mały|Pamiątkowy wpis Wojciecha Pokory, Jolanty Zykun oraz Bogusława Śmiechowskiego do Kroniki Klubu Związków i Stowarzyszeń Twórczych, Katowice, 22 czerwca 1980 mały|Wojciech Pokora w sztuce Teatru Dramatycznego "Uczta morderców" (1960) mały|Grób Wojciecha Pokory na Cmentarzu Poległych w Radzyminie mały|Odcisk dłoni Wojciecha Pokory w Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach Wojciech Wacław Pokora (ur. 2 października 1934 w Warszawie, zm. 4 lutego 2018 tamże) – polski aktor teatralny i filmowy, pedagog, artysta kabaretowy oraz reżyser teatralny.

Życiorys Absolwent Technikum Budowy Samochodów w Warszawie przy ulicy Targowej. Przez kilka lat pracował w warszawskiej Fabryce Samochodów Osobowych. Wraz z m.in. Jerzym Turkiem był członkiem amatorskiego kółka teatralnego działającego przy tym zakładzie. W 1958 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, a następnie przez wiele lat był wykładowcą akademickim na tej uczelni.

Jego rolami dyplomowymi na warszawskiej PWST była rola Wiliama w Jak wam się podoba Szekspira (1957) w reżyserii Władysława Krasnowieckiego oraz Feliksa w Kapeluszu słomkowym Eugène’a Labiche (1958) w reżyserii Kazimierza Rudzkiego i Ludwika Sempolińskiego. Na deskach teatru repertuarowego zadebiutował rolą dziennikarza w Wizycie starszej pani Friedricha Dürrenmatta (1958) w reżyserii Ludwika René.

Był aktorem warszawskich teatrów: Teatru Dramatycznego (1958–1984), Teatru Nowego (1984–1990) i Teatru Kwadrat (1990–2001). Występował w spektaklach Teatru Telewizji, a także w kabaretach Owca (1966–1968) czy DudekWojciech Pokora (2.10.1934 - 4.02.2018). W latach 1990–2005 był aktorem Kabaretu Olgi Lipińskiej. Ponadto współpracował z Teatrem Rozmaitości (1977–1978), Teatrem Komedia (1979), Teatrem Studio (1983), Teatrem 6. piętro (2011) oraz Och-Teatrem (2012–2013). Występował w spektaklach takich reżyserów jak Jerzy Jarocki, Konrad Swinarski, Wanda Laskowska, Piotr Cieślak czy Janusz Kondratiuk.

Reżyserował na deskach Teatru Kwadrat (1989, 1992, 1996), Teatru Syrena (1991), Lubuskiego Teatru w Zielonej Górze (1992, 1998), Teatru Powszechnego w Radomiu (1993), Teatru Polskiego we Wrocławiu (1994), Teatru Bagatela w Krakowie (1994), Teatru Dramatycznego w Płocku (1997, 1999), Teatru im. Adama Mickiewicza w Częstochowie (1998, 1999) oraz Teatru Dramatycznego im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku (2000).

Występował głównie w repertuarze komediowym, choć ma za sobą również role w produkcjach dramatycznych, takich jak Kiedy miłość była zbrodnią (1967), Palace Hotel (1977), Szczęśliwy brzeg (1983), a także serialu telewizyjnym Więzy krwi (2001).

Życie prywatne Jego matka Janina była nauczycielką języka polskiego, a ojciec Wacław był inżynierem. Część swojego dzieciństwa spędził na wsi, gdzie przeniósł się razem z rodzicami. Jednak po pewnym czasie rodzina wróciła do Warszawy. Zgodnie z rodzinną tradycją miał zostać inżynierem.

Pokora od 1957 do śmierci był żonaty z Hanną; ślub wzięli w tajemnicy przed rodzicami. Mieli dwie córki, Annę i Magdalenę, a także pięcioro wnucząt, w tym aktorkę i piosenkarkę Agatę Nizińską.

22 września 2015 ukazała się książka Z Pokorą przez życie, wywiad rzeka z Wojciechem Pokorą, przeprowadzony przez Krzysztofa Pyzię.

Zmarł 4 lutego 2018 w wieku 83 lat na skutek komplikacji po udarze mózgu, którego doznał w grudniu 2017. 10 lutego 2018, po mszy świętej żałobnej w kościele św. Brata Alberta i św. Andrzeja Apostoła w Warszawie, spoczął na cmentarzu Bohaterów Bitwy Warszawskiej 1920 r. w Radzyminie.

Filmografia W przebiegu kariery aktorskiej był często obsadzany w głównych i znaczących rolach w filmach komediowych reżyserowanych przez Stanisława Bareję, m.in. Poszukiwany, poszukiwana, Brunet wieczorową porą i Alternatywy 4.

+ Filmy fabularne Rok Tytuł Rola 1960 Mąż swojej żony malarz pokojowy Mietek 1960 Zezowate szczęście podchorąży 1960 Ostrożnie Yeti gangster 1963 Liczę na wasze grzechy głos reżysera Krzysztofa Kłodzkiego 1964 Nieznany cekaemista 1965 Na melinę partyzant 1965 Buty ranny w szpitalu 1965 Sam pośród miasta pijany „Kubuś Puchatek” przy barze 1966 Gdzie jest trzeci król Zientara 1966 Małżeństwo z rozsądku tajny agent 1967 To jest twój nowy syn mistrz ping-pongowy Wojtek Kobuz 1967 Marsjanie szeregowy Piwko 1967 Paryż – Warszawa bez wizy królewski nawigator 1967 Kiedy miłość była zbrodnią gestapowiec 1968 Człowiek z M-3 milicjant w Łazienkach 1969 Nowy urzędnik Tadeusz Kaczmarski 1970 Hydrozagadka kreślarz 1970 Rejs uczestnik rejsu 1970 Akcja Brutus „Pająk” 1972 Poszukiwany, poszukiwana Stanisław Maria Rochowicz 1974 Nie ma róży bez ognia eksmitowany mąż 1976 Brunet wieczorową porą Kowalski 1977 Palace Hotel reżyser Władysław Lenka 1978 Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz chłop goniący świnię 1980 Miś autor piosenek 1982 Miłość ci wszystko wybaczy komik 1983 Szczęśliwy brzeg Paweł 1985 C.K. Dezerterzy oberleutnant Franz von Nogay 1987 Koniec sezonu na lody sierżant Milicji Obywatelskiej Sylwester Rogowski 1989 Co lubią tygrysy Piotr 1998 Złoto dezerterów major Ernst von Nogay (Ostatnia rola filmowa)

+ Seriale Rok Tytuł Rola 1964 Barbara i Jan porucznik Milicji Obywatelskiej (odc. 4) 1968 Przygody psa Cywila porucznik Zubek (odc. 1, 2) 1970 Kochajmy straszydła reporter (głos) 1974–1977 Czterdziestolatek inżynier Mieczysław Gajny 1976 Szaleństwo Majki Skowron sierżant Kuziak (odc. 1–4, 7–8) 1977 Noce i dnie kelner Walerian (odc. 5, 8) 1977 Lalka subiekt Lisiecki 1980 Kariera Nikodema Dyzmy hrabia Żorż Ponimirski (odc. 2, 4, 7) 1983 Alternatywy 4 docent Zenobiusz Furman 1984 Siedem życzeń aktor (odc. 1) 1986 Zmiennicy Antoni Kłusek 1993 Czterdziestolatek. 20 lat później poseł Mieczysław Gajny 1993 Bank nie z tej ziemi policjant Leopold Lulek 1996 Bar Atlantic inżynier (odc. 3, 11) 1999 Tygrysy Europy kamerdyner Edward Skorupa, zwany Janem 1999–2001 Miodowe lata Edward Rudnik, ojciec Aliny Krawczyk (odc. 40, 69, 81) 2001 Więzy krwi ksiądz Adam 2002 Na dobre i na złe wizjoner Kowalski (odc. 91) 2003 Tygrysy Europy 2 były kamerdyner Edward Skorupa 2004 Całkiem nowe lata miodowe Edward Rudnik, ojciec Aliny Krawczyk (odc. 14) 2005 Niania kamerdyner ze Stowarzyszenia Kamerdynerów (odc. 10) 2005 Klinika samotnych serc Marian Kotowicz, nauczyciel matematyki, przyjaciel Jerzego Starugi, klient biura matrymonialnego „Serenada” (odc. 9, 10) 2005 Dom niespokojnej starości 2 role: Jan Kowalski, kuzyn Kowalskiego 2006 Dylematu 5 docent Zenobiusz Furman 2007 Kryminalni aktor Wiński (odc. 87) 2009 Teraz albo nigdy! Jerzy (odc. 42–44) 2012 Do dzwonka Cafe Tadzio z przyszłości 2013–2015 Spokojnie, to tylko ekonomia! dziadek Bohdan 2016 Na Wspólnej Stanisław Niemirowicz (odc. 2299–2300, 2303, 2312, 2315, 2317–2318) (Ostatnia rola w karierze)

Odznaczenia i nagrody Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1967) Złoty Krzyż Zasługi (1978) Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2013) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie 2020) Nagroda zespołowa Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za realizację serialu fabularnego Czterdziestolatek (1976) Odcisk dłoni w Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z TVP Kategoria:Osobowości telewizyjne związane z Polsatem Kategoria:Absolwenci Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza Kategoria:Biografie kanonu polskiej Wikipedii Kategoria:Polscy aktorzy teatralni Kategoria:Polscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Polscy aktorzy filmowi Kategoria:Polscy artyści kabaretowi Kategoria:Polscy aktorzy dubbingowi Kategoria:Polscy reżyserzy teatralni Kategoria:Aktorzy i aktorki Kabaretu Olgi Lipińskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pochowani w Radzyminie Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2018