Wiśniowa – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Staszów. Ma status sołectwa.
W latach 1973–1977 miejscowość była siedzibą gminy Wiśniowa..
Miejscowość znajduje się na odnowionej trasie Małopolskiej Drogi św. Jakuba z Sandomierza do Tyńca, która to jest odzwierciedleniem dawnej średniowiecznej drogi do Santiago de Compostela.
Współczesne części wsi +Integralne części wsi Wiśniowa SIMC Nazwa Rodzaj0807493 Łepki kolonia
Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne W latach 70. XX wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Wiśniowej.
Wykaz urzędowych nazw miejscowych i obiektów fizjograficznychPor. Nazwa wsiNazwy części wsiNazwy obiektów fizjograficznych— charakter obiektuI. Gromada WIŚNIOWA Wiśniowa Borki Dworskie Dwór Fisierka Łąki Łepki Stara Wieś Za Pałacem Zagumnie Borki — pole Dworskie — pole Fisierka — pole, łąka Góry — las Kaliniec — łąka, bagna Łąki — pole Łepki — pole Pod Lasem — pole Poręby — łąka, trzęsawiska Stara Wieś — pole Turski Las — las Winnica — wzniesienie, pole Wodenica — łąka, mokradła Za Górami — pole, las Za Pałacem — pole Za Wodenicami — pole Zagumnie — pole
Historia Pierwsze wzmianki o osadnictwie na tym terenie pochodzą z XIII wieku, kolejne z Kodeksu Dyplomatycznego Katedry Krakowskiej z roku 1390, wymieniały Łukawicę jako kolejną wieś gminy Wiśniowa. W połowie XV w. wieś Wiśniowa była własnością Jana Rytwiańskiego herbu Jastrzębiec. W 1578 r. właścicielem wsi został Jan Dymitrowski. W wieku XVII Wiśniowa należała do rodziny Tarłów. Hrabia Karol Tarło w roku 1675 wybudował w Wiśniowej szpital dla ubogich oraz kościół z kamienia jako probostwo szpitalne. W 1776 r. Rafał Kołłątaj ożenił się z panią Grabowską z Tarłów, kasztelanką sanocką, obejmując wieś Wiśniową w posiadanie.Po śmierci Hugona Kołłątaja w 1816 r. w kościele w Wiśniowej złożono urnę z jego sercem. Kołłątajowie sprzedali dobra w roku 1859.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa tarnobrzeskiego.
Zabytki kościół pw. Przemienienia Pańskiego i Św. Ducha, wzniesiony w latach 1680-1681 kosztem Karola Tarły, w podziemiach kościoła spoczywa serce ks. Hugona Kołłątaja. pałac i zespół pałacowy z pierwszej połowy XVIII w. Najstarsza część cmentarza parafialnego, I połowa XIX w.
Przypisy Raport o stanie gminy Staszów w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 25 Strona gminy, sołtysi
GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()
Bibliografia
Kalendarz świętokrzyski 2005. Z dnia na dzień przez stulecia. Kielce 2004.
Linki zewnętrzne
Odkrywamy Świętokrzyskie – Wiśniowa Janusz Kędracki
Kategoria:Wiśniowa (powiat staszowski)