Hakeem Abdul Olajuwon (), pierw. Akeem Abdul Olajuwon (ur. 21 stycznia 1963 w Lagos) – nigeryjski koszykarz, posiadający także amerykańskie obywatelstwo (od 1993), występujący na pozycji środkowego, dwukrotny mistrz NBA, złoty medalista olimpijski z Atlanty.
Uważany za jednego z najlepszych środkowych graczy w historii koszykówki. Dzięki swojej zręczności oraz umiejętnościom nazwany Hakeem „The Dream”.
Nazwisko „Olajuwon” znaczy dosłownie „zawsze na szczycie”. Przez kolegów z drużyny uważany był za dowcipnisia, a prezenterowi stacji CBS, Billiemu Packerowi wyznał, że jego ulubionym jedzeniem są lody.
Kariera koszykarska Hakeem Abdul Olajuwon urodził się 21 stycznia 1963 roku w Lagos w Nigerii. Pierwszy raz z koszykówką zetknął się w wieku 15 lat. Mierzył wtedy ok. 2 metry i był gwiazdą szkolnej ekipy piłki ręcznej. Zamierzał poświęcić się właśnie tej dyscyplinie sportu, ale rósł tak szybko, że okazał się za wysoki na piłkę ręczną i został zmuszony do zajęcia się poważniej koszykówką. Talent koszykarski Olajuwona wyłowił Ganiyu Otengbade, trener koszykówki w muzułmańskiej szkole średniej w Lagos. Początkowo Hakeem musiał siedzieć na ławce rezerwowych, niewiele umiał, miał bardzo wyraźne braki w technice. Dzięki bardzo szybkim postępom trafił do pierwszej reprezentacji Nigerii i występował na igrzyskach afrykańskich. Olajuwon swoimi zbiórkami i blokami zwrócił na siebie uwagę agentów poszukujących talentów dla amerykańskich uczelni. Haakem podobnie jak jego brat Kaka z Anglii, wyjechał do USA, aby podjąć naukę na którymś z tamtejszych uniwersytetów.
Uniwersytet w Houston thumb|left|200px|Olajuwon w barwach Houston Cougars. Spośród pięciu uniwersytetów, Olajuwon wybrał University of Houston. Trener Lewis powiedział reporterom, że Olajuwon nie będzie odgrywał większej roli w zespole i że nie przypuszcza on, aby kiedykolwiek stał się czołowym graczem uczelnianym. To zmobilizowało Olajuwona i zaczął trenować nad poprawą swoich umiejętności.
W krótkim czasie Olajuwon i Drexler doprowadzili zespół Houston Cougars trzy razy z rzędu do Final Four, lecz ani razu nie udało im się wywalczyć tytułu mistrzowskiego. W tym czasie znani byli pod nazwą „Phi-Slama-Jama”. Phi – bo takim słówkiem kwitowali występy na parkietach rywali, Slama-Jama od ulubionego sposobu zdobywania punktów i ulubionej muzyki, jazzu.
Houston Rockets O tym, jakie postępy poczynił Hakeem w okresie gry na uniwersytecie może świadczyć fakt, że Houston Rockets, posiadający prawo wyboru pierwszego zawodnika w drafcie do NBA, pomimo że mieli już w swoim składzie wybitnego centra – Ralpha Sampsona, wybrali właśnie Nigeryjczyka. Houston Rockets sezon wcześniej mieli stosunek zwycięstw do porażek 29-53. W debiutanckim sezonie Hakeema Rockets awansowali do play-off mając wynik za sezon 48-34. Zostali wyeliminowani po wyrównanej walce przez Utah Jazz (2-3). W swoim debiutanckim sezonie Olajuwon zdobył czwarte miejsce na liście najlepiej zbierających, drugie pod względem bloków, nominacja do występu w All-Star, zaliczenie do All-Rookie Team i drugiego składu obrońców NBA. W walce o tytuł najlepszego nowicjusza wyprzedził go Michael Jordan.
W drugim sezonie Houston w imponującym stylu wywalczyli awans do finałów NBA. W sezonie zasadniczym Rockets prowadzeni przez Billa Fitcha osiągnęli 51 zwycięstw, a przez play-off przeszli jak burza pokonując po drodze Sacramento Kings (3-0), Denver Nuggets (4-2) i Los Angeles Lakers (4-1). Zatrzymali ich dopiero w finale Boston Celtics, prowadzeni przez Larry’ego Birda. Indywidualne osiągnięcia Olajuwona w tym sezonie to 8. miejsce na liście najlepszych strzelców NBA (23,5 pkt.) i trzecie pod względem bloków (3,4) oraz kolejny występ w All-Star. W tym sezonie, pomimo kontuzji, która wykluczyła go na około miesiąc, w każdym meczu, w którym występował, zaliczał dwucyfrowe zdobycze punktowe. Olajuwon wraz z Ralphem Sampsonem tworzyli wtedy najsłynniejszy duet centrów w historii, nazywany „Twin Towers”.
Kolejny rok i 12. miejsce na liście strzelców (23,4 pkt), ósme w zbiórkach (11,4), trzecie w blokach (3,39) i występ w pierwszej piątce All-Star West. W sezonie zasadniczym Houston nie wiodło się jednak najlepiej. 42 zwycięstwa i trzecie miejsce w dywizji nie dawały zbyt wielkiej nadziei na kolejny awans do finałów. Po pokonaniu w pierwszej rundzie Portland Trail Blazers (3-1) pomimo wielkiego wysiłku Olajuwona (29,2 pkt. i 11,3 zbiórki) nie udało się już pokonać Seattle SuperSonics (2-4).
Sezon 1987/88 to kolejne sukcesy, lecz w play-off Houston zostało wyeliminowane przez Dallas (1-3). Osiągnięcia Olajuwona to kolejny występ w pierwszej piątce All-Star, All NBA First Team, 10. miejsce na liście najlepszych strzelców (22,8), trzecie w zbiórkach (12,1), czwarte w blokach (2,71), oraz co zdarza się dosyć rzadko wśród centrów, dziewiąte w przechwytach (2,05).
Sezon 1988/89 – 45 zwycięstw w sezonie zasadniczym i porażka 1-3 w pierwszej rundzie play-off przeciwko Seattle. Olajuwon po raz kolejny został wybrany do All-Star i zdobył tam 21 punktów. Po raz kolejny został wybrany także do All NBA First Team. Olajuwon został także liderem ligi pod względem zbiórek. Na koniec rozgrywek regularnych uplasował się na drugiej pozycji w głosowaniu na defensora roku.
Kolejny sezon, już szósty Olajuwona, to znowu porażka 1-3 w pierwszej rundzie play-off przeciwko Lakers. Kolejny raz Hakeem został wybrany do All-Star. Także i w tym sezonie Olajuwon zdobywał najwięcej zbiórek w NBA, a i w blokach był niepokonany. Na koniec rozgrywek zajął drugie miejsce w głosowaniu na obrońcę roku NBA.
Sezon 1990/91 to kontuzja, która wyeliminowała go na 25 meczów (Bill Cartwright z Chicago Bulls łokciem zmiażdżył kość w prawym oczodole Hakeema). Pomimo najlepszej średniej zbiórek nie został on jednak wciągnięty na listę najlepiej zbierających. Nie wystąpił w meczu All-Star, a zespół po raz kolejny odpadł w pierwszej rundzie play-off (0-3 dla L.A.Lakers). Jedyną pociechą był tytuł najlepiej blokującego zawodnika NBA.
Nadszedł sezon 91/92. Pomimo bardzo dobrej gry Olajuwona 21,6 pkt. 12,1 zb. (5. miejsce) 4,34 bl. (2. miejsce) i 1,81 przechwytów Rockets (42-40) nie awansowali nawet do play-off. Olajuwon poprosił o przeniesienie do innego klubu – konflikt pomiędzy nim a kierownictwem stał się faktem. Znalazł się jednak człowiek, który potrafił dojść z nim do porozumienia. Okazał się nim Rudy Tomjanovich, który został trenerem Rakiet w połowie sezonu 91/92. Olajuwon otrzymał 30 mln dolarów i gwarancję wolności po sezonie 96/97.
W sezonie 92/93 Olajuwon zdobył pierwsze miejsce w blokach (4,17), 26,1 punktów oraz 13 zbiórek na mecz, co stawiało go na miejscu pretendenta do tytułu MVP ligi. W ostatecznym głosowaniu wyprzedził go jednak Charles Barkley. Hakeem poprowadził Houston do wyniku 55-27 w sezonie zasadniczym, zwycięstwa 3-2 w pierwszej rundzie play-off przeciwko Los Angeles Clippers i bardzo wyrównanego pojedynku z Seattle, ostatecznie przegranego 3-4. W marcu 1993 podpisał nowy kontrakt, a w parę dni później otrzymał obywatelstwo amerykańskie.
W sezonie 93/94 zdobył tytuł MVP sezonu regularnego, tytuł najlepszego obrońcy roku, wybór do All-Star, All NBA First Team, 58-24 w sezonie zasadniczym, 3-1 z Portland Trail Blazers, 4-3 z Phoenix Suns, 4-1 z Utah Jazz i wreszcie finał 4-3 przeciwko New York Knicks i P. Ewingowi, oraz tytuł MVP serii finałowej. Indywidualne statystyki Olajuwona na sezon zasadniczy to: 27,3 pkt.(3msc), 11,9 zb. (4msc), 3,71 bl. (2msc), oraz 52,8% z gry (10msc). W play-off jego statystyki wyglądały następująco: 28,9 pkt. (1msc), 11,5 zb. (8msc), oraz 4,11 bl. (2msc).
W sezonie 94/95 Houston jednak nie wiodło się najlepiej. Wydawało się, że Rakiety pomimo zatrudnienia Clyde’a Drexlera (wymiana za Otisa Thorpe) nie będą miały zbyt wielkich szans w play-off. Kontuzje kluczowych zawodników spowodowały, że Houston przystępowało do tych rozgrywek z szóstego miejsca na zachodzie. Ich wynik za sezon regularny to 47-35. Olajuwon wystąpił w 72 meczach, nie przeszkodziło mu to w zajęciu drugiego miejsca pod względem średniej punktowej (27,8), drugiego pod względem bloków (3,36) oraz ósmego w zbiórkach (10,8). Houston zajęli szóste miejsce po sezonie zasadniczym i musieli walczyć z trzecimi na zachodzie Jazzmanami. Pierwszy mecz Rockets przegrali 100-102. Zwycięstwo Utah zawdzięczało Johnowi Stocktonowi, który zdobył kosza na 2,4 sek. do końca spotkania. Mecz drugi, to wspaniała gra Kenny’ego Smitha (32 pkt.) i niewiarygodna skuteczność Rakiet w rzutach za trzy – 19 celnych. Wynik końcowy: 140-126. Kolejny mecz został wygrany pewnie przez Jazz 95-82 i było 2-1 w serii dla Utah. Mecz czwarty – Rakiety „przyparte do muru” musiały wygrać ten mecz. I rzeczywiście, wygrali mecz pewnie 123-106. W tym meczu Olajuwon (40) i Drexler (41) byli trzecią parą zawodników, która zdobyła po 40 pkt. w jednym meczu. W piątym meczu wygrał zespół z Houston (95-91) i Jazzmani zostają wyeliminowani z rozgrywek. Pierwszy mecz drugiej rundy to bardzo wyraźne zwycięstwo Phoenix Suns którzy wygrali 130-108. Także w drugim meczu zespół Charlesa Barkleya nie miał specjalnie wielkich problemów (118-94). W meczu trzecim Rockets wyraźnie się poprawili – zwycięstwo 118-85. W następnym spotkaniu Houstończycy doznają porażki 114-110, mimo iż w połowie trzeciej kwarty Rakiety prowadziły 15 punktami. W kolejnym meczu dzięki ostatniemu koszowi zdobytemu przez Hakeema Rakiety doprowadzają do dogrywki, którą wygrywają (103-97), nadal jednak Suns prowadzą w serii 3-2. Mecz szósty odbył się w Houston, gdzie dzięki szturmowi w czwartej kwarcie Rakiety po raz kolejny uniknęły wyeliminowania z play-off (103-116). Ostatni mecz serii, 110-110 na 7 sekund do końca meczu, M. Elie oddał rzut za 3 punkty. Piłka wpadła do kosza, a Rakiety awansowały do finału konferencji.
W finale konferencji Houston miało zagrać przeciwko San Antonio Spurs i Davidowi Robinsonowi. Spurs mieli przewagę własnego boiska. W pierwszym meczu Robert Horry do czwartej kwarty miał zerową skuteczność z gry, za to w końcówce meczu oddał rzut dający zwycięstwo Rakietom. Olajuwon zdobył w tym meczu 27 pkt., a dla przeciwników Robinson 21 i 9 zbiórek, a Dennis Rodman zebrał 20 piłek. Mecz zakończył się wynikiem 94-93 dla Houston. W meczu drugim Olajuwon brylował: zdobył 41 punktów i 16 zbiórek, a mecz zakończył się z wynikiem 106-96 dla Rakiet. Houston wygrało już piąty mecz z rzędu. Także w kolejnym meczu Hakeem zagrał bardzo dobrze (43 pkt. i 11 zb.), nie wystarczyło to jednak do pokonania Ostróg (102-107). Mecz czwarty i Houston doznaje bardzo wysokiej porażki 103-81. Hakeem zdobył 20 punktów i 14 zbiórek. W kolejnym, piątym meczu Olajuwon zdobywa 42 punkty, 9 zbiórek i 8 asyst, a Rakiety wygrywają 111-90. Także w szóstym meczu Ostrogi mają niewiele do powiedzenia. Dzięki bardzo dobrej grze Horrego (6 x za 3 punkty) i Olajuwona (39 pkt. 17 zb. 5 bl.) Rakiety awansują do finału NBA. W serii z San Antonio Olajuwon pokazał, że to jemu, a nie Robinsonowi należał się tytuł MVP sezonu.