thumb|Zamek w Schwerinie Schwerin – miasto na prawach powiatu w Niemczech, na Pojezierzu Meklemburskim, nad jeziorem Schweriner See, stolica kraju związkowego Meklemburgia-Pomorze Przednie. Liczy 95 818 mieszkańców.

Położenie W zachodniej części Meklemburgii wśród jezior: Schweriner See, Heidensee, Ziegelsee, Medeweger See, Lankower See, Ostorfer See, Fauler See, Neumühler See, Burgsee, Grimkesee, Große Karausche, Pfaffenteich.

Miasto leży na wysokości od 38 do 86,1 m n.p.m.

Toponimia Nazwa miasta, zapisana po raz pierwszy w 1018 roku w formie Zuarin, ma pochodzenie słowiańskie. Prawdopodobnie wywodzi się z połabskiego zvérina „zwierzyniec”Horst Zänger, 850 Jahre Schwerin, Schwerin 2009, s. 12–13., choć możliwy jest także jej związek z imieniem boga SwarogaAleksander Gieysztor, Mitologia Słowian, Warszawa 2006, s. 172.. W języku polskim oddawana jest jako Zwierzyn, SkwierzynE. Eichler, W. Mühlner, Die Namen der Städte in Mecklenburg-Vorpommern. Ingo Koch Verlag, Rostock, 2002, s. 121–122., SwarzynJózef Spors, Organizacja kasztelańska na Pomorzu Zachodnim w XII-XIII wieku, Słupsk 1991, s. 47..

Historia Schwerin założyli Słowianie połabscy z konfederacji plemion Obodrzyców. W 1160 książę saski Henryk Lew zdobył tu jeden z głównych grodów słowiańskich Obodrzyców wzmiankowany już w X wieku. Od ok. 1170 siedziba i stolica samodzielnego księstwa. W 1358 włączony do księstwa Meklemburgii. Od 1524 ośrodek Reformacji. 1621–1934 stolica Wielkiego Księstwa Meklemburgii-Schwerin.

Liczba mieszkańców: 1991 – 127 tys.; 2002 – 98 tys.; 2010 – 95,2 tys.; 2018 – 95,8 tys.

Gospodarka Browar. W mieście rozwinął się przemysł maszynowy, elektrotechniczny, drzewny, chemiczny, spożywczy, materiałów budowlanych oraz poligraficzny.

Transport Transport drogowy z kierunku Berlina i Hamburga: A24 i A14 (do 2006 A241) z Hagenow → B321 kierunek Schwerin z kierunku Gadebusch i Güstrow: B104 z kierunku Wismar i Ludwigslust: B106

Transport kolejowy W mieście znajdują się stacje kolejowe Schwerin Hauptbahnhof i Schwerin-Lankow.

Tramwaje

W mieście funkcjonują 4 linie tramwajowe.

Turystyka i zabytki mały|Katedra w Schwerinie katedra gotycka (XIII-XV wiek) z wieżą (1888–1892), w katedrze malowidła ścienne sprzed połowy XIV wieku oraz przyległy krużganek (ok. 1400) dwa kościoły – zamkowy (1560–1563) oraz św. Mikołaja (XVIII wiek) neorenesansowy zamek książęcy (książąt obodrzycko-meklemburskich) wybudowany w latach 1843–1857 jako nowa siedziba książąt Meklemburgii, zgermanizowanej dynastii książęcej wywodzącej się z lechickich książąt obodrzyckich; budowla zaprojektowana przez znanych architektów, wśród których byli G.A. Demmler, F.A. Stüler, Gottfried Semper; w skrzydle wschodnim pozostałości terakotowej dekoracji 1553–1555, której twórcą był S. von Duren; w zamku renesansowa kaplica 1560–1563, budową kierował znany włoski architekt J.B. Parr; wokół zamku barokowy park (poł. XVIII w.) z rzeźbami Balthasara Permosera arsenał (1840–1844) ratusz Nowego Miasta (XVIII wiek) hala targowa (1783–1785) muzeum (w zamku) pałace (XVIII wiek), zamek myśliwski (po 1790), zabudowa miejska (XVI-XIX wiek) teatr państwowy (Mecklenburgisches Staatstheater Schwerin) wieża telewizyjna muzeum techniki miejskie muzeum historyczne (Stadtgeschichtsmuseum) ogród zoologiczny biała flota

Ludzie związani ze Schwerinem

Współpraca międzynarodowa Schwerin posiada następujące umowy partnerskieWspółpraca zagraniczna.: Odense, Dania (1995) Piła, Polska (1996) Reggio nell’Emilia, Włochy (1966) Tallinn, Estonia (1993) Vaasa, Finlandia (1965) Växjö, Szwecja od 1999 (od 1996 roku utrzymywano kontakty partnerskie) Wuppertal, Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy (1987) Milwaukee, Wisconsin, Stany Zjednoczone (1997)

Zobacz też Alt Schwerin Schwerinsdorf

Przypisy

Linki zewnętrzne museum-schwerin.de schwerin-city.de schwerin-news.de

Kategoria:Miasta w Meklemburgii-Pomorzu Przednim