thumb|Michał Sumiński, 1973 thumb|Grób Michała i Zofii Sumińskich na Powązkach Wojskowych (lipiec 2018) Michał Jan Sumiński (ur. 13 grudnia 1915 w Warszawie, zm. 24 grudnia 2011 tamże) – polski podróżnik, zoolog, jachtowy kapitan żeglugi wielkiej i dziennikarz, autor książek o tematyce żeglarskiej oraz programu telewizyjnego dla dzieci i młodzieży Zwierzyniec (1968–1988).
Życiorys Był synem Stanisława i Janiny Sumińskich. Jego ojciec był doktorem zoologii, światowej sławy specjalistą od ważek. Prowadził zajęcia w gimnazjum i na uniwersytecie, gdzie miał służbowe mieszkanie, w którym urodził się Michał Sumiński. W czasie I wojny światowej, gdy miał 1,5 roku, zmarła jego matka i wychowywały go dalej babcia Helena Sumińska i ciotka Janiszewska w 300-hektarowym majątku Leśniewo koło Ciechanowa. W wieku lat 10 dostał od ojca pierwszą strzelbę, a w wieku lat 13 przeniósł się na stałe do ojca do Warszawy na dalszą naukę.
W czasie II wojny światowej działał w ruchu oporu. W 1943 był uwięziony na Pawiaku. Od kwietnia 1943 do stycznia 1945 był więźniem w obozie Auschwitz-Birkenau (nr obozowy 119464), a następnie obozu w Mauthausen-Gusen (nr 117307), skąd 5 maja 1945 wyzwoliła go armia amerykańska. Przebywał potem krótko w Ebensee, gdzie pracował jako buchalter.
Od lipca 1945 do sierpnia 1946 pracował w Pomorskiej Spółce Rybackiej w Bydgoszczy, gdzie zajmował się sprawami mieszkalno-socjalnymi rybaków przybywających na Ziemie Zachodnie. Od sierpnia 1946 do 1949 pracował w Zarządzie Głównym Ligi Morskiej w Warszawie, gdzie pełnił funkcję Głównego Inspektora Wychowania Morskiego. Od 1947 przez kilka lat był też kapitanem jachtu Ligi Morskiej „Generał Zaruski”. Od 1949 do 1950 był głównym inspektorem wyszkolenia morskiego w Komendzie Głównej POSP. Od 1950 do 1955 zajmował się pracą literacką. Od 1955 do 1958 był kierownikiem działu i zastępcą redaktora naczelnego Rozgłośni „Kraj”. Od 1958 pracował w Polskim Radiu (za kierowanie Redakcją programu zagranicznego „Dla tych, co na morzu” został laureatem Złotego Mikrofonu), a następnie w Telewizji Polskiej, gdzie był (między innymi) kierownikiem redakcji reportaży Redakcji Naczelnej Audycji dla Polaków za Granicą.
Od dziesiątego roku życia był zapalonym myśliwym. Był autorem popularnegoMichał Sumiński – Niezapomniany Pan Zwierzyniec, polskatimes.pl, 31 grudnia 2011 [dostęp 2018-04-27]. w latach 70. i 80. programu telewizyjnego dla młodzieży „Zwierzyniec”. Jako gospodarz, w stroju leśniczego, opowiadał o życiu i tajemnicach leśnych, popularyzując zagadnienia przyrodniczeMonika Piątkowska: Potem padał strzał. Michał Sumiński. w: Gazeta Wyborcza – Magazyn nr 2(358) z 13 stycznia 2000.. Prowadził także spotkania w szkołach o tej tematyce.
Został uhonorowany takimi odznaczeniami jak: odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” (1964), odznaka honorowa „Zasłużony Pracownik Morza” (1965), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2005)., Order Uśmiechu. Był także honorowym obywatelem Warszawy (2009).
Pochowany został w Alei Zasłużonych na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kw. D31 rząd Tuje grób nr 5)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze..
20 czerwca 2015 r. odsłonięto jego tablicę w Alei Żeglarstwa Polskiego w Gdyni.
Życie prywatne Był żonaty z Zofią Sumińską, działaczką i popularyzatorką żeglarstwa.
Twórczość Rejsy bałtyckie (Prasa Wojskowa, 1950) Wiedza żeglarska (Czytelnik, 1951) Druga wachta (wespół z Tomaszem Domaniewskim; Książka i Wiedza, 1951) Żeglarskie zwycięstwo (wespół z Grażyną Wojsznis; ilustr. Jerzy Ostrowski; Nasza Księgarnia, 1951, seria wydawnicza „Biblioteka Harcerza”) Znad jezior (ilustr. Halina Chrostowska-Piotrowicz; Czytelnik, 1954) Przez siedem jezior (współautor S. Wysocki; ilustr. Stefan Styczyński; Nasza Księgarnia, 1954) Gawędy o zwierzętach (ilustr. Wiesław Dojlidko; Egmont Polska, 2001, )
Filmografia W filmie fabularnym i serialu telewizyjnym pt. Dziewczyna i chłopak w reż. Stanisława Lotha (1977, ekranizacja powieści Hanny Ożogowskiej) wcielił się w postać wuja tytułowych bohaterów – Tomka i Tosi. W 1985 zagrał rolę dziennikarza telewizyjnego w filmie Piotra Szulkina pt. Ga, ga. Chwała bohaterom.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Członkowie Powszechnej Organizacji „Służba Polsce” Kategoria:Członkowie ZBoWiD Kategoria:Działacze polskiego podziemia 1939–1945 Kategoria:Honorowi obywatele miasta stołecznego Warszawy Kategoria:Ludzie Polskiego Radia Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Ludzie związani z Elblągiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony Pracownik Morza” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” Kategoria:Odznaczeni Orderem Uśmiechu Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z TVP Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Polscy leśnicy Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Polscy popularyzatorzy biologii Kategoria:Polscy zoolodzy Kategoria:Polscy żeglarze Kategoria:Więźniowie KL Auschwitz Kategoria:Więźniowie Pawiaka (okupacja niemiecka) Kategoria:Więźniowie KL Mauthausen-Gusen Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 2011