prawo|200px|herb Leliwa Pileccy herbu Leliwa – polska rodzina szlachecka.
Ród Pileckich pochodził od kasztelana nakielskiego Wincentego Granowskiego, który poślubiwszy córkę wojewody sandomierskiego Ottona z Pilczy Elżbietę, zaczął pisać się z Pilczy. Potomkowie Wincentego przyjęli z czasem nazwisko Pilecki, choć jeszcze do 1450 jego syn Jan był częściej określany po ojcu Granowskim.
Członkowie rodu Pileckich herbu Leliwa Jan Pilecki (ok. 1405–1476) – syn Wincentego Granowskiego, kasztelan krakowski Jan Pilecki (wojewoda ruski) h. Leliwa (?-1496) – średni syn kasztelana krakowskiego Jana, wojewoda ruski i sandomierski, starosta przemyski. Właściciel m.in. Tyczyna, Kańczugi i Łańcuta. Otto Pilecki (1440–1504) – najmłodszy syn kasztelana krakowskiego Jana, podkomorzy lubelski. Stanisław Pilecki h. Leliwa (?–1527) – średni syn wojewody ruskiego Jana, starosta gródecki. Właściciel m.in. dóbr tyczyńskich. Stanisław Ocic Pilecki h. Leliwa (?–1523) – najmłodszy syn Oty (Ottona), dworzanin królewski, kasztelan sanocki, podkomorzy przemyski. Zasłużony dla miasta Łańcuta. Mikołaj Pilecki h. Leliwa (?–1550) – kasztelan lwowski, właściciel m.in. dóbr łańcuckich. Jan Pilecki – rotmistrz jazdy obrony potocznej, podkomorzy lubelski. Józef Pilecki h. Leliwa (1827-1905,) – uczestnik powstania styczniowego i zesłaniec, mąż Flawii z ŻórawskichPilecki. Śladami mojego taty. Z Andrzejem Pileckim rozmawiają Mirosław Krzyszkowski i Bogdan Wasztyl, Znak Horyzont, Kraków 2015, str. 25, dziadek Witolda Pileckiego Witold Pilecki (1901–1948) – rotmistrz kawalerii Wojska Polskiego, żołnierz podziemia, dobrowolny więzień Oświęcimia (nr. obozowy 4859, 22.09.1940 - 27.4.1943), organizator ruchu oporu w Auschwitz-Birkenau, żołnierz Powstania Warszawskiego, więzień obozów jenieckich w Lamsdorf i Murnau. Zamordowany przez władze komunistyczne Polski Ludowej.
Przypisy
Bibliografia