Zdzisław Ludwik Goral (ur. 15 sierpnia 1950 w Dębicach) – polski oficer dyplomowany wojsk pancernych, generał broni SZ RP w st. spocz., dowódca Wielonarodowego Korpusu Północno-WschodniegoCzasem nieprawidłowo określany jako Wielonarodowy Korpus Północ-Wschód.
Wykształcenie W latach 1969–1973 ukończył Wyższą Szkołę Oficerską Wojsk Pancernych im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu, a w okresie od 1980 do 1983 studiował w Akademii Wojsk Pancernych ZSRR im. Marszałka ZSRR Rodiona Malinowskiego w Moskwie. W Centrum Doskonalenia Oficerów im. generała armii Stanisława Popławskiego w Warszawie odbył kursy dowódców kompanii (1977), dowódców batalionów (1980), szefów szkolenia – zastępców dowódców pułków (1984) oraz dowódców pułków (1985).
W okresie od stycznia do czerwca 1991 przebywał na specjalnym kursie języka angielskiego w Warszawie, prowadzonym przez English Language Centre, dla 10 oficerów wojska polskiego, kandydatów na studia podyplomowe w uczelniach zachodnich (USA, WB). Od 1992 do 1993 doskonalił angielski na kursie III stopnia w Wojskowym Studium Nauczania Języków Obcych w Łodzi. Jest również absolwentem studiów podyplomowych w Genewskim Centrum Polityki Bezpieczeństwa w Genewie (Szwajcaria, lata 1997–1998) i Kurs dla Oficerów Starszych Ośrodku Szkolenia NATO w Oberammergau (Niemcy, 2002).
Przed objęciem dowództwa Korpusu w Szczecinie, w 2006 brał udział w ćwiczeniu Dowództwa Sił Sojuszniczych NATO, przygotowującym kandydatów na wyższe stanowiska w strukturach wojsk NATO pk. „Seadfast Pinnacle” (Mocny Szczyt) w Hadze (Holandia).
Służba wojskowa Na pierwsze stanowisko służbowe – dowódcy plutonu czołgów – został skierowany do 36 Łużyckiego pułku zmechanizowanego w Trzebiatowie (8 Dywizja Zmechanizowana im. Chorążego Bartosza Głowackiego).
W 1978 wyznaczono go dowódcą kompanii czołgów w 16 pułku czołgów w Słupsku. W sierpniu 1980 r. wyjechał na studia do Moskwy, po ukończeniu których w 1983 został starszy oficerem operacyjnym w Wydziale Operacyjnym 20 Dywizji Pancernej im. Marszałka Polski Konstantego Rokossowskiego w Szczecinku. Jeszcze w tym samym roku objął stanowisko zastępcy dowódcy pułku ds. liniowych w 28 Saskim pułku czołgów w Czarnem, w 20 Dywizji Pancernej. W latach 1986–1989 dowodził 24 pułkiem czołgów w Stargardzie, a następnie 68 pułkiem czołgów i 33 pułkiem zmechanizowanym w Budowie (1989-1990). W 1990 r. został szefem sztabu – zastępcą dowódcy 2 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej im. generała Jana Henryka Dąbrowskiego w Szczecinku. Od 1993 roku brał udział w operacji pokojowej Sił Ochronnych ONZ (UNPROFOR) w byłej Jugosławii, jako zastępca dowódcy Polskiego Kontyngentu Wojskowego, a od 1994 jako jego dowódca. Po zakończeniu służby za granicą RP, w 1995 przeniesiono go ponownie do dowództwa 2 Dywizji Zmechanizowanej na stanowisko szefa szkolenia – zastępcy dowódcy.
W latach 1998–2000 dowodził 11 Dywizją Kawalerii Pancernej im. Króla Jan III Sobieskiego, po czym był zastępcą dowódcy Wielonarodowego Korpusu Północno-Wschodniego w Szczecinie. W maju 2001 został szefem Zarządu Operacji Lądowych G3 w Dowództwie Wojsk Lądowych w Warszawie, a w kwietniu 2002 wyjechał do Kwatery Głównej Sojuszniczych Sił Zbrojnych NATO w Europie (SHAPE) w Mons (Belgia), gdzie pełnił funkcje szefa Pionu Szkolenia, Kształcenia i Ćwiczeń (w latach 2002–2003) oraz szefa Zarządu Szkolenia i Ćwiczeń J-7 (w latach 2003–2004). W kwietniu 2004 został wyznaczony na zastępcę dowódcy 3 Międzynarodowego Tureckiego Korpusu Szybkiego Reagowania NATO (NRDC-T) w Stambule (Turcja).
15 grudnia 2006 został dowódcą Wielonarodowego Korpusu Północno-Wschodniego, którym dowodził do grudnia 2009.
Polityka W wyborach samorządowych w 2018 bez powodzenia kandydował do sejmiku województwa zachodniopomorskiego z listy koalicji SLD Lewica Razem.
Awanse podporucznik – 1973 porucznik – 1977 kapitan – 1981 major – 1985 podpułkownik – 1989 pułkownik – 1993 generał brygady – 1999 generał dywizji – 2005 generał broni – 2006.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 2009 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski – 2001 Złoty Krzyż Zasługi – 1991 Srebrny Krzyż Zasługi – 1986 Wojskowy Krzyż Zasługi – 2010 – pkt 1. Złoty Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny" – 1998 Srebrny Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny" – 1982 Brązowy Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny" – 1978 Złoty Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju" – 1997 Srebrny Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju" – 1987 Brązowy Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju" – 1979 Medal ONZ "W Służbie Pokoju" za misję UNPROFOR – ONZ, 1993 Krzyż Honoru Bundeswehry w Złocie – Niemcy, 2008 Krzyż Wielkiego Oficera Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (2009)
Przypisy
Bibliografia , mncne.pl
Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego – absolwenci Akademii Wojsk Pancernych w Moskwie Kategoria:Generałowie broni Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Ludzie związani z Czarnem Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Wojskowym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Urodzeni w 1950 Kategoria:Dowódcy 11 Dywizji Kawalerii Pancernej Kategoria:Dowódcy 24 Pułku Czołgów Kategoria:Oficerowie 28 Pułku Czołgów Kategoria:Dowódcy 68 Pułku Czołgów Kategoria:Oficerowie 36 Łużyckiego Pułku Zmechanizowanego Kategoria:Oficerowie dowództwa 20 Warszawskiej Dywizji Pancernej