Kałków (daw. Skałka, niem. Kalkau) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie OtmuchówRozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ().

W latach 1945–1954, miejscowość była siedzibą gminy Kałków, w latach 1954-1972 siedziba gromady Kałków, w 1973–1975 powtórnie siedzibą gminy. Po likwidacji gminy Kałków w 1975 r. w gminie Otmuchów. W latach istnienia powiatów, w powiecie nyskim. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

Nazwa W łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie KalkawLiber fundationis episcopatus Vratislaviensis onlineH. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889.

Historia Od końca XVIII w. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono chłopa trzymającego w prawej ręce widły, w lewej kosę.

Na podstawie dekretu PKWN z 31 sierpnia 1944 zostały utworzone miejsca odosobnienia, więzienia i ośrodki pracy przymusowej dla „hitlerowskich zbrodniarzy oraz zdrajców narodu polskiego”. Obóz pracy nr 110 Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego utworzyło w Kałkowie.

Komunikacja i transport Przez wieś przebiegają lokalne drogi. W układzie południkowym przebiega droga łącząca Otmuchów z czeską Vidnavą, na drodze tej było przejście graniczne Kałków-Vidnava.

Na wschód wsi w połowie drogi do wsi Łąka przebiegała linia kolejowa ze stacją kolejową Kałków Łąka. Linia ta łączyła się czeską na kolejowym przejściu granicznym Kałków-Vidnava.

Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: kościół parafialny pw. Nawiedzenia NMP i św. Jerzego w stylu późnoromańskim z elementami gotyckimi. * plebania, obecnie ośrodek zdrowia, z XIX w. (ośrodek zdrowia przeniesiony) cmentarz par., z połowy XIX w. szkoła, z XIX w (obecnie dom mieszkalny) park, z XIX/XX w.

Kościół Pierwotny kościół wybudowany w latach 1240-1260. Przypuszczalnie fundatorem budowy kościoła w XIII wieku był Ekard z Kałkowa towarzysz i prawa ręka biskupa Tomasza I na zamku biskupim w OtmuchowieZofia Kozłowska-Budkowa, Ekard z Kałkowa, w: Polski Słownik Biograficzny, t. VI, 1948, s. 217. Do kościoła przylega wyniosła wieża-dzwonnica zwieńczona krenelażem. Elewacje pierwotnego prezbiterium zdobi podwójny romański ceramiczny fryz arkadkowy (częściowo zrekonstruowany). Przy kościele od południa zachował się zniszczony portal z elementami zarówno romańskimi (granitowe ościeża, kolumienki, palmety) jak i gotyckimi (wimperga). W latach 1666–1667 kościół przebudowano i z tego okresu może pochodzić sklepienie barokowe nad chórem muzycznym. Kościół został przebudowany w 1821 roku, wtedy zbudowano przed wieżą kruchtę. W latach 1931–1933 rozbudowano kościół w stylu ekspresjonistycznym o część nawową. Kościół jest zaliczany do najcenniejszych w regionie

Galeria

Przypisy

Bibliografia Słownik Geografii Turystycznej Sudetów. Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie, Przedgórze Paczkowskie, tom 21 A-M, pod red. M. Staffy, Wydawnictwo I-BIS, Wrocław 2008, ss. 366-70.