Jeżów – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie ostrowieckim, w gminie Waśniów. Ma status sołectwa.
Był wsią benedyktynów świętokrzyskich w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wiekuWojewództwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku. ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 112.. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa kieleckiego.
Części wsi +Integralne części wsi Jeżów SIMC Nazwa Rodzaj0275990 Wierzbątowice przysiółek
Historia Wieś sięga historią XII wieku posiada bogato udokumentowaną historię wieków średnich do czasów kasaty klasztoru łysogórskiego benedyktynów w roku 1819.
Jak notuje Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, Jeżów był wsią rządową, w powiecie opatowskim, gminie Boksyce, parafii Waśniów. Leżał w odległości 17 wiorst od Opatowa.
W roku 1352 całość lub część wsi należała do Mirosława, Falisława i rodziny ś.p. Strzeżka, prawdopodobnie współdziedziców Chmielowa i Czyżowa (należących potem do Michała herbu Półkozic, kasztelana sandomierskiego). Nie wiadomo, jak długo Jeżów był w ręku Półkoziców.
W 1379 roku część wsi nabyło małżeństwo Wojsława i Joanny. Inna część Jeżowa została kupiona przez zgromadzenie kanoników regularnych w Trzemesznie w 1380 roku. Następnie całość (lub część) wsi przeszła na własność klasztoru cystersów w Wąchocku. W 1462 roku zakonnicy wymienili ją (jako zbyt odległą od pozostałych dóbr klasztornych) na wieś Mniszki – własność benedyktynów łysogórskich.
Miejscowość miała wówczas 8 łanów kmiecych, płacących do klasztoru po 4 grosze poradlnego, 24 grosze czynszu (pół grzywny), 30 jaj, 2 kury i 2 sery rocznie. Oprócz tego mieszkańcy odrabiali dzień robocizny sprzężajnej. W późniejszym okresie do wspomnianych 8 łanów kmiecych doszedł 1 łan szlachecki Jana Wagórskiego.
W Archiwum Głównym Akt Dawnych znajduje się m.in. potwierdzenie sądu ziemskiego sandomierskiego, że Jan i Grzegorz, bracia, sprzedają swoje dziedzictwo w Jeżowie za 40 grzywien groszy praskich Andrzejowi, przeorowi klasztoru kanoników regularnych w Trzemesznie, Opatów, 24 września 1416 r.
W 1819 roku, po zniesieniu klasztoru łysogórskiego, jego dobra przeszły na własność duchowieństwa świeckiego.
W 1827 roku było tam 12 domów, 99 mieszkańców, a pod koniec XIX wieku 23 domy, 184 mieszkańców, 362 morgi ziemi włościańskiej oraz 2 morgi ziemi dworskiejFilip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880-1885, Tom III, s. 584-585..
Przypisy Raport o stanie gminy Waśniów w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 9-10 BIP gminy, sołectwa Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Kategoria:Wsie benedyktynów świętokrzyskich (województwo sandomierskie) Kategoria:Wsie kanoników regularnych trzemeszeńskich (województwo sandomierskie)