Książ – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie opolskim, w gminie Chodel.
Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim województwa lubelskiegoCorona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie lubelskim.
Wieś stanowi sołectwo w gminie Chodel. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 50 mieszkańców.
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Trójcy Świętej i Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Chodlu.
Historia Książ nazywany także w roku 1448 „Xiąsz”, u Długosza zapisany jako (1470-80) „Xansch”, wieś położona 9 km na północny zachód od Bełżyc historycznie w powiecie lubelskim parafii Kłodnica. Wieś stanowiła własność szlachecką w roku 1448 dziedzicami byli Piotr, Ota, Jakub i Żegota Wronowscy. W wyniku działu z roku 1488 między braćmi Wronowskimi: Sędziwojowi przypadł Książ od granic Wronowskich do borowskich, kłodnickich i jeżowskich, od pagórka, od Wronowa do Kaleni Sisnowej i stawu Ochodzek. Długosz podaje, że (1470-80) dziedzice mienią się herbem Topór. Dziesięciny z folwarku i łanów kmiecych oddają plebanowi w Kłodnicy (Długosz L.B.t.II s.547).
Zobacz też Zamek Książ Książ Wielki Miejscowości o nazwie
Przypisy GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ().
Strona gminy, sołectwa Opis parafii na stronie diecezji
Kategoria:Chodel (gmina) Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo lubelskie)