thumb|200px|Astragal dzielący fryz belkowania od gzymsu
Astragal albo perełkowanie – rodzaj uwypuklonego ornamentu ciągłego utworzonego z pasma perełek (kulistych bądź owalnych) oddzielonych pionowymi krążkami („cekinami”) w postaci podwójnych soczewek (rzadziej pałeczkami). Najczęściej płaskorzeźbiony, (niekiedy malowany).
W starożytnej Grecji i Rzymie charakterystyczny zwłaszcza dla architektury jońskiej i korynckiej. Występował także we wszystkich stylach inspirowanych tradycją antyczną (w architekturze romańskiej, renesansowej i klasycznej) jako element zdobiący kolumnę (zwykle między trzonem i głowicą lub jako element profilu bazy) oraz belkowanie i oddzielający ich elementy. Występował także w obramieniach kasetonów stropu, w zdobieniach profili późnorenesansowych sieci sklepiennych. Stosowany w małej architekturze i różnych dziedzinach rzemiosła. Niekiedy zdobił też torus.
Zobacz też style architektoniczne
Przypisy Sztuka świata. T. 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, . Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007. Krystyna Zwolińska, Zasław Malicki: Mały słownik terminów plastycznych. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1974. Witold Szolginia: Architektura i budownictwo. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1982.
Bibliografia
Kategoria:Ornamenty