Rada Ambasadorów (Konferencja Ambasadorów, , ) – międzynarodowy organ wykonawczy kończącej I wojnę światową konferencji pokojowej w Wersalu, funkcjonujący w latach 1920–1935.
W jej skład wchodzili paryscy ambasadorowie: Wielkiej Brytanii, Włoch, Japonii i USA, a po ustąpieniu USAPo rezygnacji USA ambasador uczestniczył w obradach jako obserwator. także Belgii. Obradom przewodniczył przedstawiciel Francji, Jules Cambon. Wśród zadań Rady znalazły się m.in. sprawy przesunięć terytorialnych.
W sprawach polskich do jej decyzji należały: lipiec 1920 – podział Śląska Cieszyńskiego (bez przeprowadzania plebiscytu) na część polską i czechosłowacką oraz przekazanie Czechosłowacji większej części terenów Spiszu i Orawy sierpień 1920 – przyznanie Niemcom (po przeprowadzeniu plebiscytu) spornych terenów Warmii, Mazur i Powiśla październik 1921 – podział Górnego Śląska pomiędzy Niemcy a Polskę po plebiscycie i III powstaniu śląskim 15 marca 1923 – zatwierdzenie przebiegu wschodniej granicy II Rzeczypospolitej, w tym przyznanie jej Wileńszczyzny i uznanie suwerenności nad Galicją Wschodnią.
Zobacz też Rada Najwyższa Głównych Mocarstw Sprzymierzonych i Stowarzyszonych
Uwagi
Bibliografia Conference of Ambassadors w: Edmund Osmańczyk, Encyclopedia of the United Nations and international agreements: Nowy Jork, Londyn: Routledge, 2003, s. 434. .
Kategoria:Liga Narodów Kategoria:Konferencja pokojowa w Paryżu (1919–1920) Kategoria:Dawne organizacje międzynarodowe