Wolica – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie staszowskim, w gminie Bogoria. Ma status sołectwa.
Wolica jest małą miejscowością, położoną pomiędzy Pęcławicami Górnymi a Zagorzycami. Należy do parafii św. Jerzego w Szczeglicach.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa tarnobrzeskiego.
Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne W latach 70. XX wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Wolicy zawarty w tabeli 1.
Tabela 1. Wykaz urzędowych nazw miejscowych i obiektów fizjograficznychPor. Nazwa wsi – miastaNazwy części wsi– miastaNazwy obiektów fizjograficznych– charakter obiektuI. Gromada SZCZEGLICE Wolica Kapia Góra Kapia Góra — pole, las, wzniesie-nie Wolickie Pola — pole Zagorzyckie — pole
Historia Wieś początkowo – aż do XVIII wieku – nosiła nazwę Kolonia Pęcławice.
W 1629 roku z wsi podatki płacili: Jan Podkański, Mikołaj Gołębiowski za 0,5 łana 2 złote polskie i 2 grosze, Jan Wolski i Mikołaj Wolski każdy za 0,25 łana 1 złoty polski i 5 groszy.
Pod koniec XIX wieku, według „Słownika geograficznego Królestwa Polskiego”, Wolica była wsią z folwarkiem należącą do ówczesnego powiatu sandomierskiego, gminy Górki i parafii Szczeglice, odległą o 28 wiorst od Sandomierza. W 1827 roku liczyła 1 dom i 8 mieszkańców, zaś w 1893 roku 6 domów i 60 mieszkańców. W 1887 roku folwark obejmował 193 morgi, z czego: 138 mórg gruntów ornych i ogrodniczych, 15 mórg łąk, 7 mórg pastwisk, 30 morgi lasu oraz 3 morgi nieużytków. Liczył 7 budynków drewnianych. Wieś zasiedlało 6 osadników gospodarujących na 13 morgach.
Przypisy Strona gminy, sołectwa
GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () Zbigniew Anusik „Własność ziemska w powiecie sandomierskim w roku 1629”, Przegląd Nauk Historycznych 2012, R. XI, NR 2, s. 65-74.
Literatura
Kategoria:Bogoria (gmina)