thumb|200px|Kościół filialny pw. bł. Czesława. Sułów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Sułów, nad Porem.

Wieś położona przy drodze wojewódzkiej nr 848.

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie zamojskim.

Wieś jest sołectwem w gminie Sułów. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 387 mieszkańców.

Części wsi +Integralne części wsi Sułów SIMC Nazwa Rodzaj 0899911 Gaj część wsi0899880 Majdan część wsi0899897 Stara Wieś część wsi

Demografia wsi +Liczba ludności wsi w okresie 1827-20151827 1890 1921 2011 2012 2013 2014 2015252 362 541 387 bd 384 384 380 Źródło: Dane własne gminy w BIP GUS, Spis powszechny z 1921 roku, SgKP z roku 1890. Uwaga: W spisie z roku 1921 występuje Sułów Kolonia z ludnością w liczbie 155 mieszkańców

Historia Pierwsza wzmianka o miejscowości powstała w XIII wieku. W lipcu 1279 r. wymienił ją biskup firmański Filip de Casate, w latach 1278-1282 legat papieski na Węgrzech i w PolsceNorbert Jerzak: Udział biskupa Filipa z Fermo we wrocławskim sporze pomiędzy biskupem Tomaszem II a księciem Henrykiem IV [w:] "Wrocławski Przegląd Teologiczny" 25 (2017) nr 2, s. 130, w łacińskim dokumencie wystawionym w Budzie na Węgrzech, potwierdzając opatowi klasztoru cystersów w Koprzywnicy prawo do pobierania dziesięciny z szeregu polskich wsi w tym między innymi z Sułowa. W roku 1398 wieś odnotowano we włościach szczebrzeskich Dymitra z Goraja. Przekazana przez niego jako uposażenie proboszczom kościoła parafialnego w Szczebrzeszynie. Według księgi poborowej z 1578 roku posiadała 7,5 łana kmiecego.

W wieku XIX Sułów stanowił wieś z folwarkiem położone nad rzeką Pór, w powiecie zamojskim ówczesnej gminie Sułów parafii w Szczebrzeszynie. Wieś i folwark odległe są od Zamościa w kierunku na zachód 26 wiorst, od Szczebrzeszyna w kierunku na północ o 8 wiorst. Stacja drogi żelaznej w Rejowcu oddalona o 54 wiorsty. Wieś posiadała w 1890 roku 48 gospodarstw zamieszkałych przez 362 mieszkańców wyznania rzymskokatolickiego z gruntem 779 mórg ziemi ornej i łąk obfitych. We wsi urząd gminy. Spis z 1827 roku pokazał 37 domów i 252 mieszkańców. Folwark Sułów należał dawniej do probostwa w Szczebrzeszynie. W 1890 było to własność prywatna, posiadając 5 domów i 683 morgi gruntu. Przez łąki przepływa rzeka Pór, zabierając wodę z drobnych strumyków.

Charakterystyka gminy Sułów w XIX wieku.

W skład gminy Sułów w drugiej połowie XIX wieku wchodziły wsie: Bodaczów, Deszkowice, Gaj Gruszczański, Gruszka Zaporska, Kitów, Klemensów (pałac rezydencjonalny ordynatów Zamoyskich, z kaplicą), Michałów, Mokrelipie, Rozłopy, Sąsiadka Sułów Sułówek, Sułowiec, Tworyczów, Zakłodzie i Źrebce oraz przysiółek Nowiny. Gmina Sułów podlegała sądowi gminnemu IV okręgu w Gorajcu.

Gminę zamieszkiwało 6315 mieszkańców w tej liczbie: 445 prawosławnych, 5 protestantów i 42 żydów. Powierzchnia gminy wynosiła 16518 mórg (ziemi ornej 10442 mórg, łąk 2449 mórg, zabudowania 120 mórg, nieużytki 478 mórg, wody 49 mórg, mokradła i błota 40 mórg i lasu 2940 mórg). Gleba lekka, popielatka, w części czarnoziem, najwięcej gliny. Przez wschodnią część gminy przepływa rzeka Wieprz w północnej części Pór.

Wiek XX i II wojna światowa Według spisu powszechnego z roku 1921 w miejscowości Sułów kolonia spisano 27 domów i 155 mieszkańców, we wsi Sułów 88 domów zamieszkałych przez 541 mieszkańców, tylko 20 osób było wyznania mojżeszowego W dniu 10 lipca 1943 r. wieś została wysiedlona przez Niemców.

Zobacz też Sułów, Sulów, Sułowo, Sułów Mały, Sułów Wielki Sułów-Kolonia, Sułówek

Przypisy

Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ().

Bibliografia

Kategoria:Sułów (gmina)