do nagrody Złotych Lwów za pierwszoplanową rolę kobiecą na 16. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Powróciła na duży ekran w filmach: Obywatel świata (1991) z Janem Fryczem, melodramacie historycznym Janusza Zaorskiego Panny i wdowy (1991) oraz melodramacie komediowym Krzysztofa Langa Papierowe małżeństwo (1991) jako panna młoda, która miała wyjść za angielskiego lekarza, ale poślubiła bezrobotnego muzyka zaplątanego w ciemne interesy z gangsterami. W 1991 otrzymała Złotą Kaczkę dla najlepszej aktorki. Następnie zagrała kolejne role filmowe: kobietę z wózkiem i muszlą klozetową w dramacie obyczajowym Łukasza Wylężałka Balanga (1993), Annę w polsko-amerykańskim filmie sensacyjnym Boba Misiorowskiegp Anioł śmierci (1994), Annę w polsko-czesko-brytyjskim dramacie kostiumowym Krzysztofa Langa Prowokator (1995) i ducha Barbary Radziwiłłówny w kostiumowym filmie fantasy Krzysztofa Gradowskiego Dzieje mistrza Twardowskiego (1995).
Odniosła sukces sceniczny rolą Królewny Śnieżki w musicalu na podstawie baśni Jakuba i Wilhelma Grimmów Królewna Śnieżka i krasnoludki (reż. Krzysztof Kolberger) na scenie Teatru Komedia w Warszawie (1994) oraz Opery i Operetki w Szczecinie (1999). Uznanie publiczności zdobyła w roli „Alutki”, żony „Jędruli” (Tomasz Dedek) w serialu Rodzina zastępcza. Pojawiła się również w dwóch odcinkach opery mydlanej TVP2 Na dobre i na złe (2002), serialu TVP1 Plebania (2000−2005; jako Anna Stajniak) oraz sitcomie TVN Anioł Stróż (2005) w roli rozwódki Anny Górskiej. Za rolę dubbingową Dory w filmie Gdzie jest Nemo? (2003) otrzymała nagrodę Kłapy 2003 The Walt Disney Company Polska dla najlepszych twórców polskiej wersji językowej w filmach animowanych. Po 13 latach ponownie podłożyła głos pod rolę niebieskiej rybki w kontynuacji filmu, Gdzie jest Dory? (2016).
W 2007 roku nagrała płytę z kolędami pt. Cicho, Cicho Pastuszkowie oraz uczestniczyła w drugiej edycji programu rozrywkowego Polsatu Jak oni śpiewają. Za rolę Claire w sztuce „Dowód” (reż. Andrzej Seweryn) granej w Teatrze Polonia otrzymała w 2008 nominację do nagrody Feliksa. W sezonie 2009/2010 była jurorką nagrody teatralnej Feliksy Warszawskie. Bierze udział w programach muzycznych oraz występuje z własnymi recitalami, a także śpiewa w jazzowym projekcie Janusza Szroma „Straszni Panowie Trzej”. Można ją usłyszeć również w słuchowiskach na podstawie książek Joanny Chmielewskiej.
W 2022 roku była jedną z jurorek-detektywów w programie Mask Singer telewizji TVN.
Życie prywatne Jej mężem był pisarz i publicysta Janusz Anderman, z którym rozwiodła się w 2009. Mają dwóch synów: Wiktora (ur. 2001) i Karola (ur. 2003).
Filmografia
Polski dubbing 1994: Karol Wielki – Lutgard 1994: Calineczka – Króliczka 1997: Anastazja – Ania/Anastazja 1997: Anastazja – Anastazja 1997: Tarzan: władca małp – Jane 2000: Spotkanie z Jezusem – Maria Magdalena 2000: Rocky i Łoś Superktoś – Natasza Fatale 2002: Osiem szalonych nocy – Jennifer Friedman 2003: Gdzie jest Nemo? – Dory 2003: Poznajemy rafę koralową – Dory 2004: Rybki z ferajny – Angie 2005: Roboty – Cynka Cynkopulos 2007: Film o pszczołach – Vanessa 2008: Cziłała z Beverly Hills – ciocia Wanda 2016: Gdzie jest Dory? – Dory 2021: Eternals – Ajak 2022: Auta w trasie – Niezłomea
Dyskografia Prawie całość – album z piosenkami Wojciecha Młynarskiego Cicho, cicho pastuszkowie – kolędy Włodzimierza Nahornego i Bogdana Loebla Trzeba mieć ciało – album z piosenkami Andrzeja Jareckiego Sprzedawca Baśni – kołysanki Janusza Przeorka Teatr Malucha – LATO – piosenki dla dzieci Żarcik a propos – solowy album
Audiobook 2010: M@ile do psychiatry – Anna Bromska 2012: Boży bojownicy (aut. Andrzej Sapkowski) – Zielona Dama (Agnes de Apolda)
Odznaczenia 2015: Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z TVP Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z Polsatem Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z TVN Kategoria:Polskie aktorki filmowe Kategoria:Polskie aktorki teatralne Kategoria:Polskie wokalistki Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Absolwenci Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza Kategoria:Ludzie urodzeni w Tomaszowie Mazowieckim Kategoria:Urodzeni w 1965