Kamiennik (niem. KamnigM. Choroś, Ł. Jarczak, S. Sochacka, Słownik nazw miejscowych Górnego Śląska, Opole-Kluczbork 1997, s. 49.) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Kamiennik.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kamiennik. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego. Do roku 1975 Kamiennik przynależał do powiatu grodkowskiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Kamiennik.

Położenie Kamiennik leży w dolinie rzeki Krynki, na skraju Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich. W kierunku północnym leży Równina Grodkowska, na południe Obniżenie Otmuchowskie, za którym leżą już Sudety. Dzięki takiej lokalizacji miejscowość i okolice są atrakcyjne pod względem turystyki pieszej i rowerowej.

Nazwa Pierwsze wzmianki o wsi były zapisane w źródłach jako Camik (Kamik) (1291 rok) i Kemenik (1369 rok). Nazwa wsi pochodzi od słowa kamyk i tak brzmiała od początku. W okresie hitlerowskiego reżimu w latach 1936-1945 miejscowość nosiła nazwę Steinhaus.

Historia Kamiennik to stara wieś rycerska, gdzie zachowano układ owalnicy. Założona została w XIII wieku.

Kamiennik do czasu sekularyzacji dóbr kościelnych w XVIII w. był własnością biskupa wrocławskiego. W roku 1869 na terenie parafii zamieszkiwało 1068 katolików i 15 ewangelików. Ludność zajmowała się od wieków rolnictwem. Przede wszystkim prowadzono hodowlę bydła i owiec ze względu na podgórską okolicę. Uprawiano we wsi także podstawowe rzemiosła, tkano wełnę i len.

Od XIX wieku wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono pole dzielone w słup, w prawej połowie pola stojący snop zboża, w lewej – serce, z którego wyrastają trzy kwiaty.

W XIX wieku uruchomiono we wsi dużą wytwórnię witriolu. Dzięki lokalnym zasobom surowców produkowała ona ponad 3500 cetnarów siarczanu żelaza rocznie.

Kryzysowy okres międzywojenny jak i okres PRL-u charakteryzował się ugruntowaniem rolniczo-hodowlanych funkcji miejscowości. W latach 1950–89 działała tu rolnicza spółdzielnia produkcyjna.

Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest: kościół par. pw. św. Andrzeja, barokowy z 1794 r., 1900 r. inne zabytki: zagrody z połowy XIX w., stare murowane z domami mieszkalnymi kamienice typu miejskiego o cechach prowincjonalnego baroku i klasycyzmu. pałac w Kamienniku

Gospodarka W miejscowości znajduje się szkoła, ośrodek zdrowia, apteka, trzy biblioteki, poczta. Gmina Kamiennik liczy 88,8 km², z czego 14,67 km² stanowią lasy, reszta to głównie pola uprawne. W gminie działa gminny ośrodek kultury, ochotnicza straż pożarna i orkiestra dęta.

Szlaki turystyczne Nowina – Bożnowice - Biskupi Las - Wilemowice leśniczówka – KamiennikInformacje zawarte na stronie PTTK Strzelin; dostęp: 29.07.2015

Galeria

Zobacz też Kamiennik

Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()

Bibliografia Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie. Przedgórze Paczkowskie. Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 21 A-M, pod red. M. Staffy, Wydawnictwo I-BIS, Wrocław 2008, ss. 397-400.

Linki zewnętrzne Parafia rzymskokatolicka św. Andrzeja w Kamienniku

*