Jarvis () – wyspa koralowa na południowym Pacyfiku, w połowie drogi między Hawajami a Wyspami Cooka. Jest to niezamieszkane terytorium nieinkorporowane Stanów Zjednoczonych o powierzchni 4,5 km². Jej współrzędne geograficzne to . Jej płaska powierzchnia, w większości piaszczysta, wznosi się maksymalnie do 7 m n.p.m.
Jest to jedyna, oprócz Samoa Amerykańskiego, posiadłość Stanów Zjednoczonych położona na półkuli południowej.
Historia Wyspa została odkryta w 1821 r. przez kapitana Browna na brytyjskim statku „Eliza Francis”. Wyspa stała się posiadłością USA w 1858 na podstawie Ustawy o wyspach z guanem. Złoża guana były wydobywane w latach 1857-1879. W 1889 r. wyspa została zaanektowana przez Wielką Brytanię, ale nie była eksploatowana. Stany Zjednoczone ponownie odzyskały ją w 1935 roku. W 1942 r. ewakuowano kolonistów z powodu ataków japońskich wojsk, od tego czasu wyspa pozostaje niezamieszkana. W 1974 r. utworzono Jarvis Island National Wildlife Refuge, włączając wyspę do systemu rezerwatów przyrody.
Wyspa nie jest dostępna dla zwiedzających, wstęp możliwy jest wyłącznie po uzyskaniu specjalnego zezwolenia.
Galeria
Przypisy
Linki zewnętrzne Strona internetowa wyspy Dokładna mapa wyspy
Kategoria:Bezludne wyspy terytoriów zależnych Stanów Zjednoczonych Kategoria:Dalekie Wyspy Mniejsze Stanów Zjednoczonych Kategoria:Bezludne wyspy Australii i Oceanii Kategoria:Line Islands