Kurt Weber (ur. 24 maja 1928 w Cieszynie, zm. 4 czerwca 2015 w Moguncji) – polski i niemiecki operator filmowy i reżyser.
Życiorys Urodził się w Cieszynie w rodzinie żydowskiej, jako syn Edwarda Webera (1897–1961) (ostatniego przewodniczącego gminy żydowskiej w tym mieście). Po wybuchu wojny w 1939 r. Kurt Weber uciekł z rodzicami do zajętego przez Związek Radziecki Lwowa, skąd w 1941 r. po ataku niemieckim na ZSRR uciekli dalej, do radzieckiej Azji Środkowej. Podczas II wojny światowej przebywał wraz z rodziną w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, gdzie ukończył kurs kinooperatora w ówczesnym Leninabadzie. Po zakończeniu wojny wrócił w 1946 roku do Polski, skąd wkrótce wyemigrował do Niemiec Zachodnich. Jednak po zaledwie roku ponownie przyjechał do Polskihttps://culture.pl/pl/tworca/kurt-weber | data dostępu 2021.02.12, język polski, by uczęszczać do Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi, którą ukończył w 1953 roku. W 1958 r. debiutował jako operator zdjęciami do filmu Baza ludzi umarłych. Zrealizował jako operator kilkadziesiąt filmów, prowadził wykłady i był dziekanem Wydziału Operatorskiego do 1969 roku. W 1969 roku wyemigrował ponownie do Republiki Federalnej Niemiec po antyżydowskiej nagonce, będącej następstwem wydarzeń marcowych. W Niemczech jako operator kontynuował działalność filmową, był również nauczycielem akademickim. W 1979 roku został profesorem Uniwersytetu Johannesa Gutenberga w Moguncji. Uchodził za jednego z wybitniejszych polskich operatorów filmowych. Był wielojęzyczny.
W 2014 r. ukazała się autobiografia pod tytułem Dokumenty podróży, Wydawnictwo Novae Res.
Filmografia 1958: Baza ludzi umarłych 1959: Kamienne niebo 1960: Spotkania w mroku 1961: Zaduszki 1961: Ludzie z pociągu 1962: Jutro premiera 1963: Wiano 1965: Błękitny pokój 1965: Salto 1966: Sublokator 1966: Piekło i niebo 1967: Morderca zostawia ślad 1969: Urząd 1969: Sąsiedzi Rok Tytuł Reżyser 1970 Industrielandschaft mit Einzelhändlern Egon Monk 1971 Oliver Ludwig Cremer 1972 Einmal im Leben – Geschichte eines Eigenheims Dieter Wedel 1973 Bauern, Bonzen und Bomben Egon Monk 1974 Schneeglöckchen blühen im September Christian Ziewer 1975 Hauptlehrer Hofer Peter Lilienthal 1975 Die Gewehre der Frau Carrar Egon Monk 1976 Alle Jahre wieder: Die Familie Semmeling Dieter Wedel 1977 Winterspelt 1944 Eberhard Fechner 1978 Mittags auf dem Roten Platz Dieter Wedel 1979 Grüß Gott, ich komm von drüben Tom Toelle 1981 Der Mond ist nur a nackerte Kugel Jörg Graser 1985 Schwarz Rot Gold Dieter Wedel 1998 Der König von St. Pauli Dieter Wedel
Przypisy
Bibliografia
Biogram w bazie culture.pl
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Johannesa Gutenberga w Moguncji Kategoria:Polscy operatorzy filmowi Kategoria:Niemieccy operatorzy filmowi Kategoria:Emigranci marcowi Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Niemieccy Żydzi Kategoria:Niemcy (biografie) Kategoria:Żydzi Kategoria:Polacy Kategoria:Ludzie urodzeni w Cieszynie Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2015