Rozkochów (dodatkowa nazwa w j. niem. Rosnochau) – wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, w gminie Walce. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest w Kotlinie Raciborskiej, będącej częścią Niziny Śląskiej.

W latach 1945–1954 miejscowość należała do gminy Walce w powiecie prudnickim. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do ówczesnego województwa opolskiego.

Według danych na 2011 wieś była zamieszkana przez 530 osób.

Geografia Rozkochów znajduje się w południowo-zachodniej części Polski. Leży na ziemi prudnickiej – regionie historyczno-kulturalnym, którego głównym ośrodkiem jest miasto Prudnik. Ziemia prudnicka stanowi zachodnią część Górnego Śląska. Pod względem administracyjnym Rozkochów położony jest w południowej części województwa opolskiego, w powiecie krapkowickim, w gminie Walce, tuż przy granicy z gminą Głogówek i powiatem prudnickim. Znajduje się w odległości około 16 km od granicy z Czechami. Należy do Euroregionu Pradziad.

Sołectwo Rozkochów obejmuje obręb wsi Rozkochów. Zajmuje powierzchnię 10,6 km². Graniczy z sołectwami (od północy, zgodnie z ruchem wskazówek zegara): Kromołów, Ćwiercie, Zabierzów, Walce, Biedrzychowice, Stare Kotkowice, Nowe Kotkowice, Kórnica.

Wieś leży na Nizinie Śląskiej. Według podziału fizycznogeograficznego z 2017 dr. Krzysztofa Badory, Rozkochów znajduje się w granicach mikroregionu Równina Walców (318.59.1). W granicach administracyjnych wsi znajduje się wzniesienie Wiatrak. W obszarze wsi przepływa struga Swornica.

W pobliżu wsi znajduje się łąka o nazwie Pod Borki.

Integralne części wsi + Integralne części wsi Rozkochów SIMC Nazwa0504580 Olszyna

Nazwa Na polskojęzycznej mapie wydanej w 1772 miejscowość została podpisana nazwą Roskochow. W alfabetycznym spisie miejscowości z terenu Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie miejscowość występuje pod polską nazwą Rosnochow oraz zgermanizowaną Rosnochau. Topograficzny opis Górnego Śląska z 1865 roku notuje wieś pod niemiecką nazwą Rosnochau, a także polską Roźnochów we fragmencie: „Rosnochau (polnisch Roźnochów)”. W historii wsi pojawia się też nazwa Rosswiede. 15 marca 1947 r. nadano miejscowości, wówczas administracyjnie należącej do powiatu prudnickiego, polską nazwę RozkochówRozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 15 marca 1947 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości ()..

Historia Ślady pobytu człowieka na terenie obecnej wsi Rozkochów, potwierdzone badaniami archeologicznymi, sięgają epoki kamienia (6000–4500 lat p.n.e.). Przez obszar wsi prawdopodobnie przechodził „bursztynowy” szlak handlowy z Opola na Morawy. mały|Rozkochów (Roskochow) wśród miejscowości ziemi prudnickiej na polskojęzycznej mapie z 1772 Wieś po raz pierwszy wzmiankowana była w 1264 w dokumencie spisanym w opactwie cystersów w Rudach Raciborskich, w którym jako świadek przyrzeczonych praw występuje sołtys wsi Johannes Schulze von Roscochowe. Dwa następne dokumenty z 1290 dotyczą rezygnacji opactwa cystersów w Kazimierzu z połowy dziesięciny ze wsi Zabierzów, Rozkochów i Walce na rzecz biskupa wrocławskiego. Według dokumentu z 1305, połowa dziesięciny przypisana była biskupowi wrocławskiemu, a połowa proboszczowi z Twardawy. Istnienie parafii w Rozkochowie potwierdza dokument klasztorny z 10 marca 1330. W XV wieku wieś znalazła się w granicach księstwa głogówecko-prudnickiego. W czasie rejzy husytów na Śląsk, w marcu 1428 Rozkochów wraz z okolicznymi wsiami został splądrowany i zniszczony przez husytów. Wzmianka na temat świętopietrza pochodzi z 1447. Pod koniec XV wieku zakon norbertanek w Czarnowąsach stracił prawa do wsi. W 1496 właścicielem majątku został Jan Rozkochowski.

W 1568 Sebastian Stolcz pan na Naczęsławicach sprzedał majątki ziemskie w Rozkochowie i Ćwierciach Hansowi von Redern. Wówczas w Rozkochowie istniał zamek lub pałac, który był siedzibą rodziny von Redern. W 1610 jako pan na Rozkochowie występuje Hannz Wolff von Redern, a w 1632 majątek odziedziczył Carl Moritz Graf Redern. W czasie wojny trzydziestoletniej w 1643 do Rozkochowa wtargnęły wojska szwedzkie. Szwedzi splądrowali wieś, a mieszkańcy przeszli na protestantyzm. Po 1653 duchowni protestanccy zostali wydaleni. Jako właściciel majątku w Rozkochowie w 1664 występuje Georg von Kaldenbronn-Stachowa. W 1679 w Rozkochowie działała szkoła katolicka, a właścicielem majątku był baron Pückler. mały|upright|Pieczęć Rozkochowa (1897) Rodzina von Pückler wzniosła w 1734 obecny pałac w Rozkochowie. Do 1742 wieś należała do powiatu sądowego głogóweckiego w Monarchii Habsburgów. Po I wojnie śląskiej znalazła się w granicach Królestwa Prus i weszła w skład powiatu prudnickiego w prowincji Śląsk. W 1804 zanotowano w Rozkochowie istnienie kościoła, folwarku, 27 rolników, 17 zagrodników, 5 chałupników, 1 młyn (wiatrak) oraz jedną rodzinę szlachecką. W 1817 drewniany kościół został rozebrany, a w jego miejscu wybudowano obecny kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Majątek ziemski w 1818 kupił zarządca Antoni Winkler, który w 1825 sprzedał go hrabiemu Karolowi Filipowi Harrachowi. Gospodarstwo w Rozkochowie zajmowało się produkcją traw nasiennych oraz hodowlą zarodową owiec. Wieś posiadała swoją własną pieczęć, która przedstawiała w polu konia w biegu skierowanego w prawo, a w otoku napis: ROSNOCHAU GEM. SIEGEL / KR. NEUSTADT O/S. (). mały|lewo|Niemieckojęzyczna tablica, która stała przed wjazdem do Rozkochowa: Wieś Rozkochów, Gmina Walce, Powiat Prudnik, Rejencja Opole Po śmierci żony hrabiego Harrach, w 1853 sprzedano majątek wraz z pałacem i folwarkiem Brzeziną, Ćwierciami i Zwiastowicami hrabiemu Ernestowi von Seherr-Thoss. W 1890 w Rozkochowie mieszkało 805 katolików i 22 protestantów. We wsi znajdowała się trzyklasowa szkoła podstawowa, do której uczęszczali również uczniowie z Ćwierci i Nowych Kotkowic. Funkcjonowała też gorzelnia. Lasy sąsiadujące z Rozkochowem stanowiły popularne miejsce do polowania dla mieszkańców powiatu prudnickiego. Według spisu ludności z 1 grudnia 1910, na 422 mieszkańców Rozkochowa 25 posługiwało się językiem niemieckim, 390 językiem polskim, a 7 było dwujęzycznych. mały|Pomnik upamiętniający mieszkańców Rozkochowa poległych w I i II wojnie światowej W 1921 w zasięgu plebiscytu na Górnym Śląsku znalazła się tylko część powiatu prudnickiego. Rozkochów znalazł się po stronie wschodniej, w obszarze objętym plebiscytem. Do głosowania uprawnionych było w Rozkochowie 407 osób, z czego 305, ok. 74,9%, stanowili mieszkańcy (w tym 299, ok. 73,4% całości, mieszkańcy urodzeni w miejscowości). Oddano 396 głosów (ok. 97,3% uprawnionych), w tym 396 (100%) ważnych; za Niemcami głosowało 375 osób (ok. 94,7%), a za Polską 21 osób (5,3%). W 1925 w Rozkochowie powstał pomnik upamiętniający mieszkańców wsi, którzy zginęli podczas I wojny światowej (rozbudowany w 1991 o tablice z nazwiskami poległych w II wojnie światowej). W 1925 Rozkochów liczył 781 mieszkańców, a w 1939 – 859. Funkcjonowała siedmioklasowa szkoła z trzema nauczycielami. Znajdowały się tu m.in. piekarnie, sklepy spożywcze, rzeźnia, masarnia. 30 września 1928 do Rozkochowa przyłączono folwark Siemiradzice (wcześniej część Biedrzychowic).

W 1937 na polach między Nowymi Kotkowicami i Rozkochowem zbudowano lotnisko Rossweide (Rosnachau Flugplatz). Służyło za lotnisko ćwiczeniowe w związku z planowaną agresją na Polskę. W okresie II wojny światowej w Rozkochowie pracowali robotnicy przymusowi z Polski, m.in. z miejscowości: Wodzisław, Chocznia, Ponikiew, Ostrowy Górnicze i Tomaszów Mazowiecki. 17 grudnia 1944 podczas amerykańskiego nalotu kościół w Rozkochowie został trafiony bombą. Większa część kościoła wraz z wieżą uległa zburzeniu. Od stycznia 1945 lotnisko Rossweide służyło do transportowania rannych żołnierzy znad Odry w głąb III Rzeszy.

Od marca do maja 1945 powiat prudnicki znajdował się pod kontrolą radzieckiej komendantury wojskowej. 11 maja 1945 polska administracja przejęła władzę cywilną w powiecie prudnickim. Mieszkańcom Rozkochowa, posługującym się dialektem śląskim bądź znającym język polski, pozwolono pozostać we wsi po otrzymaniu polskiego obywatelstwa.

W latach 1945–1950 Rozkochów należał do województwa śląskiego, a od 1950 do województwa opolskiego. W latach 1945–1954 wieś należała do gminy Walce, w latach 1954–1961 była siedzibą gromady Rozkochów, a w latach 1961–1972 należała do gromady Walce. Podlegała urzędowi pocztowemu w Głogówku.

Do 1956 roku Rozkochów należał do powiatu prudnickiego. W związku z reformą administracyjną, w 1956 Rozkochów został odłączony od powiatu prudnickiego i przyłączony do nowo utworzonego krapkowickiego.

Majątek ziemski w Rozkochowie został znacjonalizowany i stał się siedzibą państwowego gospodarstwa rolnego z gorzelnią. PGR w Rozkochowie był częścią Zespołu Hodowli Zarodowej w Kujawach, od 1956 z siedzibą w Głogówku, przemianowanego dwa lata później na Państwowy Ośrodek Hodowli Zarodowej Głogówek. W 1949 we wsi znajdowały się między innymi: szkoła podstawowa prowadzona przez Inspektorat Szkolny w Prudniku, dwóch piekarzy. W 1970 we wsi zbudowano bloki mieszkalne. W 2004 Rozkochów przystąpił do Programu Odnowy Wsi Opolskiej.

Demografia mały|Tablica z podwójną nazwą przed wjazdem do Rozkochowa mały|upright|Inskrypcja na krzyżu przy kościele w gwarze prudnickiej Sołectwo zajmuje 15,4% powierzchni gminy Walce tj. 10,69 km². Wieś zamieszkuje też 10% mieszkańców gminy.

Liczba mieszkańców wsi 1784 – 269 1817 – 715 (liczba parafian w wiosce) 1871 – 696 1885 – 524 1905 – 680 1910 – 422 1925 – 781 1933 – 834 1939 – 858 1941 – 831 1966 – 770 1998 – 711 2002 – 618 2009 – 564 2011 – 530 2018 – 512 2019 – 511

Zabytki mały|Kościół pw. św. Katarzyny Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są: kościół par. pw. św. Katarzyny, z XVIII w., 1947 r. zespół pałacowy, z XVIII-XIX w.: pałac w Rozkochowie park.

Zgodnie z gminną ewidencją zabytków w Rozkochowie chronione są ponadto: budynek mieszkalno-gospodarczy w zespole pałacowo-folwarcznym, ul. Głogowska 15, koniec XIX w. budynek gospodarczy w zespole pałacowo-folwarcznym, ul. Głogowska, początek XIX w./początek XX w. szkoła, ob. przedszkole, ul. Wiejska 28, lata 20. XX w. plebania, ul. Wiejska 36, ok. 1930/lata 70. XX w. budynek mieszkalny, ul. Wiejska 64, XIX w./1928 kapliczka koło domu ul. Wiejska 7, 1913 kapliczka koło domu ul. Wiejska 9, pocz. XX w. kapliczka koło domu ul. Wiejska 31, pocz. XX w. cmentarz

Pomniki i obiekty upamiętniające Pomnik poległych w I i II wojnie światowej – pomnik w Rozkochowie powstały w 1925 jako upamiętnienie mieszkańców wsi, którzy polegli w I wojnie światowej. W 1991 dostawiono do niego dwie tablice z nazwiskami mężczyzn, którzy zginęli podczas II wojny światowej. Monument wieńczy granitowy krzyż o rysunku nawiązującym do Krzyża Żelaznego, brak inskrypcji. Zgodnie z kryteriami w sprawie upamiętnień na obszarze RP żołnierzy niemieckich przyjętymi w uchwale Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa w 1995, pomnik został uznany za nieprawidłowy.

Kultura We wsi znajduje się filia Centrum Kultury i Czytelnictwa w Walcach.

Gospodarka mały|Warsztat samochodowy Cichon W Rozkochowie siedzibę ma firma Usługi Ogólnobudowlane Zdonek Łukasz, zrzeszona w Cechu Rzemieślników i Przedsiębiorców w Prudniku. W 2024 przy drodze między Zabierzowem i Rozkochowem utworzono farmę fotowoltaiczną.

Transport W zarządzie Wydziału Drogownictwa Starostwa Powiatowego w Prudniku znajdują się drogi powiatowe: nr 1260O relacji Rozkochów – DK40 oraz nr 1459O relacji Rozkochów – Stare Kotkowice.

Instytucje mały|Przedszkole We wsi działa m.in. OSP, przedszkole, biblioteka, piekarnia/cukiernia i stacja uzdatniania wody.

Religia W Rozkochowie znajduje się katolicki kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej, który jest siedzibą parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej (dekanat Głogówek).

Turystyka