Włostów () – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie gorzowskim, w gminie Bogdaniec. Według danych z 2012 r. liczyła 89 mieszkańców. Miejscowość została założona w 1775/1776 w ramach kolonizacji fryderycjańskiej – zagospodarowania tzw. łęgów warciańskich. Od 1945 r. leży w granicach Polski.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa gorzowskiego.
Położenie Zgodnie z podziałem fizycznogeograficznym Polski według Kondrackiego teren, na którym położony Włostów należy do prowincji Niziny Środkowoeuropejskiej, podprowincji Pojezierza Południowobałtyckiego, makroregionu Pradolina Toruńsko-Eberswaldzka oraz w końcowej klasyfikacji do mezoregionu Kotlina Gorzowska.
Miejscowość leży 14 km na południowy zachód od Gorzowa Wielkopolskiego.
Demografia Ludność w ostatnich 3 stuleciach:
Historia 1747 – Carl Adam von Waldow z Rudnicy (niem. Hammer) zapisuje w testamencie na rzecz sierocińca w Sulechowie kilka swoich majątków, w tym tereny w okolicach Kołczyna (m.in. część Rudnicy, Neudorf–Maszków) i nadwarciańskich błot 1772 – rodzina von Waldow sprzedaje swoje ziemie w dolinie Warty wraz z Rudnicą i częścią Kołczyna Karlowi Sigismundowi von Reitzenstein 1775/76 – na bagnach nadwarciańskich zostają założone kolonie Lossow (Włostów) oraz Cocceji (Krzyszczyna i Krzyszczynka); tereny te należą do: majora Carla Ernesta Sigismunda von Reitzenstein z Rudnicy i Kołczyna – Lossow/Włostów (22 zagrody osadnicze, każdy z kolonistów otrzymał po 30 mórg brandenburskich bagiennego gruntu na zagospodarowanie); wchodzi w skład majątku Rudnica (Hammer) kapitana Karla Friedricha von Waldow z Brzozowej – Cocceji-Neuwalde/Krzyszczynka Adolpha Friedricha von Waldow z Lubniewic – Cocceji-Stubbenhagen /przysiółek Krzyszczynki (nazwa pochodzi od Stubbenhagen – Stobno, nieistniejącego już majątku i osady między Rudnicą a Kołczynem) domu sierot z Sulechowa – Cocceji-Neudorf/Krzyszczyna 1778–1781 – zbudowano młyn wiatrowy; w latach 1804-1945 należał on do rodziny Zielicke 1800–1801 – wybudowano kościół, filialny parafii w Kołczynie 1801 – kolonia Lossow liczy 281 mieszkańców i 45 domów; jest tu 38 gospodarstw kolonistów, z których 18 należy do majora Reitzenstein, zaś kolejnych 18 do domu sierot w Sulechowie; ponadto jest tu 13 komorników (chłopów bezrolnych), kołodziej, kuźnia, młyn wiatrowy oraz karczma 1849 – powstanie parafii ewangelickiej we Włostowie; należały do niej Gostkowice, Krzyszczyna, Krzyszczynka i Roszkowice 1871 – kolonia Włostów liczy 287 mieszkańców, przynależny do niej Nałęczyn (Hammerecke) 72 mieszkańców.
Nazwa Lossow 1775, 1944; Włostów 1948.
Niemiecka nazwa Lossow pochodzi od nazwiska pułkownika Daniela Friedricha von Lossow (1721-1783).
Administracja Miejscowość jest siedzibą sołectwa Włostów.
Architektura thumb|240px|Kościół św. Józefa
Kościół pw. św. Józefa - filialny parafii rzymskokatolickiej pw. św. Jana Chrzciciela w Bogdańcu, zbudowany w latach 1800-1801.
Wpisany jest do rejestru zabytków pod numerem KOK-I-650/63 z 18.12.1963 oraz 98 z 5.11.1976.
Edukacja i nauka Dzieci uczęszczają do szkoły podstawowej w Jenińcu, zaś młodzież do gimnazjum w Bogdańcu.
Religia Miejscowość przynależy do parafii rzymskokatolickiej pw. św. Jana Chrzciciela w Bogdańcu.
Zobacz też Włostów Włostowo
Przypisy Daniel Friedrich von Lossow (ur. XI.1721 w Maluszowie – zm. 12.10.1783 w Gołdapi) - dowódca garnizonu w Gołdapi od 1763 r. Odznaczony orderem „Pour le Mérite”. W 1766 r. von Lossow został awansowany na generał majora z pensją roczną 6000 talarów, od 1781 r. był generał-porucznikiem. W okresie wojny 7-letniej von Lossow dokonywał grabieży na terenach Wielkopolski, w latach 1762-1763 jego czarni husarzy uprowadzili stamtąd 3000 osób. Do 1477 r. rodzina von Lossow była właścicielem wsi Kołczyn, następnie von Waldow i von Reitzezstein, którzy rezydowali tu do końca XIX w.
*