Ramoty – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie kolneńskim, w gminie Stawiski.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie łomżyńskim.

Historia Początki wsi sięgają pierwszej połowy XV wieku. W roku 1421 bracia Grzymisław i Ramot z Siemiątkowa otrzymali od księcia mazowieckiego Janusza I trzydzieści włók ziemi zapisanych jako Manino. Potomkowie Ramota posługiwali się nazwiskiem Ramotowski, a powstałą osadę nazwano Ramoty.

Dawniej prywatna wieś szlachecka Romoty położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie radziłowskim ziemi wiskiej województwa mazowieckiegoCorona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego..

W latach 1921–1939 wieś leżała w województwie białostockim, w powiecie kolneńskim (od 1932 w powiecie łomżyńskim), w gminie Przytuły.

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 139 osób w 21 budynkach mieszkalnych. Miejscowość należała do miejscowej parafii rzymskokatolickiej w m. Romany. Podlegała pod Sąd Grodzki w Stawiskach i Okręgowy w Łomży; właściwy urząd pocztowy mieścił się w m. Przytuły.

Zachowane zapiski W roku 1421 Ramot herbu Rawicz z Siemiątkowa od księcia mazowieckiego Janusza I ziemię na terenie obecnych Ramot. W 1435 roku synowie Ramota Piotr i Krająta urodzeni w Siemiątkowie płacą księciu mazowieckiemu Władysławowi podatek za nadanie ziem ich ojcu Ramotowi z Siemiątkowa. W drugiej połowie XV wieku Zygmunt z Ramot, syn Ramota z Siemiątkowa uzyskuje potwierdzenie nadania Ramot według prawa chełmińskiego. Na rozprawie w sądzie w Wiźnie 30 czerwca 1474 r. stawili się świadkowie Grozimira z Czarnegostoku. Byli to Szymon z Grymek(Grzymek) i Zygmunt z Romat (Ramot) z rodu Rawa. Na rozprawie w sądzie w Wąsoszu, 28 lipca 1474 r. Szlachetny Jan z Czyprków przedstawił w swojej sprawie sześciu świadków z trzech rodów. Z rodu Rawów byli nimi: Szymon z Grzymek i Zygmunt Romat z Romat Na rozprawie w sądzie w Wąsoszu 3 października 1476 r. świadkami Sławka Czerwonki byli m.in. Mikołaj z Sulewa, Piotr Romatowicz i Stanisław syn Szymona z rodu Rawa W 1497 roku Laurenty z Ramot uczestniczył w wyprawie wołoskiej króla Jana Olbrachta. W „Mazowieckich Zapiskach Herbowych z XV i XVI wieku” A.Wolfa odnotowany został Paweł (Paul) syn Laurentego z Ramot. Seweryn Uruski w „Rodzinie – herbarzu szlachty polskiej” na podstawie Akt łomżyńskich odnotował, że w 1563 roku właścicielami wsi Ramoty i Jedwabne byli Jan Ramocki i jego syn Daniel. Archiwum Skarbu Koronnego z roku 1581 odnotowuje Franciszka Pawła Ramotowskiego jako właściciela Ramot. Seweryn Uruski w „Rodzinie – herbarzu szlachty polskiej” odnotowuje Adama Ramotowskiego – dziedzica wsi Ramoty. (jest prawie pewne że Adam był współwłaścicielem wsi) W 1784 roku wieś była zaściankiem szlacheckim, zamieszkanym przez następujące rodziny: Bagińscy, Karwowscy, Kurkowscy, Mikuccy, Obryccy, Ramotowscy, Skrodzcy, Sokołowscy, Swięszkowscy.

Zobacz też Ramoty

Przypisy GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()

Bibliografia Czesław Brodzicki, Początki osadnictwa Wizny i ziemi wiskiej na tle wydarzeń historycznych w tym regionie Polski (do 1529 roku), Warszawa. Franciszek Czaykowski, Regestr Diesezjów, czyli właściciele ziemscy w Koronie 1783 – 1784 z przypisami i wstępem Krzysztofa Chłapowskiego i Sławomira Górzyckiego, Warszawa 2006. A.Wolf Mazowieckie zapiski herbowe z XV i XVI wieku, Kraków 1937. Seweryn Uruski Rodzina – herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1931. Archiwum Skarbu Koronnego – rękopis, Archiwum Główne Akt Dawnych, Warszawa.

Linki zewnętrzne

Kategoria:Stawiski (gmina) Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo mazowieckie)