Stephen John „Steve” Nash (ur. 7 lutego 1974 w Johannesburgu, w Południowej Afryce) – kanadyjski koszykarz ligi NBA, pochodzenia walijsko-angielskiego, występujący na pozycji rozgrywającego.

Życiorys Urodził się w Południowej Afryce jako syn Anglika i Walijki. Gdy miał 18 miesięcy, rodzice przeprowadzili się do Regina, Saskatchewan. Niedługo potem osiedli w Victorii (Kolumbia Brytyjska). Steve i jego młodszy brat Martin z zamiłowaniem uprawiali sport, zwłaszcza hokej na lodzie i piłkę nożną. Martin był zawodowym piłkarzem i wielokrotnym reprezentantem Kanady. Także siostra Joann grała w piłkę, była kapitanem drużyny uniwersyteckiej. Steve także grał w piłkę nożną przez cały okres nauki w szkole średniej, zdobył nawet tytuł MVP Kolumbii Brytyjskiej. Do dziś nie porzucił miłości do piłki i zadziwia, demonstrowanymi niejednokrotnie, umiejętnościami piłkarskimiKlip „Can I Kick It” na YouTube.

Pierwszy kontakt z koszykówką Steve miał w wieku 13 lat. Poważnie zaczął traktować ten sport jeszcze przed rozpoczęciem nauki w college'u. Prowadzona przez niego drużyna St. Michaels University School zdobyła tytuł mistrza ligi Kolumbii Brytyjskiej, a on sam miał średnią w sezonie bliską triple double. Studia w college’u odbył już w USA. Tutaj także odnosił wielkie sukcesy z drużyną Santa Clara Broncos. W czasie studiów rozpoczął występy w drużynie narodowej Kanady, zdobywając m.in. srebrny medal na uniwersjadzie w 1993.

Wybrany z 15. numerem w 1. rundzie draftu 1996 przez Phoenix Suns, Nash nie grał zbyt dużo w pierwszych dwóch sezonach. Pierwszym rozgrywającym „Słońc” był wtedy Jason Kidd, a jego pierwszym zmiennikiem Kevin Johnson. Toteż w 1998 r. chętnie przeniósł się do Dallas Mavericks, gdzie, u boku Dirka Nowitzkiego i Michaela Finleya, jego kariera nabrała rozpędu. Pamiętne były zwłaszcza sezony 2001–2002, kiedy osiągnął średnie 17,9 punktów i 7,7 asysty oraz wystąpił w NBA All-Star Game i został wybrany do trzeciej piątki NBA. Osiągnięcia te utrzymał w roku następnym, a drużyna Mavericks awansowała do finału Konferencji Zachodniej. Po niezbyt udanym sezonie 2003-04, Nash jako wolny agent wrócił do drużyny Suns, z którymi podpisał sześcioletni kontrakt.

W Phoenix jego kariera nabrała ponownie rumieńców. Umiejętnie prowadząc młode gwiazdy „Słońc”: Shawna Mariona, Amar’e Stoudemire’a i Joe Johnsona, Nash doprowadził drużynę na szczyty ligi, a sam stał się najlepszym jej rozgrywającym. W sezonie 2004-05 Phoenix Suns, prezentując niebywale ofensywną koszykówkę, osiągnęli na koniec sezonu zasadniczego najwyższy w lidze wynik 62-20 oraz średnią zdobytych punktów 110,4 - najwyższą w NBA w pierwszej dekadzie XXI wieku. Steve, zaś osiągnął średnią asyst 11,5, najwyższą od wyniku Johna Stocktona w 1995. W playoffs, grając przeciwko swoim kolegom z Dallas, Steve zdobył swoje pierwsze triple double w tej fazie rozgrywek, dokładając 48 punktów w jednym z meczów. Drużyna zdobyła wtedy wicemistrzostwo konferencji. Ukoronowaniem sezonu dla Nasha był zasłużony tytuł NBA MVP, który zdobył jako drugi w historii nie-Amerykanin (po Hakeemie Olajuwonie), pierwszy biały od czasów Larry’ego Birda i najniżej wybrany w drafcie w całej historii NBA. Oczywiście został wybrany także do pierwszej piątki ligi.

Mimo sporych zmian w drużynie w następnym sezonie powtórzono większość osiągnięć, a uwieńczono wicemistrzostwem konferencji. Steve Nash został ponownie MVP sezonu zasadniczego oraz wybrano go do pierwszej piątki ligi. Doceniono go także na polu ogólnosportowym - otrzymał tytuł kanadyjskiego sportowca roku - Lou Marsh Trophy.

Mimo iż sezon 2006-07 nie był dla drużyny już tak dobry (Suns odpadli w drugiej rundzie play-offs), Steve Nash zanotował kolejny znakomity sezon - osiągnął największą w karierze średnią asyst - 11,6. Wybrano go trzeci raz z rzędu do pierwszej piątki ligi, w głosowaniu na MVP zajął zaś drugie miejsce.

Nash zagrał w 81 meczach sezonu 2007/2008; w trudnej Konferencji zachodniej doprowadził Słońca do 55 zwycięstw co dało drużynie 6. miejsce w konferencji na koniec sezonu regularnego. Nash został wybrany do All-NBA Second Team. Drużyna z Phoenix odpadła jednak już w pierwszej rundzie przegrywając z San Antonio Spurs trzeci raz w ciągu ostatnich 4 lat.

W lipcu 2012 został zawodnikiem Los Angeles Lakers.

8 stycznia 2013 w meczu przeciwko Houston Rockets jako piąty zawodnik w historii przekroczył granicę 10 000 asyst. 20 lutego podczas spotkania z Boston Celtics wyprzedził na liście najlepiej podających w historii NBA Magica Johnsona. Członek klubu 50-40-90.

21 marca 2015 ogłosił zakończenie kariery zawodniczej.

1 listopada 2022 przestał być trenerem zespołu Brooklyn Nets.

W 2002 wystąpił w filmie Magiczne buty.

Osiągnięcia Na podstawie, o ile nie zaznaczono inaczej. NCAA Uczestnik turnieju NCAA (1993, 1995, 1996) Mistrz: turnieju konferencji West Coast (WCC – 1993) sezonu regularnego WCC (1995, 1996) Zawodnik roku konferencji WCC (1995, 1996) MVP turnieju WCC (1993) Zaliczony do: I składu WCC (1995, 1996) składu honorable mention All-American (1996 przez Associated Press) Drużyna Santa Clara Broncos zastrzegła należący do niego numer 11

NBA 2-krotny MVP sezonu zasadniczego (2005, 2006) Wielokrotnie powoływany do udziału w meczu gwiazd NBA (2002−2003, 2005–2007, 2008, 2010, 2011) Uczestnik: meczu debiutantów (1997) konkursu: rzutów za 3 punkty (2001, 2002, 2008) Skills Challenge (2005, 2006, 2010) Wybrany do: I składu NBA (2005–2007) II składu NBA (2008, 2010) III składu NBA (2002, 2003) składu najlepszych zawodników w historii NBA, wybranego z okazji obchodów 75-lecia istnienia ligi (2021) Phoenix Suns Ring of Honor 2-krotny zwycięzca konkursu Skills Challenge podczas NBA All-Star Weekend (2005, 2010) Zdobywca nagrody J. Walter Kennedy Citizenship Award (2007) Lider: sezonu regularnego w: asystach (2005-07, 2010-11) skuteczności rzutów wolnych (2006, 2010) play-off w średniej asyst (2004–2007) Zawodnik: miesiąca konferencji zachodniej NBA (listopad 2002, 2004, styczeń 2007) tygodnia NBA (8-krotny) Klub Phoenix Suns zastrzegł należący do niego numer 13

Inne Laureat: Lou Marsh Trophy (2005) Lionel Conacher Award (2002, 2005, 2006) Wybrany do Koszykarskiej Galerii Sław im. Jamesa Naismitha (2018)

Reprezentacja Drużynowe Wicemistrz: Ameryki (1999) Uniwersjady (1993) Brązowy medalista mistrzostw Ameryki (2001) Uczestnik: mistrzostw: świata (1994 – 7. miejsce) Ameryki (1999, 2001, 2003 – 4. miejsce) igrzysk olimpijskich (2000 – 7. miejsce) turnieju FIBA Diamond Ball (2000 – 4. miejsce)

Indywidualne MVP mistrzostw Ameryki (1999, 2003) Zaliczony do I składu mistrzostw Ameryki (1999, 2003) Lider: w asystach: igrzysk olimpijskich (2000) mistrzostw Ameryki (2003) strzelców turnieju FIBA Diamond Ball (2000)

Rekordy Statystyka Rekord Data Przeciwko Punkty: 42 2 razy Celne rzuty z pola: 16 New Jersey Nets Oddane rzuty z pola: 27 Houston Rockets Celne rzuty „za 3”: 8 Denver Nuggets Oddane rzuty „za 3”: 15 Washington Wizards Celne rzuty wolne: 13 2 razy Oddane rzuty wolne: 16 Portland Trail Blazers Zbiórki w ataku: 4 7 razy Zbiórki w obronie: 11 Philadelphia 76ers Zbiórki w sumie: 13 Philadelphia 76ers Asysty: 22 New York Knicks Przechwyty: 5 Boston Celtics Bloki: 2 5 razy Minuty: 55 New York Knicks Na podstawie http://www.nba.com/playerfile/steve_nash/career_stats.html

Statystyki

Na podstawie Basketball-Reference.com NCAA

NBA Sezon regularny

Play-offy

Życie prywatne Steve Nash był żonaty od 2005 r. z Paragwajką Alejandrą Amarilla. Mają dwie córeczki-bliźniaczki, których ojcem chrzestnym jest Dirk Nowitzki. W roku 2011 rozwiódł się.

Steve Nash jest wielkim miłośnikiem piłki nożnej. Między innymi dlatego blisko zaprzyjaźnił się z innym fanem futbolu, Dirkiem Nowitzkim. Zdarzyło mu się trenować z drużyną amerykańskiej ligi Red Bull New York, którą trenuje jego przyjaciel Bruce Arena. Jest często widywany na ważnych meczach, zwłaszcza drużyny Tottenham Hotspur, której kibicuje. Przyjaźni się także z wieloma znanymi piłkarzami, jak np. Alessandro Del Piero, Thierry Henry, Massimo Ambrosini czy Steve McManaman.

W 2001 r. założył fundację własnego imienia, która zajmuje się zdrowiem dzieci. Jest także sponsorem młodzieżowej letniej ligi koszykówki w rodzinnej Kolumbii Brytyjskiej.

W maju 2006 magazyn Time wybrał go do setki najbardziej wpływowych osób na świecie.

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Kanadyjscy koszykarze Kategoria:Koszykarze Dallas Mavericks Kategoria:Koszykarze Phoenix Suns Kategoria:Koszykarze Los Angeles Lakers Kategoria:Koszykarze Santa Clara Broncos Kategoria:Trenerzy Brooklyn Nets Kategoria:Urodzeni w 1974 Kategoria:NBA All-Stars Kategoria:Ludzie urodzeni w Johannesburgu