thumb|Stefan Hula podczas zawodów PŚ na skoczni w Oslo w 2006 roku Stefan Jarosław Hula (ur. 29 września 1986 w Bielsku-Białej) – polski skoczek narciarski, reprezentant klubu KS Eve-nement Zakopane. Syn specjalisty kombinacji norweskiej – Stefana Mariana Huli. Drużynowy brązowy medalista Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018, a także Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2018.

Pierwszy sukces na arenie międzynarodowej odniósł w 1998, kiedy to wygrał nieoficjalne mistrzostwa świata dzieci – FIS Schüler GP w Garmisch-Partenkirchen. Potem startował na różnych zawodach juniorskich, w tym mistrzostwach świata. W 2003 trafił do kadry B reprezentacji Polski, przygotowującej się do mistrzostw świata juniorów w Stryn. Trenowany przez Heinza Kuttina, zajął indywidualnie 13. miejsce, a także został wicemistrzem w drużynie. Sezon później znalazł się w kadrze A i zadebiutował w Pucharze Świata w ostatnim konkursie Turnieju Czterech Skoczni w Bischofshofen. W sezonie 2005/06 wziął udział w mistrzostwach świata w lotach. Mistrz Polski 2018.

Rekord życiowy Stefana Huli to 236 m uzyskane na Letalnicy w Planicy 25 marca 2018.

12 marca 2023 w Zakopanem poinformował o zakończeniu kariery sportowej. Po jej zakończeniu został asystentem trenera reprezentacji Polski kobiet w skokach narciarskich, Haralda Rodlauera w grupie beskidzkiej.

Przebieg kariery 5 lutego 2004: wraz z Dawidem Kowalem, Kamilem Stochem i Mateuszem Rutkowskim zdobył w drużynie srebrny medal MŚJ w norweskim Strynie. 5 stycznia 2005: pierwszy raz przystąpił do kwalifikacji do konkursu PŚ w Bischofshofen, ale ich nie przeszedł. 8 stycznia 2005: pierwszy raz wystąpił w konkursie drużynowym Pucharu Świata w Willingen (Polska zajęła 10. miejsce). 27 sierpnia 2005: w konkursie LGP w Zakopanem zdobył pierwsze punkty za 21. miejsce, jednocześnie będąc najlepszym z Polaków. 3 stycznia 2006: pierwszy raz zakwalifikował się do konkursu PŚ (w Innsbrucku). 15 stycznia 2006: w konkursie drużynowym MŚL w Kulm zajął 9. miejsce po skoku na odległość 173 metry, co było najlepszym wynikiem w polskiej drużynie. 28 stycznia 2006: zdobył swoje pierwsze punkty PŚ za 22. miejsce, dzień później był 21. 12 lutego 2006: w debiucie na ZIO na skoczni K-95 w Turynie zajął 29. miejsce. 20 lutego 2006: wraz z Kamilem Stochem, Robertem Mateją i Adamem Małyszem zajął 5. miejsce w drużynie na ZIO w Turynie. 18 marca 2006: w serii próbnej przed I konkursem lotów w Planicy, ustanowił rekord życiowy długości skoku: 192,5 m. 1 lutego 2008: w kwalifikacjach do konkursu był drugi, tuż za Martinem Kochem, który uzyskał taką samą odległość, lecz miał wyższe noty za styl. 31 stycznia 2009: na skoczni w Sapporo po raz pierwszy zajął miejsce w pierwszej dziesiątce konkursu Pucharu Świata w skokach narciarskich. 21 marca 2009: pierwszy raz w karierze stanął na podium Pucharu Świata, zajmując wraz z kolegami z reprezentacji 2. miejsce w konkursie drużynowym rozgrywanym na skoczni w Planicy. 19 grudnia 2010: drugi raz w karierze zajął miejsce w dziesiątce indywidualnego konkursu Pucharu Świata, plasując się na 7. miejscu w szwajcarskim Engelbergu. 29 stycznia 2011: drugi raz w karierze stanął na podium Pucharu Świata, zajmując wraz z kolegami z reprezentacji 3. miejsce w konkursie drużynowym, rozgrywanym na skoczni w Willingen. 6 grudnia 2015: trzeci raz w karierze zajął miejsce w dziesiątce indywidualnego konkursu Pucharu Świata, plasując się na 10. miejscu w norweskim Lillehammer. 23 stycznia 2016: trzeci raz w karierze stanął na podium Pucharu Świata, zajmując wraz z kolegami z reprezentacji 3. miejsce w konkursie drużynowym rozgrywanym na Wielkiej Krokwi w Zakopanem. 23 lutego 2016: czwarty raz w karierze zajął miejsce w dziesiątce indywidualnego konkursu Pucharu Świata, plasując się na 6. miejscu w fińskim Kuopio. 19 listopada 2017: piąty raz w karierze zajął miejsce w dziesiątce indywidualnego konkursu Pucharu Świata, plasując się na siódmym miejscu, ex aequo z Piotrem Żyłą na skoczni im. Adama Małysza w Wiśle. 26 grudnia 2017: pierwszy raz w karierze zdobył mistrzostwo Polski na skoczni im. Adama Małysza w Wiśle. 30 grudnia 2017: szósty raz w karierze zajął miejsce w dziesiątce indywidualnego konkursu Pucharu Świata, plasując się na 5. miejscu w niemieckim Oberstdorfie, to jego najlepszy wynik w historii występów w konkursach indywidualnych PŚ. 21 stycznia 2018: wraz z Kamilem Stochem, Dawidem Kubackim i Piotrem Żyłą zdobył w drużynie brązowy medal mistrzostw świata w lotach w niemieckim Oberstdorfie. 27 stycznia 2018: wraz z Kamilem Stochem, Dawidem Kubackim i Maciejem Kotem zajął pierwsze miejsce w konkursie drużynowym w Zakopanem. 28 stycznia 2018: osiągnął najlepszy wynik w zawodach Pucharu Świata w karierze – 4. miejsce w konkursie indywidualnym w Zakopanem. 10 lutego 2018: osiągnął najlepszy wynik w konkursie olimpijskim na skoczni normalnej – 5. miejsce w Pjongczang. Po pierwszej serii był na 1 miejscu. 17 lutego 2018: osiągnął najlepszy wynik w konkursie olimpijskim na skoczni dużej – 15. miejsce w Pjongczang. 19 lutego 2018: wraz z Kamilem Stochem, Dawidem Kubackim i Maciejem Kotem zdobył w drużynie brązowy medal olimpijski w Pjongczang. 25 marca 2018: podczas serii próbnej przed finałowym konkursem Pucharu Świata sezonu 2017/2018 ustanowił swój nowy rekord życiowy - 236 m w Planicy.

Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2006 Turyn/Pragelato–29. miejsce (K-95)2010 Vancouver/Whistler–31. miejsce (K-95), 19. miejsce (K-125)2018 Pjongczang–5. miejsce (K-98), 15. miejsce (K-125)2022 Pekin/Zhangjiakou–26. miejsce (K-95)

Drużynowo 2006 Turyn/Pragelato–5. miejsce2010 Vancouver/Whistler–6. miejsce2018 Pjongczang–brązowy medalSkład zespołu: Maciej Kot, Stefan Hula, Dawid Kubacki, Kamil Stoch

Starty S. Huli na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca29.12 lutego2006 PragelatoTrampolino a MonteK-95HS-106indywid.95,5 m90,5 m218,0 pkt48,5 pktLars Bystøl5.20 lutego2006 PragelatoTrampolino a MonteK-125HS-140druż.118,0 m119,0 m894,4 pkt (201,1 pkt)89,6 pktAustria31.13 lutego2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-95HS-106indywid.95,0 m–112,5 pkt164,0 pktSimon Ammann19.20 lutego2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-125HS-140indywid.122,5 m124,0 m217,2 pkt66,4 pktSimon Ammann6.22 lutego2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-125HS-140druż.129,0 m127,5 m996,7 pkt (240,7 pkt)111,2 pktAustria5.10 lutego2018 PjongczangAlpensia Jumping ParkK-98HS-109indywid.111,0 m105,5 m248,8 pkt10,5 pktAndreas Wellinger15.17 lutego2018 PjongczangAlpensia Jumping ParkK-125HS-142indywid.132,0 m129,5 m253,4 pkt32,3 pktKamil Stoch3.15px19 lutego2018 PjongczangAlpensia Jumping ParkK-125HS-142druż.130,0 m134,0 m1072,4 pkt (264,6 pkt)26,1 pktNorwegia26.6 lutego2022 ZhangjiakouSnow RuyiK-95HS-106indywid.103,0 m93,5 m237,8 pkt37,2 pktRyōyū Kobayashi

Mistrzostwa świata Indywidualnie 2009 Liberec–26. miejsce (K-90)2011 Oslo–33. miejsce (K-120)2019 Seefeld/Innsbruck–12. miejsce (K-99)

Drużynowo 2009 Liberec–4. miejsce2011 Oslo–4. miejsce (K-95), 5. miejsce (K-120)2019 Seefeld/Innsbruck–4. miejsce (K-120)

Starty S. Huli na mistrzostwach świata – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca26.21 lutego2009 LiberecJeštědK-90HS-100indywid.94,5 m89,5 m234,5 pkt47,5 pktWolfgang Loitzl4.28 lutego2009 LiberecJeštědK-120HS-134druż.127,0 m125,0 m972,1 pkt (252,6 pkt)62,2 pktAustria4.27 lutego2011 OsloMidtstubakkenK-95HS-106druż.97,5 m93,0 m953,0 pkt (212,9 pkt)72,5 pktAustria33.3 marca2011 OsloHolmenkollbakkenK-120HS-134indywid.118,0 m–104,8 pkt172,7 pktGregor Schlierenzauer5.5 marca2011 OsloHolmenkollbakkenK-120HS-134druż.113,5 m–435,6 pkt (93,8 pkt)64,4 pktAustria4.24 lutego2019 InnsbruckBergiselK-120HS-130druż.113,5 m116,5 m909,1 pkt (197,8 pkt)78,4 pktNiemcy12.1 marca2019 SeefeldToni-Seelos-OlympiaschanzeK-99HS-109indywid.88,0 m100,0 m205,8 pkt12,5 pktDawid Kubacki

Mistrzostwa świata w lotach Indywidualnie 2006 Tauplitz–37. miejsce2016 Tauplitz–21. miejsce2018 Oberstdorf–13. miejsce

Drużynowo 2006 Tauplitz–9. miejsce2008 Oberstdorf–10. miejsce 2010 Planica–4. miejsce2016 Tauplitz–5. miejsce2018 Oberstdorf–brązowy medalSkład zespołu: Piotr Żyła, Stefan Hula, Dawid Kubacki, Kamil Stoch

Starty S. Huli na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca37.13–14 stycznia2006 TauplitzKulmK-185HS-200indywid.140,5 m–––114,6 pkt673,6 pktRoar Ljøkelsøy9.15 stycznia2006 TauplitzKulmK-185HS-200druż.173,0 m–453,7 pkt (158,1 pkt)1044,2 pktNorwegia10.24 lutego2008 Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-185HS-213druż.120,0 m–573,8 pkt (84,0 pkt)979,5 pktAustria4.21 marca2010 PlanicaLetalnicaK-185HS-215druż.192,5 m179,0 m 1452,5 pkt (329,6 pkt)188,9 pktAustria21.15–16 stycznia2016 TauplitzKulmK-200HS-225indywid.202,5 m167,5 m193,0 m–450,4 pkt189,7 pktPeter Prevc5.17 stycznia2016 TauplitzKulmK-200HS-225druż.191,5 m189,5 m1211,9 pkt (309,7 pkt)255,8 pktNorwegia13.19–20 stycznia2018 Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235indywid.193,0 m196,5 m192,5 m–550,0 pkt101,9 pktDaniel-André Tande3.21 stycznia2018 Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235druż.206,0 m210,0 m 1592,1 pkt (392,9 pkt)70,1 pktNorwegia

Mistrzostwa świata juniorów Indywidualnie 2002 Schonach–50. miejsce2004 Stryn–13. miejsce

Drużynowo 2004 Stryn–srebrny medal

Starty S. Huli na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca50.26 stycznia 2002 SchonachLangenwaldschanzeK-90indywid.72,5 m76,0 m155,5 pkt100,0 pktJanne Happonen2.16px5 lutego2004 StrynBjørkelibakkenK-90druż.83,0 m91,0 m904,5 pkt (214,0 pkt)50,5 pktAustria13.7 lutego2004 StrynBjørkelibakkenK-90indywid.88,0 m89,5 m223,5 pkt50,0 pktMateusz Rutkowski

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce2005/200654.2006/200760.2007/200872.2008/200944.2009/201063.2010/201139.2012/201354.2013/201479.2014/201578.2015/201626.2016/201732.2017/201813.2018/201940.2019/202046.2020/202174.2021/202274.2022/202378.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata