thumb|Fryderyk I|240x240px
Księstwo Pruskie (1525–1618) Hohenzollernowie Władca Lata panowania Albrecht 1525–1568 Albrecht Fryderyk 1568–1618 Jerzy Fryderyk von Ansbach Regent 1578–1603 Joachim Fryderyk Regent 1603–1608 Jan Zygmunt Regent 1608–1618
Księstwo Pruskie w unii z Brandenburgią (1618-1701) Po śmierci Albrechta Fryderyka w 1618 roku doszło do powstania unii Prus z Brandenburgią jako Brandenburgia-Prusy.
Hohenzollernowie Władca Lata panowania Jan Zygmunt 1618–1620 Jerzy Wilhelm 1620–1640 Fryderyk Wilhelm IWielki Elektor 1640–1688 Fryderyk III 1688–1701
Królestwo Prus (1701–1918) Hohenzollernowie Wizerunek Władca Lata panowania100px Fryderyk I 1701–1713144x144px Fryderyk Wilhelm I 1713–1740139x139px Fryderyk II Wielki 1740–1786127x127px Fryderyk Wilhelm II 1786–1797153x153px Fryderyk Wilhelm III 1797–1840100px Fryderyk Wilhelm IV 1840–1861100px Wilhelm I 1861–1888cesarz niemiecki od 1871145x145px Fryderyk III 1888cesarz niemiecki100px Wilhelm II 1888–1918 cesarz niemiecki
Tytuł królewski Fryderyk I oraz Fryderyk Wilhelm I posługiwali się tytułem króla w Prusach (a nie króla Prus), gdyż Pomorze Gdańskie, uznawane za część historycznych Prus (należały do państwa zakonu krzyżackiego), było częścią Rzeczypospolitej, a królowie polscy używali tytułu książąt pruskich – Hohenzollernowie uważali więc, że nie panują nad całymi Prusami. Tak tłumaczyli się sami Hohenzollernowie, jednak prawda była odrobinę inna: gdy Fryderyk I starał się o koronę królewską, musiał uzyskać formalną zgodę swojego zwierzchnika, cesarza. Dlatego Fryderyk zabiegał o przyjaźń cesarza i zawsze występował przeciw jego wrogom (m.in. przeciw Francji, potem wspierał go w wojnie o sukcesję hiszpańską). Leopold Habsburg ostatecznie zgodził się na koronację, ale poza granicami Rzeszy oraz z zastrzeżeniem, że Hohenzollernowie będą jedynie „królami w Prusach” – co miało podkreślić, że królewski tytuł Fryderyk nosi poza cesarstwem, w nim bowiem prym wiedzie dom austriacki. Fryderyk II Wielki nie miał skrupułów poprzedników i przyjął tytuł króla Prus w 1772 roku. W tym samym roku w wyniku I rozbioru Polski Prusy opanowały Pomorze Gdańskie, północną i północno-wschodnią Wielkopolskę. Rzeczpospolita uznała ten tytuł królewski Hohenzollernów w czasie bezkrólewia w 1764 (w wyniku rosyjskiego i pruskiego przekupstwa), zaś Stolica Apostolska w 1787 po objęciu władzy przez Fryderyka Wilhelma II. Ceremonię koronacji królewskiej przeprowadzono jedynie w przypadku Fryderyka I (18 stycznia 1701) oraz Wilhelma I (18 października 1861). Obydwie ceremonie odbyły się w Królewcu.
Zobacz też władcy Brandenburgii Hohenzollernowie pruskie królowe cesarze niemieccy King of Prussia
Prusy