thumb|Pałac w Zakrzowie Zakrzów (dodatkowa nazwa w j. niem. Sakrau) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie krapkowickim, w gminie Gogolin.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa opolskiego.
Historia Zakrzów po raz pierwszy wzmiankowano w 1398 roku jako Zackraw, czyli miejsce za krzem. Wieś przez wiele lat była siedzibą rycerską. Właścicielami Zakrzowa była rodzina Madellungów, która zamieszkiwała w pałacu zbudowanym w połowie XVIII w. Zamek ten otoczony był parkiem z rzadkimi gatunkami drzew.
W 1854 roku wioska liczyła 54 domy, dwa młyny wodne, gorzelnię, piec wapienniczy, pałac oraz majątek rycerski.
W 1910 r. wieś posiadała 630 mieszkańców, w tym: 570 mówiących językiem polskim, 2 językiem polskim i niemieckim oraz 58 językiem niemieckim. Głównym źródłem utrzymania ludności było rolnictwo.
W wyborach komunalnych z listopada 1919 r. oddano 70 głosów na listę polską (na ogólną liczbę 94), zdobywając 7 z 9 mandatów. Podczas plebiscytu na Górnym Śląsku z 20 marca 1921 r. spośród 369 uprawnionych do głosowania (w tym 63 emigrantów) za Polską głosowało 191, za Niemcami - 173 wotantów.
Podczas III powstania śląskiego w Zakrzowie, w drewnianej szopie zgromadzono zmasakrowane ciała pomordowanych 14 maja 1921 r. w Strzebniowie powstańców śląskich i cywili. 17 maja 1921 r., na wieść o popełnionej przez jednostki niemieckiej Samoobrony Górnego Śląska (niem. Selbstschutz Oberschlesien) zbrodni wojennej, przybył do Zakrzowa dr Ignacy Nowak - szef sanitarny I Dywizji Powstańczej, gdzie przeprowadził dokładne oględziny i identyfikację zwłok, z których sporządził raport wraz z dokumentacją fotograficzną.
Zabytki Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest: ruina zamku, z XVIII w. inne: Pałac w Zakrzowie. Wejście w portalu zwieńczonym frontonem, zawierającym herb rodziny von Madlung z trzema różami (2+1).
Zobacz też Zakrzów
Przypisy
Kategoria:Gogolin (gmina) Kategoria:Wsie w powiecie krapkowickim