mały|150px|Pomnik Mikołaja Kopernika Rynek Staromiejski w Toruniu – centralny punkt Starego Miasta, główny plac Torunia o wymiarach 109 x 104 m. W jego centrum znajduje się gmach Ratusza Staromiejskiego.
Historia Rynek Staromiejski został wytyczony w 1251 roku, gdy podjęto decyzję o rozbudowie Torunia w kierunku północno-zachodnim. .
W 1741 roku Rynek został wybrukowany.
W okresie międzywojennym przy Rynku Staromiejskim mieszkali głównie kupcy, do ok. 1932 roku wśród mieszkańców Rynku zaczęli dominować urzędnicy. Z inicjatywy kupców w okresie międzywojennym wybudowano linię tramwajową przechodzącą przez Rynek.
Podczas II wojny światowej architekt Hans Döllgast przygotował ujednolicenia zabudowy Rynku.
.
Wybrane obiekty Ratusz Staromiejski (nr 1) – wybudowany na przełomie XIII i XIV w., w obecnym kształcie od 1391 roku. Przylegająca do Ratusza wieża pochodzi z 1385 roku, obecnie siedziba Muzeum Okręgowego Dwór Artusa (nr 6) – dwór oddany do użytku 12 grudnia 1891 roku. Pierwotnie na jego miejscu od XIV wieku znajdował się Dwór, rozebrany w 1802 roku. Na jego miejscu w 1829 roku wybudowano nowy budynek, wyburzony w 1889 roku. Dawna Komendantura Twierdzy Toruń (nr 10) – pochodzi z 1820 roku, została zbudowana na miejscu kamienic patrycjuszowskich. Kościół św. Ducha (nr 14) – dawny kościół ewangelicki, poświęcony w 1756 roku, od 1945 roku na własność zakonu jezuitów.
Kamienica pod Lwem (nr 36-38) – zespół dwóch kamienic połączonych na początku XX wieku. Kamienica przy nr 36 została wzniesiona w XIV wieku, po II wojnie światowej siedziba Domu Towarowego PDT.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ulice w Toruniu Toruń