Atom gorący, atom odrzutu – atom powstały w wyniku przemiany promieniotwórczej lub reakcji jądrowej, obdarzony jest energią (kinetyczną i wzbudzenia) znacznie większą niż energia wiązania chemicznego (3-5eV). Energia ta pochodzi z odrzutu, jakiego atom doznaje po emisji cząstki alfa lub kwantu gamma (podobnie jak działo doznaje odrzutu po wystrzeleniu pocisku). Energia atomu po emisji cząstki alfa może dochodzić do 104 eV, a po emisji kwantu gamma do 102 eV. Takie energie mają atomy nagrzane do tysięcy i milionów stopni Celsjusza, stąd nazwa atomy gorące.
Atomy gorące mogą brać udział w wielu specyficznych reakcjach chemicznych. Duża energia atomu gorącego powoduje, że wyrywa się on z macierzystej cząstki (efekt Szilárda-Chalmersa), a zderzając się z cząsteczkami otoczenia powoduje ich rozpad na rodniki lub mniejsze cząsteczki.
Gdy energia atomu gorącego zmniejszy się, zaczyna on reagować z otaczającymi atomami lub rodnikami i w ten sposób następuje mikrosynteza nowych związków chemicznych.
Badaniem właściwości atomów gorących oraz reakcjami w jakich atomy te biorą udział zajmuje się chemia atomów gorących oraz radiochemia.
Zastosowanie Atomy gorące są stosowane do syntezy związków znaczonych oraz jako inicjatory polimeryzacji.
Bibliografia Red. Małgorzata Wiśniewska, Encyklopedia dla wszystkich Chemia, Wydawnictwo Naukowe i Techniczne Warszawa, str. 33
Kategoria:Fizyka jądrowa Kategoria:Chemia jądrowa