Zbigniew Ohanowicz

Zbigniew Ohanowicz (ur. 7 października 1923 w Debesławcach w powiecie kołomyjskim, zm. 24 grudnia 2001 we Wrocławiu) – generał dywizji Wojska Polskiego.

Życiorys

Wywodził się ze społeczności polskich Ormian. W 1944 wstąpił do Wojska Polskiego w ZSRR. Po ukończeniu Centralnej Szkoły Podchorążych został dowódcą plutonu w Oficerskiej Szkole Piechoty nr 2. Następnie wyznaczono go na dowódcę kompanii piechoty, a potem batalionu szkolnego w 43. pułku piechoty. Od 1949 był dowódcą 32. pułku zmechanizowanego. W 1953 został zastępcą dowódcy 16. Dywizji Zmechanizowanej, a później 10. Dywizji Zmechanizowanej. Członek PPR, a następnie PZPR.

W latach 1955–1956 zajmował stanowisko dowódcy 20. Dywizji Pancernej w Szczecinku. Następnie od 1956 do 1964 był dowódcą 2. Dywizji Zmechanizowanej w Nysie.

W 1963 ukończył zaocznie Akademię Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Rembertowie, broniąc pracę dyplomową o przegrupowaniu dywizji zmechanizowanej na dużą odległość. W tym samym roku został mianowany generałem brygady. W 1965 został zastępcą dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego ds. liniowych. W 1968 uczestniczył jako zastępca dowódcy Armii w interwencji w Czechosłowacji. W 1971 objął obowiązki dowódcy 10. Dywizji Pancernej w Opolu. Od 1973 ponownie na stanowisku zastępcy dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego ds. liniowych. W 1975 mianowany na generała dywizji.

W związku z wypadkiem samochodowym jakiemu uległ gen. dyw. Henryk Rapacewicz, w okresie od 13 października 1977 do 26 lutego 1978 czasowo pełnił obowiązki dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego. W latach 1978–1979 był I zastępcą szefa Głównego Zarządu Szkolenia Bojowego WP. W 1979 przekazał obowiązki służbowe gen. bryg. Kazimierzowi Makarewiczowi po czym objął stanowisko attaché wojskowego i lotniczego przy Ambasadzie PRL w Budapeszcie. Na przełomie 1985 i 1986 pozostawał w dyspozycji Ministra Obrony Narodowej. W 1986 został pełnomocnikiem Rządu PRL do spraw pobytu Armii Radzieckiej w Polsce. 28 lutego 1989 został przeniesiony w stan spoczynku. W latach 1993–1994, już jako pracownik cywilny, był pełnomocnikiem dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego do spraw przejęcia i zagospodarowania mienia po wojskach Federacji Rosyjskiej.

Zmarł we Wrocławiu, pochowany na cmentarzu komunalnym w Oławie (sektor IV-5-11).

Awanse W trakcie wieloletniej służby w ludowym Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskoweJ. Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. III: M-S, Toruń 2010, s. 96-99: podporucznik – 2 lutego 1945 porucznik - 20 kwietnia 1946 kapitan – 23 lipca 1947 major – 22 lipca 1949 podpułkownik – 4 października 1952 pułkownik – 22 maja 1956 generał brygady – 1 października 1963 generał dywizji – 3 października 1975

Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy (1977) Order Sztandaru Pracy II klasy (1964) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1968) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1958) Złoty Krzyż Zasługi (1949) Srebrny Krzyż Zasługi (1946) Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974) Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984) Medal 10-lecia Polski Ludowej (1954) Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1968) Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Medal „Za udział w walkach o Berlin” (1970) Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1973) Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Medal Komisji Edukacji Narodowej (1975)Wzorem patriotycznego wychowania bohaterowie 1 i 2 Armii, "Żołnierz Wolności", nr 124, 26 maja 1975, s. 5. Brązowa Odznaka „Za zasługi w obronie granic PRL” (1976) Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” (1967)Dla działaczy i sportowców wojskowych /w/ "Trybuna Ludu", nr 286, 15 października 1967, s. 10. Odznaka Honorowa „Zasłużonemu Opolszczyźnie” (1973)Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Opolu, nr 4, 5 kwietnia 1973, s. 5. Złoty Medal „Za Zasługi w Umacnianiu Przyjaźni PRL-ZSRR” (1987, TPPR)Z tygodnia na tydzień, "Przyjaźń", nr 15 (1980), 10 kwietnia 1987, s. 4. Honorowa odznaka „Za zasługi dla rozwoju województwa zielonogórskiego” (1967)Na Ziemi Lubuskiej rozwój ludowej obronności jest sprawą ogólnospołeczną, "Żołnierz Wolności", nr 85, 12 kwietnia 1967, s. 4. Wpis do „Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich” (4 października 1974) Order Czerwonego Sztandaru (ZSRR, 1968) Order Sławy (ZSRR, 1973) Medal „Za umacnianie braterstwa broni” (ZSRR, 1987) Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Medal jubileuszowy „70 lat Sił Zbrojnych ZSRR” (ZSRR, 1988) Medal „Za Umacnianie Przyjaźni Sił Zbrojnych” III stopnia (Czechosłowacja, 1970) Odznaka „Za Umacnianie Braterstwa Broni” I stopnia (Czechosłowacja, 1972) Medal „30 lat Zwycięstwa nad Faszyzmem” (Jugosławia, 1975) Medal „30-lecia Rewolucyjnych Sił Zbrojnych” (Kuba, 1987) Złote Pióro Żołnierza Wolności w dziedzinie szkolenia bojowego oraz popularyzacji inicjatyw i doświadczeń szkoleniowo-wychowawczych (1979)Doroczne nagrody redakcyjne dla 34 autorów, "Żołnierz Wolności", nr 135, 12 czerwca 1979, s. 2.

Upamiętnienie 27 sierpnia 2003 Minister Obrony Narodowej nadał Ośrodkowi Szkolenia Poligonowego Wojsk Lądowych Żagań imię patrona - generała dywizji Zbigniewa OhanowiczaDecyzja Nr 238/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 27 sierpnia 2003 w sprawie nadania imienia patrona Ośrodkowi Szkolenia Poligonowego Wojsk Lądowych w Żaganiu w: Dziennik Urzędowy MON z dnia 12 września 2003 r. Nr 13, poz. 148..

Przypisy

Bibliografia J. Królikowski, Generałowie i Admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2010, tom I, s. 96–99.

Kategoria:Attachés wojskowi PRL Kategoria:Dowódcy 2 Warszawskiej Dywizji Piechoty Kategoria:Dowódcy 2 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej Kategoria:Dowódcy 7 Łużyckiej Dywizji Piechoty Kategoria:Dowódcy 10 Sudeckiej Dywizji Pancernej Kategoria:Dowódcy 20 Warszawskiej Dywizji Pancernej Kategoria:Dowódcy 32 Pułku Zmechanizowanego Kategoria:Oficerowie 43 Pułku Piechoty (LWP) Kategoria:Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Generałowie dywizji ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za umacnianie braterstwa broni” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za udział w walkach o Berlin” Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową „Zasłużonemu Opolszczyźnie” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Za zasługi w obronie granic PRL” Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Patroni jednostek Wojska Polskiego Kategoria:Pochowani w Oławie Kategoria:Polacy odznaczeni czechosłowackimi orderami i odznaczeniami Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Polacy pochodzenia ormiańskiego Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Wojskowi związani z Wrocławiem Kategoria:Wyróżnieni wpisem do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich (1972–1989) Kategoria:Zmarli w 2001 Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego – uczestnicy inwazji na Czechosłowację (1968) Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego w II wojnie światowej